mugece

Elif Arya'miz Geldi:)

2011-03-25T18:28:00.000-05:00

Herseye bastan basladik. Cok cabuk unutuluyormus cocuk tecrubeleri. Ecenaz ilk goz agrimizdi, herseyi kitaplardan ogrenmeye calistik, uygulamasi biraz zor oldu ve kotu tecrubeler, acil servis ziyaretleri ile ogrendik. Elif Arya icin ayni seyi soyleyemem, nasil olsa bir tane buyuttuk dogduktan sonra herseyi hatirlariz dedik ama oyle olmuyormus. Neyseki uslu bir bebegimiz var. Cok acik yureklilikle soyleyebilirim ki ikinci bir evlat sahibi olmak cok farkli bir duygu. Yukaridaki fotograf sekildigindeki duygularimi anlatamam. Anne karnindan yeni cikmis bir bebek bu kadar guzel kokabilir mi? Ya da yuzu gozu sis gozlerini bile acamayan bir bebek bu kadar guzel gorunebilir mi? Ecenaz'i dogduktan iki saat sonra boyle doyasiya gorup koklayabilmistim, belki de o yuzden duygu yogunlugunu hissedememistim.

Elif Arya'mis neredeyse bir aylik olacak, hem biz hem de Ecenaz evdeki varligina iyice alistik. Ecenaz icin daha zor olmasi anlasilabilir bir durum, yedi yillik saltanatinin sarsilmasi anlamina geliyor cunku. Biz de o sarsintinin siddetini en minimim seviyeye indirmek icin cabaliyoruz. Sansiliyiz ki bu asamada devreye girecek babaannemiz yanimizda, ogretmeleri de bize yardimci oluyorlar.

Elif Arya, 8 pounds 14 ounces ve 21 inches yani 4 kilo 38 gram ve 52,5 cm dogdu. Hastanedeki hemsireler kizimizin sirma saclarina hayran kaldilar.

Cekirdek ailemiz biraz daha buyudu ve biz cok mutluyuz.

Elif Arya'miz geliyor

2011-02-20T11:27:00.000-06:00

Facebook cikti, blog unutuldu. Haziran ayindan beri ugramamisim buraya cunku artik herseyi aninda facebook'tan paylasabiliyoruz. Ama burasi yine de bir baska. Ecenaz icin guzel bir arsiv olusturduk burada. Ve simdi ailemize yeni katilacak bir bebekle geri geldim. Herseye bastan basliyoruz. Ve elimden geldigince burada paylasmak istiyorum yasadiklarimizi. Ailemizin yeni ferdinin adi Elif Arya.

Hepimiz cok heyecanliyiz. 9 ayin sonuna geldik sayilir. 38. haftamizdayiz. Her kardesin birbirinden farkli olmasi gibi bu hamilelik de Ecenaz'inkinden cok farkliydi. Sabah bulantilari, zehirli guatr, asiri kilo alma ve hamilelik sekeri bu 38 haftayi pek de kolaylastirmadi.

Ama dedigim gibi artik sonuna geldik, haftaya pazartesi yani 28 subatta Elif Arya'mizi kucagimiza alinca herseyi unutacagiz. Simdi de bu macerada bizimle olacak babaannemizi havaalanindan almaya gidiyoruz. Ilk goz agrima geri donmek guzel.

Hamsi Tava

2010-06-09T16:07:00.001-05:00

Nadiren yaptigimiz turk marketi ziyaretimizden sonra verdigimiz nefis bir ziyafet. Misafirimiz de askerligini Mehmet Bey:) olarak yapmak icin Turkiye ye gidecek Yusuf abimiz. Bakalim Hakan'i ne zaman asker edecegiz:)

Annem hazirladigim bu sofrayi gorunce kahkahalarla gulecek once sonra da gozleri dolacak. Yillarca sadece yemek masasinda bulustugum, annemin degisik tariflerle onumuze sundugu, benim de onu yaparken izledigi hamsi vardi masamizda. Hakan salatadaki hunerlerini gosterdi yine bize. Midye tava ve beyaz sarabi da ekleyince bol bol Turkiye'den konusmak icin bir suru sebebimiz oldu. Benim ilk aklima gelen ise, her istanbul ziyaretimizde Guler ablamin beni mutlaka goturdugu Ortakoy oldu.

Hamsilerin boyle sekli bozuk durduguna bakmayin, kilciksiz ve citir citirdilar. Hayatimda ilk defa hamsi temizleyen, duzeltiyorum balik temizleyen birisi olarak cok iyi bir is cikardigimi dusunuyorum. Annem bu isin ustasidir ve eminim benim gurur duyacak bunalari gorunce. Bu arada hamsilerimizin marmara degil karadeniz hamsisi oldugunu da soylemeliyim.

Ecenaz iki gun sonra 6 yasinda kocamaaaaan bir kiz olacak. Keske bu gunleri dort gozle bekleyenler de hala aramizda olsalardi. Ecenaz dogdugunda, "elimi tutup benimle yurudugu gunleri gorurmuyum acaba" demisti Guler ablam, cok daha fazlasini yaptilar ne mutlu ki. Bir sonraki plani Ecenaz'i okul tatillerinde Turkiye'ye goturup, torununa heryeri gostermek ve turkce ogretmekti. Subat ayinda onu kaybettigimiz gunden beri hep bizi izledigi hissi var icimde.

Okuldan bilgisayarla ilgili ev odevleri getirmeye basladigi ve ogretmenleri web sayfalari onerilerini Ecenaz'in eline tutusturduklari gunden beri minik bir bilgisayar almak istiyordum Onun icin. Hem benimkini de elinden kurtarmis olacaktim. Dogum gunu hediyesi olarak bilgisayarini verdigimizde cok mutlu oldu. Pembe olmasini tercih edermis ama olsunmus gibi seyler de soyledi tabii, ben de ekranini pembe yaparak problemi cozdum.

Yeni Mutfagimiz

2010-05-15T21:23:00.005-05:00

(once)

(sonra)

Bir onceki mesajimi yedi ay once yazmisim. Gecen zamanda neler yasadigimi beni taniyan herkes biliyor. Bu sayfayi da zaten onlar icin hazirliyorum, o yuzden tekrarlamamin anlami yok. Hepsinin acisi hala cok taze, kendime verdigim zaman (herseyin ilaci) henuz dolmadi. Ama ucundan kiyisindan hayatimiz da devam ediyor. Gidenler de boyle olmasini isterdi eminim.

Aralik ayinda tasarimina basladigim ve son halini almasi 3 ay suren mutfak projemiz sonunda bitti. Sonuc bekledigimden de guzel oldu. Granit secimi en zor asamaydi, projeyi ustlenecek firma bulmak da tabii. Firin, ocak ve bulasik makinesinin nakliyesinde cok buyuk sorunlar yasadik, hatta firini geri bile gondermemiz gerekti.Ilk resimde gordugunuz mutfagin ortasinda duran dolabi(island) oturma odasina yaklastirdik ve genisletip yemek masamiz olarak kullanmaya basladi. Ortadaki kalan bosluga eskilerinin aynisi olan fayanslardan bulamadigimiz icin ayri bir desen olusturduk. Butun bunlar yapilirken 2 hafta boyunca mutfagimizi kullanmadik ve evin icinde surekli bir toz bulutu, surekli eve girip cikan bir suru calisan ve inanilmaz bir gurultu vardi.

Ama sonuc herseye degdi.

(once)

(sonra)

Fotograflari cektigimde mutfak yuzde yuz bitmis de sayilmazdi, elektrik priz siparislerimiz degisik tarihlerde elimize ulasti, isiklandirma cok yeni bir teknoloji oldugu icin elektrikcimizin sistemi kurmasi 2 gununu aldi. Mutfak dolaplarindaki metalleri degistirdik.

Biz yeni mutfagimizi cok sevdik.

Bir sonraki yazimda daha ayrintili resimlerle geri gelecegim.

Kisa kisa...

2009-10-04T15:39:00.002-05:00

Arka bahcemizdeki ciceklerden secmeler.

Ecenaz'in yuzme dersinden bir kare. Ekim'in altisinda ikinci kademenin(level) ilk gunune baslayacagiz. Dokuzuncu haftamiz.

Zamani biraz ilerletip Ecenaz'i 10 yasin uzerine cikardik. Cadilar bayrami icin makyaj alistirmasi yaptik, pazar gununun miskinligini kaldirmak icin.

Gecen ay basinda Sertab Erener konseri icin Houston'a giderken mola verdigimiz yerde rastladik bu kozalara. Her agacta belki yuzlercesi vardi. Ecenaz'in her sali yaptigi gibi okulun kutuphanesinden getirdigi kitabinin konusu da kelebeklerin olusumuydu o hafta. Bu guzel tesadufle gerceklerini de gormus oldu.

Ecenaz artik anasinifi ogrencisi...

2009-08-29T10:40:00.001-05:00

Sinifimizin adi "caliskan Karinca"

Ogretmenimizin adi Mrs. Sheri Galloway.

Ecenaz okulun ilk gunune hazir

Kafeteryada ogretmenimizin gelip bizi almasini bekliyoruz.

Bu da sinifimiz, etrafi kesfetmeye calisan veliler ve tedirgin, saskin, aglamakli cocuklar.

Ecenaz'in cektigi resimler

2009-08-17T13:09:00.001-05:00

Eski fotograf makinam artik Ecenaz'in hizmetinde...
Ve iste O'nun eserleri:)

Matematik ogretmeni Yusuf abimizin hediyesi baska ne olabilirdi ki? Ecenaz'in matematigi simdi birinci sinif seviyesinde, seneye isimiz bayagi kolay anlayacaginiz:)

Araba cilginligimiz devam ediyor...

resimler

2009-07-25T23:40:00.001-05:00

Fotograflarin uzerine tiklayarak onlari kocaman yapabilirsiniz:)

Gecikmeli Haberler

2009-07-22T13:23:00.001-05:00

Cok sey oldu buraya ugramayali. Kisa bir ozet gecip yine uzaklasmayi planliyorum. Ecenaz'in ilklerini herkesle paylasmak icin yazmaya baslamistim buraya ve O buyudukce yasananlar da degisti. Artik cok ilkimiz olmuyor belki ama Ecenaz bizi hergun sasirtmaya devam ediyor. Hayatimizin da ivmesi degisti, buraya ugrayacak pek zaman bulamiyorum. Bundan sonra cok kisa yazilarla daha cok resimli de olsa sayfayi guncel tutmaya calisacagim.

2009 yili hedefimizi Nisan ayi sonunda gerceklestirdik ve bir ev sahibi olduk, umarim herkesin dilegi bizim ki kadar cabuk gerceklesir. Bir onceki yazimda baska birisinin evinin fotografi vardi, yukaridaki ise bizim evimize ait. Cok sansliydik, istedigimiz her seyi hatta fazlasini bu evde bulduk. Uc ay sonra hala yerlesmeye calisiyoruz.

Ecenaz'in 5. dogumgununu kutladik. Yeni okuluna kaydini yaptirdik. Agustos sonunda ogretmeniyle ve sinifiyla tanisacagiz. Hepimiz heyecanliyiz, Ecenaz'in yeni okuluna sancisiz ve kisa surede alismasi icin dua ediyoruz.

Kisa dopingli baslamak icin hepimizin ihtiyacini duydugu super bir tatil yaptik South Padre adasinda. Anakarayla baglantisi sadece 3 kilometrelik bir kopru olan bu adada, tertemiz incecik kumu, deniz kabugu toplamayi, yuksek dalgalari, nefis manzarayi ve margaritalari cok sevdik.

Okullar acilmadan once Ecenaz'in hemen hemen istedigi herseyi yapacagi bir yaz tatili yasatmaya calisiyoruz. Minik arabalar ve yeni kitaplar listenin basinda. Uyumadan once bizim kitap okudugumuz gunler cok geride kaldi. Anasinifina okumayi tamamen ogrenmis olacak basliyor Ecenaz, ki isimizi oldukca kolaylastiracak gibi geliyor. Araba tutkumuz hala devam ediyor. Evin her kosesi O'nun arabalariyla dolu. Bu tutku ne kadar devam edecek merak ediyoruz.

Bizden kisa kisa haberler bu kadar.

Herkese super bir yaz tatili diliyorum.

Yeni Yil

2009-01-26T14:25:00.002-06:00

Yeni yilin ilk mesaji biraz gec geldi, farkindayim. Ben guzel dileklerimi yazmaya firsat bile bulamadan cogunuz 2009 hedeflerini belirledi bile. Yeni bir is - yeni bir ask - ise yarayan bir rejim - ikinci bebek - evlilik benim duyduklarim arasinda...
Herkese kolay gelsin ve diledikleri gerceklesin diyorum ben de o zaman.
Bizim de bir yeni yil hedefimiz var nacizane; ev sahibi olmak. Bu yazinin biraz gec kalma nedeni de uzuuuun suren ev arastirmalari. Evde baska birsey konusulmaz oldu. Ev yeni olsun, fiyati uygun olsun, okullari basarili olsun, PMI(private Mortgage insurance-Kredi sigortasi) odemeyelim, HOA (aidat) olmasin ya da cok dusuk olsun, islerimize yakin olsun, etrafi guvenli olsun... gibi bir listemiz olunca emlakciyi delirtmek de kolay oluyor.

Hakus'un da bu listeye ufak bir eklemesi var ki Mathew(emlakcimiz), "bunlar kafayi yemis, benim isim var bu delilerle" dese yeri aslinda. Bence Hakan'in listeye ekledigi sey en onemli faktor ev almakta. Bir web sayfasi bulmus Hakan, bize gonderilen her evin adresini o web sayfasina yazarak 2 mil (yaklasik 3.2 km) cevresindeki taciz ve tecavuzculeri listeliyor. Web sayfasi hem harita uzerinde hem de liste olarak butun ayrintilari gosteriyor. Sucu ne zaman islemis, kac yil hukum giymis, her yil cekilmis degisik fotograflari, kac yasindaki bayana karsi suc islemis (aralarinda 8 yas bile var), ev adresi, nerede calistigi, kac yildir bu adreste oldugu... yani butun hayat hikayeleri var ve olmadiklari sehir yok. Izmir'den ornek vereyim, Karsiyaka'da da var Tepecik'de de. Gelirle ilgil bir durum degil anladigim kadariyla, sapigin dar gelirlisi de oluyor, yedi gobekten zengin olani da sanirim. Kisilik bozuklugu.

Ben umudumu kaybetmeye basladigim sirada, emlakcimiz yaza dogru daha cok evin satisa cikacagini ve bize mutlaka duzgun bir ev bulacagini soyledi. Bir yanim inanmak istiyor diger tarafim da tersini soyluyor. Ozetle ev alma tesebbusumuzun hikayesi boyle.

Aralik ayin sonunda Gaylord Hotel'i ziyaret ettik. Dallas'ta dokuz yilbasi gecirdim ve hicbirisinde kar yoktu:( Hatta tisortle yeni yil karsiladigimiz yillar bile oldu. Biz de kar ve soguk bize gelmiyorsa biz ona gidelim dedik ve kutup sogugunu yasadigimiz bu exhibite katildik. Fotograflarda gordugunuz hersey 4 ton buz kullanilarak yapilmis. Sonuncu haric:)

Alttaki fotograf da otelin lobisinin sadece benim kamerama sigdirabildigim kismi. Cumhuriyet meydaninin iki- iki bucuk kati buyuklugunde. Texas'in tarihini binalarini hatta nehirlerini insa etmisler bu lobiye. Zaten otel kendi basina bir sehir denebilecek kadar buyuk.

Ecenaz saskin saskin dolasti bu gezide bizimle.

Ecenaz'in cok basarili bir okula kaydini yaptirmak istedigimizden bahsetmistim daha once. Eger olursa bir cok sikintiyi baslamadan halletmis olacagiz demistim. Kayit sistemi yogun basvurular sebebiyle cekilis sistemiyle yapiliyor bu okulda. Ve biz maalesef yedeklere bile giremedik. Ilk ogrendigimde cok uzulmustum ama simdi belki de boylesi Ecenaz icin daha iyi olur diye kendimi avutmayi ogrendim.

O da benim hakli oldugumu gostermek ister gibi cok guzel seyler yapiyor okulunda. Artik butun bir kitabi kendi basina okuyabiliyor. Gece yatarken biz O'na degil O bize okuyor kitaplarini.

Ispanyolca ogrenmek icin, ozellikle rakamlari, muthis hevesli. Yuze kadar hem ingilizce hem de ispanyolca sayabiliyor. Ispanyolca da biraz yardim ediyoruz, itiraf ediyorum. Anladiginiz gibi ona ogretirken biz de ogreniyoruz:) Matematikte buradaki lise ogrencilerinin bile bilmedigi sekilleri taniyor (square base pramid-octagon-pentagon). Universite hocasi Yusuf abimiz oyle soyluyor.

Ama beni delirttigi zamanlar da olmuyor degil.

Giyecegi kiyafetlerde renk uyumu cok onemli, tokasindaki renklerin bile o uyuma dahil olmasi gerekiyor. Istemedigi bir sey secersem topuklarini yere vurarak oyle vahsi bir karsi koyusu var ki, gulsem mi uzulsem mi bilemiyorum. Biz uzun kollu kisliklarla dolasirken hanimefendi yazlik jarse elbisesini giymek icin goz yasi dokuyor.

Sevgililer gununde babalar ve kizlari icin ozel bir aksam duzenlemis okulumuz. Babasiyla yemek yiyip dans edebilecegi ozel bir aksam olacak ama simdiden ne giyecegiz derdi basladi.

Halloween

2008-11-30T16:11:00.002-06:00

Bu kareleri resimleyeli cok zaman oldu ama bir turlu sayfaya eklemeya vaktim olmadi.

Gecen sene Halloween'in pek bir anlami yoktu Ecenaz icin, buyudukce kutlamalara daha cok katilma istegi var. Son dakikada belki on magaza dolastiktan sonra bulabildim giydigi bu kostumu. Her yer ana-baba gunu gibi, dukkanlar yagmalanirken kesmekese biz de katildik. Aksam davetli oldugumuz acikhavada yapilan partiye hazir olmak icin hepsi. Sanki parti bizim okula ozel yapilmis gibi neredeyse butun sinif arkadaslari da oradaydi. Ariya benzeyen cadi kostumu epey ilgi gordu Ecenaz'in. Ilk kez de makyaj yaptik. Christmas zamani eve cam agaci isteyecegi zamanlar da bizi bekliyor onumuzdeki senelerde. Simdilik bu seramoniye katilmamakta kararliyim, belki buyukdukce bazi seyleri anlatmak daha kolay olur. Daha onceki bir yazimda da anlatmistim, Turkiye'de christmas (Jesus Christ dan geliyor isim. Isa'nin dogumununun kutlanmasi) gelenegi olan cam agaci suslemesi ile yeni yil kutlamalari birbirine karistiriliyor diye, o yuzden ayni konuyu tekrar anlatmayacagim. Cunku Turkiye nereden geldigini ve ne oldugunu coktan unutmus durumda.

Bazen, ben de Hakus da Ecenaz'in ne kadar buyudugunu unutuyoruz. Fotografraflara bakinca daha iyi anliyoruz. Gecen aksam eski albumleri ve videolari gunyuzune cikardik yine. Dogdugu ilk gunden baslayarak basladik seyretmeye. Zamanla unutuluyor yasananlar ama iyiki videolarimiz var. Ecenaz'a daha kucukken izlettirdigimizde baska bir cocugu seviyoruz diye kiskanclik krizlerine girmisti. Artik buyudu kendisi oldugunu anlar diye hic endisesiz basladik seyretmeye ama cok fazla sey degismemis. Hala videodaki kendisini kiskaniyor:)
Iki arada bir derede kalma durumundayiz yani. Degisik bir doneme girdi Ecenaz. Simdilerde babadan cok bana yakin olma istegi var. Annem herseyi bilir, herseyi yapabilir, beni herkestan cok seviyor donemi biraz. Hakus gecen aksam sormus:
"Cumartesi senin gunun ne yapmak istersin?"
"Hepimiz evde oturup Mario oynalim, pizza yiyelim"
"Disarida birseyler yapalim, hem anne pizza sevmez ki"
"Hayiiiiir, annem beni seviyor, ben de pizzayi seviyorum, o zaman annem pizzayi da sever"
Gel de gulme degil mi?

Kitap okuma merakimiz okullarin bir hafta tatile girmesiyle rafa kalkmis durumda. Ilk aldigimiz okuma kitaplarimiz ve Ecenaz'in okuma halleri bir sonraki yaziya kalsin.

Sonunda Turk ekmegine yakin bir ekmek tutturdum, hem goruntu olarak hem de tat olarak. Dallas'taki bir merkezi ziyaret ettigim gun yakinlarinda oldugum Turk restoranina ugradim. Siparis verdigim seyler hazir olurken ekmek ve pideleri yapan sefle konusma firsatim oldu. O firinin basinda calisirken hem Amerika'daki unlardan, mayalardan konustuk hem de yaptigi nefis seylerin tadina baktim. Uzerine bir de baklava ikrami yaptilar. Evde baklava da yaptigim icin konu oraya da gelmeliydi. Ikimiz de ayni yufka ve malzemeyi kullandigimiz halde onlarin baklavasi ile ev yapiminin arasindaki tat farkina neyin sebep oldugunu da ogrendim. Ama sizinle paylasmayacagim:)
Bunlarin hepsi Hakus ve Ecenaz evde yemek beklerken oldu:) Bu ekmek de o konusmanin ardindan cikti ortaya. Turkiye'deki ekmege gore daha dolu dolu bir ekmek. Hani 300 gr ekmek tartismasi vardir ya hep Turkiye'de, benim ki ev yapimi oldugu icin daha agir bir ekmek oldu.

Kucuk bir not: Ben bu yaziyi yazarekn ust kattaki komsum da piyanosunun basina oturmustu. Pazar gunun sakinligi ve muzik esliginde pek bir huzurlu yazdim yaziyi.

Kaliforniya Uzumleri

2008-10-27T21:17:00.001-05:00

Bu uzumler karsima bir Kore marketinde cikti. Bu sene sarap konusunda Fransa'yi bile geride birakan Kaliforniya'dan da boyle uzumler beklenirdi zaten. Bebek tirnagindan daha kucuk sarap uzumlerini gormustum Kaliforniya'nin ama tadini begenmemistim, bunlar ise hem tadi hem de bana hatirlattiklari ile kalbimi fethetti diyebilirim. Cocuklugumun yaz aylarinda mese agacina sarilmis asmadan yedigim uzumlere oyle cok benziyorlar ki gordugumde saskinligimi gizleyemedim. Tabii ki yine Karadeniz'e baglaniyor sonu. Yaz sonuna dogru olan bu uzumun bizim oralardaki tadi biraz daha eksi. Ve bildiginiz uzumler gibi yenmiyor bu cesit. Alt kismindan hafifce agziniza dogru sikarak icini yiyorsunuz sadece. Oyle sulu ki bazen cignemeye firsat bulamadan butun haliyle yutuveriyorsunuz. Turkiye'de pazarlarda da satiliyor mu cok merak ettim. Hakus'un bu tatla ilk tanismasiydi ve O da benim gibi bayildi. Uzum hastasi olan Ecenaz ise hic begenmedi. Elma hala en favori meyvesi.

Gectigimiz haftalarda iki dogumgunu partisine katildik. Cumartesi gunu olana annesiyle, pazar gunune de babasiyla gitti Ecenaz hanim. Yukaridaki resim benimle gittiginden. Havalarin hala yaz gunu gibi olmasi parkta yapilan dogumgunun oldukca uzun surmesini sagladi. Kisitli sure icinde kapali alanlarda yapilanlara gore daha ozgur hissediliyor parkta. Butun okul arkadaslari ile okul kurallari disinda eglenmek Ecenaz'a da iyi geldi.
Havalar o gunlerdeki gibi guzel degil artik. Hem hava erken karariyor hem de iklim biraz isirmaya basladi. Biz de kis aylarina girerken kendimize yeni bir eglence bulduk. Ecenaz sadece haftasonu oynamaya izinli. Ona bile izin vermelimiyiz emin degildim. Butun hafta okuldan eve, evden okula gidiyor, kendi kitaplarini yavas da olsa kendi okuyor, soyledigimiz kelimeleri harfleri tek tek soylerek yaziyor. E daha ne isterim dort yasindaki bir cocuktan. Bir de uzerine veli toplantisinda ogretmeni koltuklarimizi kabartan seyler soyleyince, biraz daha gonlum rahatlamis olarak oynamasinda sakinca gormedim.
Bizim icin ise bagisiklik yapan bir oyun oldu. Simdi farkettim ki daha ne oldugunu bile yazmamisim:) Nintendo Wii. Sabahlari ise gitmeden once televizyon karsisinda sporumu yapiyorum, tenis oynuyorum, Wii uzerinden internete baglanarak dunyanin obur ucundaki insanlarla canli yarisa katiliyorum. Dunyanin her yerindeki gunluk ve haftalik hava durumunu izleyebiliyorum. Hatta ister yerel ister ulusal dunyanin onemli baslikli haberlerini okuyabiliyorum. Deli birsey anlayacaginiz. Benim tam da is degistirdigim zamana denk geldi alisimiz. Biraz stresli bir donemden gecerken ilac gibi oldu.

Ecenaz Wii'de mario oynarken

Isimi degistirdim. Ilk baslarda biraz tereddutlerim vardi ama simdi uc hafta sonra cok da iyi yaptigimi dusunuyorum. Hala ayni sektordeyim sadece bir kademe yukarida ve basarabilmek icin hergun ders calisir gibi oturup sayfalarca yazi yaziyor ve komplike bir suru sey okuyorum. Hala egitimdeyim, iki-uc ay kadar surecek saniyorum, bir sene sonra da basardim diyebilirim sanirim. Bana bol sans ve calistigim insanlari yonetebilmek icin sabir dileyin;)

Komik kelimeler(Merdimen/Ayapki)

2008-09-28T19:08:00.005-05:00

Iste sebelek Ecenaz. Antalya'da amcasina boyle poz vermis cimcime. Geceligimizden de anlasildigi gibi, tullu, firfirli, parlak kiyafetlere bayiliyoruz. Evde takma tirnaklarimiz bile var, annenin topuklu ayakkabilariyla pek bir uyumlu oluyorlar.

Turkiye'de herkesi guldurdu Ecenaz kendisine, en cok da yanlis soyledigi kelimelerle. Kimilerini yanlis telaffuz ediyor, kimilerini de hic alakasi olmayan yerlerde kullaniyordu. Bir suru de turkce sarki ezberledi. Biraz mecbur kaldik aslinda, ayni sarkiyi kulaklarimiz kuruyana kadar soyledigi icin yenilerini ogretmek sart oldu.

Babaannesi "Ali babanin ciftligi" sarkisini ogrettiginde onceleri Ali Dede'ydi cunku dedemizin adi Ali, sonra "dede" "baba" oldu ama "ciftlik" "cifrik" olarak devam etti:) melodiyi zaten hic tutturamadik. "aaa ben onu juice annettim" i her duydugumda ilk defa duyuyormus gibi guluyorum. Tabii ona belli etmeden. Cumlenin sonundaki "annetmek" basindan "z" dusmus hali kelimenin.

Dun aksam Hakus "on dakika sonra yatiyoruz" dediginde Ecenaz'in tepkisi: "o ne demek, ingilizcesi ne" "ten minutes" "Oleeeeey ten minutes". Yatiyoruz anladik da on hangi rakam acaba durumu anlayacaginiz.

Karadeniz...

Bana bir ay yetmedi, oyle rahat, sessiz, temiz ve dertsiz bir yer ki 30 yasinda emekli olmus gibi hissediyorsunuz. Ogle yemegi vakti geldiginde yukaridaki maydanozlardan toplayip salatayi yapmaya girisiyordum. Annemin yapmayi hic sevmedigi birsey salata ,zaten kendi yaparsa yiyemiyor da. Kabuklari soyulmus kipkirmizi domatesler, tazecik yesil biber, salatalik ve maydanoz.

Ben cok kiskandim bu lezzeti ve 12 ay boyunca koyde yasayan bir teyzeden bu maydanozlarin tohumlarini istedim. Biz ne kadar organigini alsak da bu tadi yakalayamiyoruz burada cunku. Balkonuma ektim bir ay once, tohumdan sebze yetistirmek fidana gore biraz daha zaman aliyor, yanina 6-7 tane yesil sogan koku ve iri yaprakli feslegen de diktim. Eger akibetleri gecen seneki domateslerim gibi olmazsa bir ay sonra kendi urunlerimin resimlerini gosterecegim size.

Anne ve babamin butun yazlarini gecirdik evleri cennet gibi. Uzun yasamin sirri da bu galiba. Evin etrafi meyve agaclari ile cevrili, birinin mevsimi bitiyor digeri basliyor. Mesela biz gittigimizde visne yeni bitmisti, dut bitmek uzereydi, erigin tam mevsiminde oradaydik ve incirler de meyve vermeye baslamisti. Kivi de vardi ama kasim ayinda ancak yenir dediler. Elma, armut, bogurtlen, ahududu da doya doya yediklerimiz. Ecenaz her sabah kahvaltidan sonra buyukannesiyle bir tabak ahududu toplamaya gidiyordu. Donus yolunda da hepsini bitiriyordu. Evimize dondukten sonra marketten aldiklarimi dolapta curudugu icin cope atmak zorunda kaldim. Dalindan kopmus meyveyi biliyor hanimefendi. Yukarida gordugunuz agac da Ecenaz'in hic bikmadan sallandigi salincagi kurdugumuz erik agaci. Ustelik her tarafi asma ile kapli.

Balkonumuzun hemen yanibasindaki bu agaci ve meyvesini cok fazla taniyan oldugunu sanmiyorum. Karadenizlilerin cogu "taflan" der bu meyveye ama ufak bir arastirmadan sonra "karayemis" ve "laz kirazi" dendigini de ogrendim. Soldaki fotograf kizarmadan onceki hali, daha oncesinde de cicek olarak aciyor zaten. Kiraza cok benzese de cok farkli bir tadi var. Tatlidan cok buruk bir, cignerken agzinizi torba gibi buzen bir tad. Sanirim meyve olarak degil de daha cok yemek olarak tuketilmesi bu yuzden. Tursusu ve kavurmasi yapiliyor. Benim icin ise dalinda seyretmek en zevklisi.

Ecenaz butun agaclarla ve meyveleriyle tanistiktan sonra bir agac uzmani olarak gitti Antalya'ya. "Anne bak bu incir agaci, bu da limon, bu agac da taflana benziyor" diyerek dolasiyordu sokaklarda.

Okuyoruz

2008-09-22T22:27:00.002-05:00

Yazilarin arasi bayagi acildi biliyorum ama guzel haberlerle geri geldim.

Bizim cimcime okumaya basladi. Turkiye'ye gittikten bir hafta sonra "mommy" "anne" ye dondugunde ingilizceyi unutur mu acaba diye endiselenmistim. Okulumuzun ilk birkac gunu zor gecti, alismasi zaman aldi, "anne niye kimse turkce konusmuyor" sorulari geldi ama astik hepsini. Simdi butun alfabeyi ses olarak biliyor. Bu kisim biraz karisik. Biz alfabemizi a-be-ce-de-e-fe gibi okuyoruz, ingilizcede ey-bi-si-di-ii-ef var-ki Ecenaz 20 aylikti ogrendiginde- bir de bu harflerin cikardigi sesler var a-bi-ka-di-i-fff gibi. Herkesin bildigi ve soyledigi ingilizcenin ses dili olusu burada devreye giriyor. Okumanin ilk adimlari sesleri ogrenmek. Yukarida gordugunuz kartlardaki kelimeleri Ecenaz once ses olarak soyluyor sonra da birlestiriyor.
nnn-oo-t not, gibi. Yazarak anlatmak ne zormus bu isi. Okuyor iste kizimiz:) Bununla da kalmiyor, haftada iki saat de ispanyolca dersi aliyor. Henuz onun okuma ve yazma kismina girmedik cok sukur yoksa kafamiz allak bullak olacak. Persembe ve cuma gunleri de muzik ve yoga sinifina da katiliyor. Dort yasindan sonra yuklemeler basliyor sanirim, cunku gecen sene bunlarin hicbiri yoktu.

Bir de biz ustune buz pateni dersi bindirmek istedik ama patlama oldu ve vazgectik. Ecenaz'a yeni seyleri kabul ettirmek biraz zor ve zaman aliyor. Belki de henuz hazir degil.

Herkes tatil fotograflarini soruyor, okuldaki bazi veliler hatta musterilerim bile. Bu sene calisma saatleri degisti Hakus'un. Aksam 6 dan evde oluyor, daha fazla aile zamani yasiyoruz ki kimsenin bundan bir sikayeti yok. En cok sevinen de Ecenaz tabii. Aksam yemeginden sonra bir saat parka gidiyoruz, kis gelip de evlere tikilmadan once tadini cikartmak gerek degil mi? Parktan geldikten sonra da mutlaka evde yapacak birseyler var, fatura odemeleri disinda bir turlu bilgisayarin basina oturamiyorum. Ama soz en kisa zamanda hepsini biryere yukleyecegim. Yukaridaki kareyi Hakus'un annesinin balkonundan cektim. Akdeniz karsinda, harika bir ay ve ilik bir ruzgar. Bayiliyorum bu balkona, sakin bir yerden sonra ilk gunler kafa sisirici oluyor sehir trafigi ama yine de benim icin ayri bir yeri var. 29 Ekim toren gecisleri, Altin Portakal festivali ve daha bir suru sey evinin rahatliginda ayagina geliyor.

Ve en guzeli de Konyaalti plajinin bes dakikalik mesafede olusu. Ecenaz'la birlikte bu yil epeyce tadini cikardik bu guzelliklerin. Bir daha sefere babamizi da goturucegiz mutlaka.

2008-09-05T09:00:00.001-05:00

Karadeniz'de sikca rastladigim Ortancalar

Cocuklarin nasil dusundugunu anlamak zor is. Bakin bizimki bazen nasil calisiyor:

Dun aksam salonun butun isiklarini kapattim ve balkonda oturuyorum. Iyi geceler opucugu vermek icin yanima geldi cimcime ve:

-Anne neden burasi cok karanlik?
-Sivrisinekler iceri girmesin diye isiklari kapattim annecim
-Niye? Sinekler karanliktan korkarlar mi?

Tatil Bitti:(

2008-08-28T21:15:00.002-05:00

Bu tatili gercekten yasadigimizi ispatlayan fotograflar bunlar. Iki ay icinde dort sehir (Istanbul-Giresun-Antalya-Izmir), ve Turkiye'nin butun denizlerini gorduk. Ruya gibi geliyor simdi. Yukaridaki manzarayi seyrederek aksam cayi ictim, sabah kahvaltisindan sonra balkonda kitabimi okurken bu tablo vardi karsimda. Yerle gogun birbirine karistigi bir yer sanki. Ruhum ve bedenim Karadeniz'in nemli havasina ragmen dinlendi, uzun ve yorucu kis icin kendini sarj etti.
Nem, oyle hissedilir birsey ki Karadeniz'de, ozellikle gece yataga yattiginizda hissediyorsunuz. Gunduz bunaltmasa da sicak hava butun dis aktivitelerinizi yapmaniza izin verirken, gunes battiktan sonra uzun kollular, hirkalar piyasaya cikmaya basliyor. Kisliklar hic goz onunden kalkmiyor yani. Hele bir de gece olup yataga girince camasir makinesinden yeni ciktigini dusundugunuz yun yorgan heryerinize yapisiyor.

Annemle babamin dizinin dibinden hicbir yere gitmek istemesem de, bazen onlarla bazen de onlarsiz biraz da olsa gezdim.
Asagidaki fotografi Kumbet Yaylasi'nin Salon Cayiri denen yerinde cektim. Yani yaklasik 1600 metrede. Buradan sonrasi yok. Yer bitip gokle bulusulan nokta. Ecenaz'in arkasinda gordugunuz bulutlar dokunabilecegin kadar yakin ama ulasamayacagin kadar da uzak.

Doga Koruma ve Milli Parklar Genel Mudurlugu Kumbet Yaylasi-Kockayasi'da asagida gordugunuz tesisleri kurmus. En kucugu dort kisilik en buyugu de sekiz kisilik olarak tasarlanmis evlerde gorevlinin soyledigine gore yok yok. Isitma(sogutmaya ihtiyaciniz olmadigi kesin), tum konaklama ihtiyaclari, mutfak ve elektrikli mutfak gerecleri. Disarida el degmemis bir doga ve temiz demenin yetmeyecegi bir hava ve her ihtiyacinizi karsilayabilecek evler. Ayrica butun evlerin ortasinda kalacak sekilde de genel kullanima acik bir sosyal tesis var.
Biz buraya vardigimizda yavas yavas sis kendini gostermeye baslamisti, arkada da piril piril bir gunes. Sis daha fazla kendini gostermeden biz donus yolunu tuttuk. Bu evlerle ilgili bir bilgi daha. Dort kisilik evlerin gecelik ucreti 320 YTL.

Babamlarinin arka balkonunda yagmurdan hemen sonra cekilmis bir fotograf.

Ecenaz ve ben tatil havasindan kurtulup, biraktigimiz hayatimizi ucundan yakalamaya calisiyoruz. Ecenaz'in okulu basladi, ben isime geri dondum (herkesin bizi ozledigini gormek cok guzel), Hakus' da mutluluktan sorhos gibi etrafimizda donuyor:)

Tatil devam ediyor

2008-07-17T15:06:00.004-05:00

Tatil arasi soluklanip buraya bir ugramak istedim. Bugun tam yarısındayız bu muhtesem gezimizin ve Antalya daki ilk gunumuz. Giresun da kendimizi sarj ettik, ruhumuz dinlendi, dogayla basbasa teknolojiden uzak harika vakit gecirdik ve biraz da zor vedalasarak ayrildik.

İkinci ayımızı tamamen farkli bir tatil anlayisiyla iki guzel sehirde geçirecegiz. İlk durak Antalya.

Ecenaz ve ben akdenizin tuzlu, derin ve dalgalı deniziyle bulusmak icin sabirsizlaniyoruz.

Fotograf köyümün deresinde cekildi.

Farkli bir bilgisayardan yazi yazdigim icin Turkce karakterler biraz karisti kusura bakmayin. Evimize dondogumuzde super resimler ve daha uzun yazilarla görüsmek uzere.

2008-06-12T00:12:00.001-05:00

Kizimla coooook uzun bir tatile cikiyoruz. Dondugumuzde gorusmek uzere...

Celebration of Life

2008-05-19T00:13:00.006-05:00

Ecenaz'in dorduncu yasgununu kutlamaya hazirlandigimiz su gunlerde biraz duygusallastim. Eski resimlerimize, videolarimiza dalip gidiyorum. Eski dedigime de bakmayin iki-uc yil oncesinden bahsediyorum. Universiteyi bitireli on yil olmus ama bana dun gibi geliyor. Konu Ecenaz olunca durum farkli, belki bir suru ilki bu kisacik zamana sigdirdigimiz icin. Ilk gulusu, ilk tepkisi, ilk banyosu, ilk yemegi, emeklemesi, adimi, disi, yurumesi, opusu, dogumgunu...
Sancili emzirme seanslarimiz, gaz cikarma nobetlerimiz ya da kolik aglamalarini gecirmek icin gece yarisi once araba turlarimiz sonra da uyanmamasi icin araba koltuguyla kurutucunun uzerinde uyuttugumuz gunler oyle uzak ki.
Ilk cocugunu herkesten uzakta hic yardimsiz yetistirmenin guzel tarafi bunlar. Anne ve babasi hep yaninda olarak buyudu Ecenaz. Biz de onun hicbir anini kacirmadan. Simdi her hareketinin anlamini, sebebini ya da sorunlarinin kisa yol cozumlerini biliyoruz.
Anne baba olmak insana yapabileceklerinin sinirlarini (sinirsizligini demeliyim aslinda) ogretiyor. Cani yandiginda icin sizliyor, mutlu oldugunda yuregin kelebek olup ucuveriyor sanki.

Yuregimizin pirpir ettigi bir yerde cektim bu fotografi da. Okulundaki dogumgunu kutlamasi. Biraz erken de olsa okullar kapanmadan arkadaslari ile paylassin istedik bu ozel gununu. "Celebration of Life" gunu veriliyor bu ozel gune ve dogumgunu cocugu butun gun ozel ilgi goruyor. Arkadaslarinin olusudugu cemberin icinde, elinde dunya yerdeki "ay" kartlarinin ve mumlarin etrafinda donuyor. Haziran ayina geldiginde ilk mum yaniyor, ikinci turda ikinci mum ve devam ediyor. Ecenaz tabii ki dort tur atti ve sonuncu turdan sonra hep beraber iyi dogdun sarkisi soylendi.

Ama onemli olan bolum bundan sonra basladi. Ecenaz'da karin agrilari yapan, bir gece oncesinde hasta numarasiyla okula gitmekten vazgeciren kisim. Buyuk beyaz bir kartonun uzerine Ecenaz'in dogumundan itibaren cektigimiz fotograflardan ozel olanlarini sectik ve altlarina hikayelerini yazdik. Ecenaz'in gorevi kartondaki fotograflari arkadaslarina anlatmak. Asagida gordugunuz gibi.

Kucuk yaslardan itibaren topluluk onunde konusmayi ogrenmek, ileride kendine olan guvenlerini arttiyor demisti Ecenaz'in ogretmeni. Onumuzdeki sene baslayacak "show & tell"(goster ve anlat) sancilarimiza ilk adimi da atmis olduk boylece. Babamizin da yardimiyla hic de zor birsey olmadigini ogrenmis oldu kizimiz.

Bu bolumden sonra sira getirdigimiz mamalari yemeye geldi. Maalesef Ecenaz'in istedigi gibi Dora pastasi alamadik, cunku okul bu konuda oldukca kisitlayici. Pasta, cikolata ya da benzeri seyler yasak. Meyveli ve az sekerli muffinler tercih ediliyor. Ecenaz, cember seklinde oturan arkadaslarinda sectigi iki tanesi ile ayni masaya oturarak mutlu mesut yedi dogumgunu muffinini.

Iste bu da 2008 yaz sezonunu actigimizin resmidir. Akdeniz'in sulariyla tanismasina cok az bir zaman kala antreman yapiyor Ecenaz :)

Ecenaz sahnede...

2008-05-11T19:31:00.003-05:00

Yillarin ne kadar cabuk gectigi ozel gunlerde daha cok anlasiliyor, bu sene besinci kez anneler gunum kutlaniyor. Ilk yil yari anne sayilirdim aslinda cunku henuz hamileydim.
Kizim okulda cok guzel bir kart hazirlamis benim icin. Uzum salkimi ve bir uzum yapragi var uzerinde, tum resmi de parmak boya ile yapmis, en altinda da " Mom, I love you a bunch" yaziyor.
Ama daha degerli bir hediye verdi bu sabah. Beni operek uyandirip "Happy mothers day mommy" demesi cok hostu.
Son uc yildir yaptigimiz gibi brunchla kutladik ve bu sefer Yusuf abimiz de katildi bize. Yukaridaki kitaplar da onun anneler gunu hediyesi. Italyan ve Fas mutfagindan degisik yemek tarifleri var icinde. Soyle bir goz gezdirdigim Fas mutfaginda ilk gozume carpan tarif karamelli ve bogurtlenli domates tatlisi. Dener denemez resmi paylasirim.
Hakus'un hediyesi ise uzun zamandir almak istedigim ama bir turlu para vermeye kiyamadigim bir Ipod.
Turkiye seyahatimde epeyce ise yarayacak.

Ecenaz'in bayilarak yedigi enginardan bahsetmistim, iste bu da resmi. Tarif de buradan. Tavsiye ederim cok guzel bir tadi var. Asagidaki tarif de ayni web sayfasindan, evcini 'nin hep tariflerine hem de sayfalarinin duruluguna bayiliyorum.

Asagidaki resim de Ecenaz'in ilk sahne tecrubesinden. "Spring Sing" ismiyle butun okul kucuk bir konser verdi. Sonra kucukler salonun onunde onlar icin ayrilan bolume oturup sahneyi ilkokul ogrencilerine biraktilar ama sarki soylemeyi de ihmal etmediler. Sarkilarin nakarat kisimlarinda sahnedeki ogrenciler sustu, bizim bidiklarin sesi yukseldi.

Ecenaz'a gecen butun hafta boyunca bana sarkilari ogretmesi icin ne diller doktum ama bizimki "soylersem surpriz olmaz ki" diyerek butun yollari kapatti. Bu minik konser sonrasi biz de onu en sevdigi restorana yemege goturduk.

Onumuzdeki hafta okuldaki etkinliklerde gonullu calisan aileler icin tesekkur kahvaltisi duzenleniyor, ardindan da gecen sene de katildigimiz field day aktivitemiz var. Okulun kapanma tarihi yaklastikca etkinlikler de cogaliyor. Bir cesit seneye de bekleriz aman baska okullara gitmeyin mesaji var gibi altinda.

Ve okul kapandiktan iki hafta sonra da Turkiye'deyiz. Ecenaz icin cok degisik bir tecrube olacak cunku bes hafta dogayla basbasa karadenizde olacagiz, sonra plaj tadi almak icin on gun Antalya ve son durak Izmir. Yaptigimiz en uzun tatil olacak. Geri dondugumde hala bir i$im olur mu? emin degilim:) Ve babamizi geride biraktigimiz icin icimiz de biraz buruk.

Shaq

2008-04-30T22:03:00.003-05:00

Ecenaz'a saglikli yemek aliskanligi edindirebilmek icin bebekliginden beri caba harciyorum. Kati gidalara gecisimizi bile meyveler yerine sebzelerle yaptik. Hapur hupur hic hayir denmeden yenen meyve pureleri yerine taze fasulye, kabak, bezelye pureleri verdim. Iki yasina kadar hazir meyve suyu icmedi, ya evde yaptim ya da sadece su, ayran ve sut icirdim. Hala bu ucluyu cok sever, ozellikle ayrani. Ama ben kizimi sebzeye ittikce O uzaklasti. Ispanak ve patlicani hangi sekle sokarsam sokayim yediremiyorum. Gecenlerde ilk defa severek, hatta bayilarak firinda pisirdigim kasarli enginar yedi. Bir zamanlar bayildigi taze fasulyeye simdi burun kiviriyor. Salatanin icinden sadece brokoli ve salataligi yiyor. Domates en buyuk dusmanimiz.
Ama hayir demeden herseyini denedigi bir mutfak var. Thailand.
Bazilari hosuna gitti daha cok istedi. bazilarini begenmedi tabagindan cikartti ama masadaki herseyden denedi. Haslanmis soya fasulyesi, kalamar, spring roll ve aci olmayan noodle favorisi. Yukaridaki fotografta yedigi sey brokoli, kucuk misir, lahana ve tavuklu noodle. Restoranda bitiremeyince evde devam etti. Chopstickle yeme denemeleri de Hakus'dan daha basarili.

Riverwalk/SanAntonio
Buraya ucuncu gidisimiz, daha onceki yazilarimda anlatmistim. Her gittigimizde de kaldigimiz otelde bir NBA takimi ile karsilasiyoruz. Gecen sene Hakus unlu NBA oyuncusu Lebron James'i gormustu. Hakus'un abisi ondan da sansli cikaracak Steve Nash ve Shaquille O'neal'i gordu. Hatta gidip Shaq'le konustu. Butun bunlar olurken her nasilsa ben hep uzaklarda oluyorum. Hem bu sefer gorunce taniyacagim bir oyuncuymus.

Onumuzdeki sezon Ecenaz da biraz buyumus olacagindan Dallas'taki bir NBA macina kesinlikle gitme karari aldim.

Misafirimizi Turkiye'ye ugurladik. Yukaridaki fotografi da Dallas havaalaninda cektim. Alanin icindeki Hyatt Otelinin lobisinden bir bolum. Ben poz vermeye bayilan kizim da bu devasa bitkilerin boyu hakkinda size fikir vermistir sanirim.

Redemeer Montessori(RMS) yani Ecenaz'in okulu 2007-2008 yilini da bitirmeye hazirlaniyor. Her yil oldugu gibi bu yil da okula yardim balosu yapildi. Yukaridaki tabak balodaki sessiz acik arttirmada satilanlardan sadece birisi, bizim aldigimiz birisi:) Ecenaz'in sinifindaki ogrencilerden birinin annesi yapmis ve acik arttirmaya hediye etmis. Tabakta siyah rengin disinda kalan tum renkler cocuklarin bas ve isaret parmaklarinin izleri. Yaratici annemiz de o parmak izlerinden cicek, fil, tirtil, kaplumbaga, ari, balik, kus gibi seyler cikarmis ortaya. Tabak henuz evimizdeki yerini bulamadi, aslinda nereye asilacagi belli ama Hakus'un keyfini bekliyor.

2008-04-24T00:21:00.000-05:00

Iste AutoShow'da cektigim diger resimler, tik

AutoShow

2008-04-13T22:18:00.002-05:00

Biraz ara verildi yazilara kusura bakmayin. Gecerli bir sebebim var. Turkiye'den misafirimiz geldi. Surekli geziyoruz. Bize de bahane oldu dolasmak icin. Yoksa yerimizden kimildamiyoruz.

Gecen hafta pazar gunu gittigimiz yer Ecenaz icin "lunapark", "oyun salonu", "hayvanat bahcesi" ya da bir "dogumgunu partisi"nden cooook daha degerliydi.

Ecenaz'in araba tutkusundan bahsetmistim daha once. Bebeklerden sonra arabalara ilgisi kaydi gibi birseydi baslangicta. Ama artik arabalari birer saplanti.

Sabahlari yataktan kalkar kalkmaz onlarin yaninda. Biz okula hazirlamak icin acele ederken Ecenaz yuzunu yikamadan arabalarina kosuyor.

Ya da uzun sure disarida zaman harcadiysak eve geldigimizde Ecenaz en bir saat ortadan kayboluyor arabalari ile oynamak icin.

Bazen beni uyardigi bile oluyor:

"Anne eve gidelim artik arabalarimla oynamak istiyorum"

Herkes eve elinde kucuk bir araba ile gelir oldu artik. Araba dizayniri, muhendis, galeri sahibi olacak yorumlari da basladi.

Sadece oynamiyor onlarla konusuyor da. Taniyor hepsini, hem maketlerini hem de disarida gerceklerini.

"anne bak bizim arabanin aynisi"

"Yusuf abinin arabasinin aynisi"

"Kiraladigimiz araba"

"sports car"

"aaaa bak mini"

Uzerine tiklayarak resmi buyutebilirsiniz.

Boyle cicili bicili giyinip favori rengi pembe canta tasidigina bakmayin. O cantanin ici oyuncak arabalari ile dolu.

Evden cikarken "ben bunlari buyuk arabalarin yanina koyucam" diyerek cikti. Ve dedigini de yapti.

Minyaturlerini asillarinin yanina koyup karsisina gecti ve seyretti. Herkes gibi sabirla sirasini bekleyerek begendigi butun arabalarin direksiyonuna oturdu, viteslerini kesfetti. Wolksvagen standina geldigimizde gecirdi kulakligi kafasina teknik bilgileri dinledi.

Kisacasi delirdi benim kizim bu fuarda ve bayildi arabalara.

Tekerlegin yaninda beyaz daire icine aldigim sey Ecenaz'in kirmizi "mini"si. :)

Kizim gibi diger araba cilginlari icin cektigim butun resimleri biryerlere yukleyip burada da linkini verecegim. Yakinda..

"tik" ladiklarimiz

2008-03-23T15:58:00.005-05:00

Uzun zamandir aklimizda olan ve basarabilmek icin ekstra yardim arastirmalari yaptigimiz konu icin tik.

Persembe gunu Hakus ve benim icin coooooook zor bir gun olacak. Bugun Nicoderm CQ alisverisine cikacagiz.:) Hakan kullanmamakta kararli, ben de ayni olcude israrliyim.

Alisveris listesinde bir koli de lollipop var. Malum el aliskanligi da savasilmasi gereken baska bir alan.

Ecenaz "anne gummy bear acalim" dediginde tikladigimiz sayfalar da burada:

Birincisi

Ikincisi

Cok eglenceliler.

Okul

2008-03-18T23:08:00.004-05:00

Konu donup dolasip Ecenaz'in okuluna geliyor biliyorum. Son birkac aydir ilkokullarla ilgili arastirmalara basladim. Birbucuk sene once ayni sancilari cekmistim, yine basa donduk galiba. Kafam iyice karismisken sizinki de benden eksik kalmasin dedim.

Turkiye'deki yakinlarima bunu anlatmak biraz zor olacak. Hadi bakalim...

Amerika'da cocuklar okula 5 yasinda hazirlik sinifindan basliyor. Sonra da 5 yillik ilkokul egitimi.
Bircok milletten insanin buraya goc ettigi dusunulerek bir program daha eklenmis hazirlik oncesine. Eger cocugunuzun ana dili ingilizce degilse ya da gelir duzeyiniz averajin altinda ise, isterseniz 4 yasindayken hazirlik oncesi hazirliga gonderebilirsiniz. Karismaya basladi mi kafaniz?
Ingilizce problemi varsa gitsin tamam da, gelir duzeyi ne alaka? diyorsaniz, anlatayim:
Cocuklarin cogu okula baslamadan once Turkiye'deki adiyla ozel kreslere gidiyor, sayilari, renkleri, geometrik sekilleri, alfabeyi hatta yazi yazmayi ogreniyorlar. Maddi durumu krese gondermeye uygun olmayan ailelerin cocuklari ile krese gidenler ilkokula esit baslasin diye de hazirlik oncesi hazirlik programini kurmuslar.
Faydalanmak istiyorsaniz dusuk gelir belgelerini sunmaniz yeterli.
Ingilizce yetersizligi sebebiyle gondermek istiyorsaniz da cocugunuzun elinden tutup okula gidiyorsunuz, onu ayri bir odaya alip ingilizcesini olcuyorlar. Eger cocugunuz bulbul gibi sakirsa programa alinmiyorsunuz.

Ecenaz 4 yasina girdi-girecek, 5 yasinda hazirliktan baslatacagiz mecburen. Yani onumuzde koca bir sene var hazirlanmak icin gibi gorunse de aslinda birkac ayimiz kaldi sadece.
Soyle ki; Turkiye'de ya da alani daraltalim biraz Izmir-Sirinyer'de oturuyorsaniz cocugunuzu Alsancak'taki bir okula gonderebilirsin istiyorsaniz. Hicbir semt kisitlamasi olmadan.
Ama burada sistem farkli. Okuldaki yigilmalari onlemek icin bolgelere ayirmislar ve adina da ISD (Independent School District) demisler. Biz Irving ISD bolgesinde oturuyoruz ki durum icler acisi, basari orani oldukca dusuk. Dallas'in sondan ikinci ISD'si. Durum boyle olunca tasinmamiz lazim. Unutmadan belirteyim butun bu soylediklerim devlet okullari icin gecerli. Ozel okula gondermek istiyorsaniz kimse size karismiyor. Ama bazi devlet okullari var ki ozel okullardan cok daha basarili. Iste bizim gondermek istedigimiz de bunlardan bir tanesi.
2009-2010, yani bu sene degil bir sonraki, ogrenim yili icin basvurular kasim ayinda basliyor. Okul K-12 Grade yani ilkokul hazirliktan baslaniyor ve 12 sene sonra lise diplomasiyla cikiliyor.
Amerika'nin, Teksas'in ya da Dallas'in degil,13 uncu en basarili okulu.
Okuldaki ogrenci sayisi 1200, okula girebilmek icin bekleyen listedeki ogrenci sayisi 1180.
Hayal gibi degil mi? Rakamlara bakinca icim karariyor. Her ne kadar okula giris cekilis sistemi ile yapiliyor deseler de Montessori egitimi almis cocuklara oncelik tanindigini duymustum. Eger dogruysa yarisa birkac adim once basladigimiz soylenebilir. Bu okul Charter School, yani hicbir ISD'ye(okul bolgesine) bagli degil. Eger girebilirsek oldugumuz yerden kimildamamiza gerek yok. Basvuru kasim ayinda basliyor, sonuclar aralik ayinda aciklanacak. Ocak ayinda ev ve okul aramalarimiz kaldigimiz yerden devam ederse, eminim haberiniz olur.

Yazi bitti. Bilgisayarinizin ekranindan basinizi kaldirin ve etrafa bakin...
Eger ucusan siyah noktalar goruyorsaniz kafanizi karistirmayi basardim demektir, size gorunmediyseler yaziyi bastan bir daha okuyun ve bize boooooooooooooool sans dileyin.

Not: Okul yazilarim henuz bitmedi, yarin yaz okullari ile ilgli arastirmam basliyor. Bizim gibi calisan anne babalarin cocuklarinin yazin da okula gitmektan basta caresi yok. Biz de durumu biraz eglenceli kilalim, yuzme ogrensin, muzeleri gezsin, bale yapsin gibi kapsamli bir program hazirlamaya calisiyoruz. Ama elimizi cabuk tutmamiz gerekiyor cunku nisan ayinin sonunda hepsi doluyor(mus).

Aile

2008-03-04T22:28:00.002-06:00

Babamizin iste oldugu bir aksam Ecenaz'la basbasa aksam yemegi yemek icin masaya oturduk. Ecenaz biraz etrafina bakti sonra bana donup:
--Mommy something is missing. (anne birseyler eksik)
Yogurt ya da tursu istiyor diye dusunurken Ecenaz bombayi patlatti:
--We have to wait for daddy...(babami beklememiz gerekir)
Baban cok gec gelecek ama bu aksam dedigimde ise
--It's okay I can wait. (Olsun ben bekleyebilirim) dedi kizim.

Onu yatirdiktan sonra babamizi aradim. Cok duygulandi, sesi degisti ve eminim gozunden bir damla yas geldi.
Tabii ki benim de...

Bu resim de annem icin. Annem bagdas kurarak oturmaya bayilir ve saatlerce oyle oturabilir. Ben cocuklugumdan beri denerim ama bir turlu becerememem, otursam bile boyle sirin durmaz. Annem hep soylenirdi "babana benzemissin, bunu bari alsaydin benden" diye.
Annecim ben beceremedim ama iste torunun ayni senin gibi oturuyor. Laf aramizda biraz da babasina benzemis:)

Green Tea Ice Cream

2008-02-26T20:59:00.001-06:00

Bitki caylariyla tanismam pek eskiye dayanmiyor. Hatta ozellikle bu caylarin arkasindan kosanlari biraz abartili bulmuslugum da vardir. Biraz mide problemi yasayinca ve normal cay uykusuzluk yapmaya baslayinca fikrim degisti. Simdi yasemin cayina, kirmizi ve siyah organik caylara bayiliyorum. Yesil cayla aramiz hala limoni, tadi pek hosuma gitmiyor nedense. Oyle cok cesit varki, marketteki cay standinin onunde saatlerimi harcayabilirim(bulursam o saatleri).
Bitki caylarinin ozellikle de yesil cayin sagligimiz icin inanilmaz yararlari var. Belki de ben bu yuzden icemiyorum:)
Cinde 4000 yildir tedavi amacli kullanildigina gore uydurma da degil sanirim. Ulusal Kanser Enstitusu, yesil cay icen Cinlilerde bazi kanser turlerine yakalanma riskinin %60 dustugunu aciklamis. Romatizmaya, yuksek kolesterole, kardiovaskuler hastaliklara ve enfeksiyona cok iyi geldigi de kanitlanmis. Bunca faydasini bilip de cayini icemiyorum madem o zaman dondurmasini yiyelim bari dedim. Nefis. Heryerde satilmiyor maalesef biz de bulmusken 15 kiloluk en buyuk boyunu aldik. Buzlugumdaki bir cok seyden fedakarlik yapmam gerekti dondurmayi oraya sigdirmak icin. Ama deger. Seker orani da oldukca az. Marketteki diger dondurmalar gibi seker tadi baskin gelmiyor ya da "light" diye sattiklari ici kimyasal madde dolu ve tadi hicbirseye benzemeyen dondurmalar gibi de degil. Hersey tam kivaminda. Biz onbes kiloyu birbucuk ayda bitirdik. Yaz aylari geliyor malum rejim konusu gundemde, o yuzden biraz uzak duruyoruz. Simdilik...

Ecenaz'dan Secmeler

2008-02-19T22:40:00.000-06:00

Sandalyede oturma ozurluyuz biraz. O cucucuk popo bir turlu sandalyeye degmiyor. Hep dizlerimizin uzerindeyiz. Kahvaltiya gittigimiz bir restoranda cekmistim bu fotografi.

Bir onceki yazida bahsettigim dogum gunu partisi. Ecenaz'in yanindaki kucuk bey de dogum gunu cocugu. Birbirlerinden ayrilmiyorlar. Ikisi de arabalarla oynamaya bayiliyor. Ecenaz'in kendisini Harii'ye yakin bulmasinin sebebi, gecen sene O'nun da Harii'nin pozisyonunda olmasindan dolayi sanirim. Okula basladigi donemde cektigi zorluklar, dil bogusmasi, her soylenileni anlamama gibi. Gecen hafta Ecenaz'in ogretmeni sinifta birbirlerini beslediklerini soyledi. Daha cok bizimkinin Harii'nin agzina kucuk krakerler tikistirmasini tabii.

Bloglarda dolasirken guzel bir oyuncak buldum. Ev yapimi hem de. Ben de yapabilir miyim acaba? dedim ve basladim islemeye. Iki gunumu aldi ormek. Cok sirin bir kaplumbagaydi orecegim sey ve sonuna yaklastigimda Ecenaz'a bakmamasini soyledim. Ta daaaa bitti ve kucuk hanima verdik. Hanimefendi bulunmadik kusur birakmadi.
"turtle pink olmaz ki, green olur" hala turkceye tam donus yapamadik, ben de ustune gitmiyorum. Ama soyledigi ve soyledigim herseyi turkce de tekrarliyorum. Gecen sene ayni seyi ingilizce icin yapiyorduk, bunun sonu gelmeyecek galiba. Bakalim once hangimiz pes edecek.
"turtle larin kafasi bu kadar buyuk olmazki", "bunun kuyrugu yok". Eger tekrar goze alabilirsem bu zorlu orguyu yesili orecegim hanimefendiye. Yirmi yil sonra ilk defa tigi elime aldigim icin benim de pek icime sinmedi. O yuzden resim yok zaten sayfada. Ama guzel yapilmis halini gormek isterseniz buraya tik.

Cuma gunu Hakus'la basbasa disari ciktik. Eeee Ecenaz ne oldu? Okulumuz bir guzellik yapip sevgililer gununu bir gun gecikmeli de olsa kutlamamiz icin aksam 6:30-10:30 arasi onlara bizim icin baktilar. Biz biraz endiseliydik Ecenaz'in aksam okula gitmesi konusunda. Eger eve gelmek isterse [biz onu evde bekliyor olacagiz ya;)] hemen ogretmenine bizi aramasini soylemeyi tembihledik. Ama sansimiza gonullu ogretmenlerden birisi de Ecenaz'in sinif ogretmeni olunca hanimefendi hic sorun cikarmadan opusup ayrildi bizden.
Heeey yasasin basbasayiz, ne istersek yapariz, cekilin biz geliyoruz edasiyla kosa kosa ayrildik okuldan. Saat 9:30 da hadi Ecenaz'i alalim pozisyonuna gecmistik bile. Yarim saat daha oyalanip arabanin bagaji Ecenaz'in favori yiyecekleri ile dolu halde okulun kapisina dayandik. Ecenaz bowling oynamis, boncuklu kolye yapmis, pizza yemis mutlu mesut bir aksam gecirmis. Biz de, cocuksuz eglenmekte nasil birsey, Ecenaz'dan once neler yapiyorduk, ne oldu bize durumunda bir gelgit yasadik. Bu durumdan biran once kurtulmak icin her firsatta Ecenaz'i okula birakmaya karar verdik.

Bocek ve Kelebek

2008-02-10T01:41:00.000-06:00

Sizi bilmiyorum ama ben boyle bir bocegi hayatimda ilk kez goruyorum. Bildigimiz cekirge iste demeyin. Cekirgeler urkek hayvanlardir, ufacik bir hareketinizle ziplar giderler. Bu korkunc goruntulu cekirgegillerden gelen hayvan tam 15 saat bir milim bile kimildamadan Ecenaz'in bisikletinde kamp kurdu. Ve benim gordugum kismi 15 saatti. Sabah kalktigimda balkonda kahvemi yudumlarken gordum ve resimledim, belki ben uyanmadan cok daha once gelmistir balkonumuza. 15 saat sonunda birkac adim atarak bisiklet direksiyonun orta bolumlerine gelmisti, ben yatmaya giderken de ortadan kayboldu. Bu kadar yavas hareket eden hayvan ertesi sabah Hakan'in balkonu milim milim aramasina ragmen bulunamadi:) Boceklerle biraz problemliyiz de.
"Muge ben Turkiye'deyken bocekleri elimle yakalardim ama Amerika'dakilerden urkuyorum" diye de her olaydan sonra aciklama yapar benim Hakus'um. Ecenaz'in dogdugu yaz ucuncu kattaki balkonumuza ucarak gelen neredeyse kus buyuklugundeki bocegi gordugunde korkudan ustume atlamisligi bile vardir:)
Bunlari okursa bana cok kizacak.

Ecenaz'in yaz kreasyonunun ilk elbisesi. Bayiliyoruz firfirli ve kabarik eteklere, elbiselere. Simdi de peri kiyafeti almam icin surekli tembihlerde bulunuyor. Sihirli cubugu ve sapkasi da olmaliymis. Kulkedisi kitabindaki perinin aynisi olsunmus. Bu yaz bol etekli ve elbiseli bir yaz bekliyor sanirim bizi. Havalar boyle giderse de nisan ayinda giymeye baslariz.
Ecenaz'in buyume telasi da basladi. Hergun onun dogumgunu ve hep bir yas buyuyoruz. Simdilerde hedefi 5 yasinda olmak. 3,5 oldugunu bile kabul etmiyor, dort olmus da bizim haberimiz yok. Yarin sinif arkadasinin dogumgunu partisine gidiyoruz, bugun benim dogumgunum diyerek hediyeleri acmaya kalkarsa sasmam. "my birthday is in June" dese de, su gelmek bilmeyen haziran ayini daha ne kadar bekler bilmiyorum. Dora pastasi siparisini verdi bile. Dora, Ecenaz'in kucuk bilgisayarindaki ispanyolca ogretmeni.

Bu aksam Ecenaz'i yatirirken her zaman oldugu gibi okumami istedigi kitabi secti. Kitabin arkasinda ayni yayinevinin cikardigi diger kitaplarin resimlerini gorunce, iclerinden bazilarini almak istedigini soyledi. Nereden alacagini sordum, "library" dedi. Ama kutuphanede kitaplar satilmiyor, alip okuduktan sonra geri vermemiz gerekir, istersen gidip kitap okuyan ablalari dinlebiliriz, sonra istedigin kitabi alip eve gelebiliriz dedim. Geri goturmek sartiyla tabii. Kabul etti. 18 aylikken Hakus her hafta kutuphanedeki kitap okuma gunlerine gotururdu Ecenaz'i. Bir sure sonra gitmek istemedigine dair belirtiler gorunce birakmistik. Yeniden baslama zamani belirtileri geldigine gore de kaldigimiz yerden devam...

Hadi 10'a kadar sayalim:)

2008-02-03T00:53:00.000-06:00

Ecenaz ve Okulu

2008-01-19T01:09:00.000-06:00

Ecenaz 20 aylikti alfabeyi ogrenip Turkce ve Ingilizce 10 a kadar saymaya basladiginda. Uzerinde alfabenin oldugu minik masasina ve 30 parcadan olusan blok setine borcluyuz bu kadar erken ogrenmesini. Biraz da bizim gosterdigimiz ilgiye...

Birbucuk yil sonra, okuldan eve bu kagitlar gelince artik yazi yazmayi ogrenme donemimizin de geldigini ogrendik. Aslinda harfleri yazmaya baslamisti evde ama okuldan boyle kagitlarla gelince cok duygulandim. Eger isterse, adini cok duzgun yazabiliyor. Ama isterse, istemezse konu hemen degistiriliyor.

Bugun yeni birsey daha ogrendigini duydum. Ispanyolca 9 a kadar sayabiliyor. Ingilizce 30'a ve turkce 10'a kadar.

Ingilizcesi ilerledikce Turkce'yi farkli konusmaya ve daha az kullanmaya basladi. Iki gun once kizimla bir anlasma yaptik. Benim disimda istedigi kisiyle ingilizce konusabilir, babasi dahil. Ama benimle Turkce konusmak zorunda. Hala tam bir basari sagladigimizi soyleyemem. Oyun oynarken kendini kaptirip bana anlatiyor da anlatiyor, tepki vermeyince biraz "iiihhh, iiihhh" larla hemen turkcelestiriveriyor soylediklerini. Ilginc birsey var ama; eger Turklerin cok oldugu bir gruptaysak tek kelime ingilizce konusmuyor. Evimizde Turkce bilen misafirimiz varsa ve Ecenaz da okuldan yeni geldiyse de ikisini karistirarak konusuyor. Ameliyattan sonra evde dinlendigim sure icinde bu durumu bolca gozlemleme firsatim oldu. Kucucuk kafalarinda ney nasil calisiyor anlamak mumkun degil:)

Gecen gun Ecenaz'i okuldan almak icin biraz erken gidip onu izlemek istedik. Yanima yeni fotograf makinami da aldim tabii ki. Hakan'in "izin almadan cekme" israrlarina ragmen iste bu kareleri cektim. Yukaridaki resimde parkten sira halince siniflarina donuyorlar. Ecenaz'in bir ara " I want to hold the gate"(kapiyi ben tutmak istiyorum) diye arkadasina cikistigini duydum. Ms. Cheryl hemen taraflari yatistirdi. Onlar icin cok onemli bir gorev bu; sinif arkadaslari gecerken park kapisini acik tutmak:)

Eve geldigimizde babasi "Kapiyi sen mi tuttun Ecenaz" diye sorarken "gate" yerine "door" kelimesini kullandi. Bizim gibi ingilizceyi sonradan ogrenenlerin bazen yaptigi bir hata. Ecenaz soruya cevap vermeden once babasini duzeltti. "That's not a door, that's a gate"

Ben Ecenaz'in resmini cekerken butun sinif arkadaslari kameraya poz verdiler. Kizim da "ben sani takmiyorum" havasiyla gecti onumden.

Okul binasina girer girmez de ceket cikartildi. Pek bir atesliyiz. Evde corap giydirmek ve gece ustunu ortmek buyuk problem. Bebekliginden beri boyle. Ben yorganimi kulagima kadar cekerken kizim incecik penye pijamlariyla ustu acik uyuyor. Eger cok yorularak uyumussa yorgani ustunden atacak hali olmuyor ve birkac saat sonra aglayarak ter icinde uyaniyor. Bana benzemedigi kesin.

Bunion/Bunyon

2007-12-18T23:53:00.000-06:00

Ecenaz'in dogumundan sonra basima musallat olan bu rahatsizliktan muzdariptim uzun zamandir. Agrilara ve ayakkabi sorununa buldugum gecici cozumler de bunaltmaya baslayinca ameliyat (bunionectomy) olmaya karar verdim. Hastaligin ingilizcesi bunion, internette arastidigima gore Turkiye'de bunyon deniyor. Knorr bulyon geldi hemen aklima. Cagristiriyor ama degil mi?

Doktorlarin soyledigine gore biz kadinlarin basina daha cok gelen bir hastalikmis. Sebebi de dar ve topuklu ayakkabilar giymek. Nadir olarak da genetik olabiliyormus. Benimki ikincisi. Yani genetik. Ecenaz'a hamile kaldigim donemde de aldigim kilolar uzerine tuz biber olmus. Ablamda da ayni problem var. Ama Turkiye'deki doktorlar ameliyata pek sicak bakmadiklari icin maalesef hala ayni sorunu yasiyor. O da kendince bir cozum bulup aldigi ayakkabilarin bunyonun uzerine gelen kismini genisletiyor ki bu da gecici bir cozum. Elinden baska birsey de gelmiyor.

Yaklasik 3 haftadir evde dinleniyorum. Bunion ameliyatinin bence en zor kismi evde iyilesme surecini bekleme. Hele ilk hafta tam bir sinir savasi. Tuvalet disinda hicbirsey icin kalkamiyorsunuz ve ayaginiz iki-uc yastik uzerinde surekli bir yatis pozisyonu durumu. Benim gibi surekli ayakta calisan birisi icin bile kulaga hos gelebilir ama inanin cok bunaltici. Bir de bunun yaninda soyle rahatca banyo yapamamak da var. Sargi bezleri icindeki ayagin 3 hafta boyunca suyla temasi kesinlikle yasak. Bu haftasonu butun iskenceler bitiyor. Cumartesi aksami hepsinden kurtuluyorum ve bagciksiz spor ayakkabi da olsa ayakkabi giyebilecegim. Kisa bir sure icin de olsa bunion'a hoscakal diyecegim. Maalesef ayni sorun sol ayagimda da var. Belki onumuzdeki sene de ondan kurtulurum.

Asagidaki resimleri koymakta tereddut ettim, cunku biraz korkutucu. Ama bu ameliyati olmayi dusunenlerin de fikri olsun istedim. Soldan saga resimler: ilk resim ameliyatin ikinci gunu, ortadaki resim bir hafta sonra ilk pansumanda ve son resim ikinci hafta dikislerim alintan sonra cekildi.

Ilk pansumanda ayagimi gorunce, sanki benim degil de olu birisinin ayagini gormus gibi hissettim, feci urkutuydu.

Kemikle ilgili ameliyatlarda bu tarz morluklar cok normalmis. Ayni morluklari guzellik ugruna burun ameliyati olanlarin goz altlarinda gormek mumkun. Boyle bir agriyi yuzumde hissettigimi dusunemiyorum bile.

Ameliyatin bendeki etkileri daha cok fiziksel hareketlerimin kisitlanmasi iken Ecenaz durumdan degisik sekillerde etkilendi.

Hastaneden eve geldigimde Hakus ilac almak icin cok kisa bir sureligine disari cikti. Ben de hala narkozun etkisinde oldugumdan yari uyur halde uzaniyordum. Ensemde soguk havayi hissedince hemen uyandim. Ecenaz benimle kalmaktan korkmus olmali ki, sokak kapisini acmis gidiyor. Iceri girmesi icin ikna etmek cok zor oldu.

Sonra kiskanclik krizlerimiz basladi. Babanin benim ihtiyaclarimi karsilamak icin gosterdigi ilgi Ecenaz'da garip kiskanclik krizlerine yol acti. Koltuk arkalarina saklanip aglamalar, en ufak bir reddetmede dudak bukup icli icli aglamalar, gece yarisi uyanip kiyafet dolabinin en uc kosesine saklanarak tepinme derecesinde aglamalar....aglamalar... aglamalar. Okulun tatil olmasi da biraz bunaltti tabii. Uzerine bir de siddetli bir kulak enfeksiyonu gelince, hayati kabusa donustu.

Ayagimin uzerine basmaya baslayinca parka gitmek, chuck e.cheese's ve toysrus la durumu biraz idare ettik.

Ama Ecenaz'a en iyi gelen sey okula gitmek. Ingilizce problemi de hemen hemen ortadan kalkti. Bazen eskisi gibi cok hizli ingilizce konusuyormus gibi kendince uydurdugu dile geri dondugu de oluyor.

Binbirgece Masallari

2007-12-18T12:53:00.000-06:00

Antalya Minicity ziyaretimizden sonra Konyaalti Plajinda iste burasi cikti karsimiza. Sand City. Sand City'de sergilenen bu kum saheserleri Binbirgece Masallarindan esinlenerek yapilmis. Uc unlu hikayeyi kumdan heykellerle anlatmislar. Aladdinin Sihirli Lambasi, Ali Baba ve kirik haramiler ve sanirim ucuncusu Sinbad'di.

Ufak bir arastirmadan sonra Binbirgece Masallarinin hikayesini buldum. Aynen aktariyorum.

Binbir Gece Masalları Orta Cag'da kaleme alınmıs Orta Dogu kokenli edebi eserdir. Şehrazad'ın hükümdar kocasına anlattığı hikâyelerden oluşur.

Hikâyeye göre Fars kralı Şehriyar "Hindistan ile Çin" arasındaki bir adada hüküm sürer (eserin daha sonraki biçimlerinde, Şehriyar'ın Hint ve Çin'de egemenlik sürdüğü yazar). Şehriyar, karısının kendisini aldattığını öğrenir ve öfkelenir, tüm kadınların sadakatsiz, nankör olduğuna inanmaya başlar. Önce karısını öldürtür, sonra da vezirine her gece kendisine yeni bir hanım bulmasını emreder. Her gece yeni bir gelin alan Şehriyar, geceyi geçirdikten sonra tan vakti kadınları idam ettirir. Bir süre bu böyle devam eder, daha sonra vezirin akıllı kızı Şehrazad bu kötü gidişata son vermek için bir plan kurar ve Şehriyar'ın bir sonraki eşi olmaya aday olur. Evlendikleri geceden başlayarak, kardeşi Dünyazad'ın da yardımıyla her gece Şehriyar'a çok güzel ve heyecanlı hikâyeler anlatır. Tam şafak vakti geldiğinde, hikâyenin en heyecanlı yerinde anlatmayı keser. Hikâyenin sonunu merak eden Şehriyar, ertesi gece devam edebilmesi için, o gecelik Şehrazad'ın idamını erteler. Kitabın sonuna kadar, Şehrazad'ın Şehriyar'a anlattığı hikayeler yer alır. Sona gelindiğinde, Şehrazad üç erkek çocuk doğurmuştur ve evlenmelerinin üzerinden uzunca bir süre geçmiştir. Kralın kadınlara olan öfkesi ve kötü düşünceleri dinmiş, Şehrazad'ın sadakatine inanmıştır. Böylece önceki emrini de kaldırır.

Kaynak: Wikipedia.org

Arda Bebek

2007-12-10T20:02:00.000-06:00

Arda, Ecenaz Antalya'ya gittikten dort gun sonra dogdu. En kucuk kuzeni Ecenaz'in. Etraftan gelen yogun ilgi, annesinin dedenin yanina gitmesi, kalabalik ortamlar ve uzerine bir de Arda bebek gelince Ecenaz biraz bocalamis. Resimde pek bir sevistiklerine bakmayin, kiskanclik krizlerini engellemek icin Arda'dan mumkun oldugunca uzak durduk. Ecenaz'dan sonra oyle kucuk geldi ki Arda nasil tutacagimizi bilemedik. Sanki kizimizi biz buyutmedik, unutuluyor demekki.
Butun kargasaya ve alisik olmadigi ortama cok cabuk ayak uydurdu Ecenaz. Hem Izmir'de hem de Antalya'da buyuk bir sevgi cemberinin icinde, teyze, hala, dayi, amca, dede, anneanne, babaanne, geniste(eniste) ve kuzenlerinin yaninda ilk defa cok buyuk bir ailenin parcasi gibi hissetti kendisini ve cok mutlu oldu.
Yine de "sen burada bizimle kal Ecenaz" dileklerine "ama benim okulum var gitmem lazim" diye cevap verdi.

Asagidaki resim yukaridakini pekistiriyor degil mi? Ecenaz gittikce buyuyor, elini uzatsa minarenin tepesine dokunacak:) Antalya'da havanin guzel olmasini firsat bilip, benim de cok gormek istedigim Minicity'ye gittik. Istanbul'daki Minyaturk'u gormek mumkun olmadi ama Minicity de gormeye deger bir yer.

Butun minyaturlerin resimlerini cektim ama hepsini buraya koymak mumkun olmadi. En iyisi siz gidip kendi gozlerinizle gorun.

Bir sonraki duragimiz Konyaalti paljiydi. Denize girmek icin degil de kendimizi rahat yastiklarin uzerine atip birseyler yudumlamak icindi. Ama yol uzerinde en az minicity kadar ilginc biryer gorduk ve kendimizi icinde bulduk. Sand City(kum sehir). Resimler bir sonraki yaziya kalsin.

Ben yorgunluk kahvemi yudumlarken, Ecenaz ve Efecan daha sonra babalarinin da katilacagi futbol macinin temellerini atiyorlardi.

Ailece evde oldugumuz gunlerde yemek tercihim daha cok balik oluyor. Pisirip bir sonraki gune saklanmadigi icin hepimiz evdeyken yapmak tek care aslinda. Bu ikinci denemem ayni tarifi. Ilkinde Evren de bizimleydi. Bu sefer defne yapragi koymayi unutmusum, tadini bu kadar degistirecegini dusunmemistim. Yine de nefisti. Tarif buradan

Koy Resimleri

2007-12-02T23:00:00.000-06:00

Iste bunlar da soz verdigim koy resimleri. Soylenecek pek fazla sey yok. Insanin omru uzar bunlarin arasinda. Temiz havanin cigerlerimi yaktigi ve manzaralarina doyamadigim bir yer burasi.

15 sene once 2 odali bir koy evimiz vardi, her yaz gittigimiz. Babacigim bu iki odali evi triplex halina getirmis. Ben gittigimde havalar sogumaya baslamisti, eminim yaz aylarinda keyfi cok daha baskadir.

Biz de ablamla somine sefasi yaptik. Temiz havanin etkisi olsa gerek aksam saat 9:30 ta somine karsisinda sizmisim.

Asagidaki inek de bildigimiz ineklerden degil. Evcil hayvan sahipleri nasil kedi, kopek, kuslarini egitiyorlar ve duygusal olarak baglaniyorlarsa bu inekle sahibi arasinda da oyle bir iliski varmis. Sahibi disinda kim ne derse desin yapmazmis, aksam hava kararmaya basladiginda sahibinin otlanmasi icin biraktigi yerden cikar ve evin yolunu tutarmis. Koyun en bakimli ve temiz inegiymis. Annem, inegin ve ona ozel ilgi gosteren sahibinin bir suru meziyetini anlatti ama hepsi ucup gitmis aklimdan. Siz anafikri aldiniz ama degil mi? Zaten inek de pek bir akilli bakiyor gordugunuz gibi:)

Kiwi

2007-11-22T23:37:00.000-06:00

Trabzon'a kadar gitmisken 15 yildir gormedigim koyumu ziyaret etmemek olmazdi. Giresun'a ikibucuk saatlik super manzarali bir yolculuk yaptik ablamla. Yapilan otoban dogalligi bozsa da konforu arttirmis, herseyde oldugu gibi. Yol kenarinda durdugumuz balikcida bir de Kalkan bulunca dunyalar benim oldu. Denizden yeni cikmis, tazecik. Yol boyunca onu yemenin keyfi beynimde dolandi durdu. Annem hayatinda uc yere yedigini soyledi, abim ve ablam da hic yememisler. Oyle ballandirarak anlattim ki; bayilacaksiniz bu baliga, kilcik yok, bol yagli, dugmelerini emmek cok keyifli, super bir tadi var, himmmmmm.... Cok abartip beklenti citalarini epey bir yukseltmis olmaliyim ki, ablam ilk lokmadan sonra diger yemeklere yoneldi. Annem "biz her zaman buluruz, sen bir daha nerede yiyeceksin" diye tirtikladi, abim "eh, fena degilmis ben denizden babam ciksa yerim zaten" diyerek bana eslik etti. Yarisindan fazlasi benim tarafimdan olmak uzere uc bucuk kiloluk baligi abimle birlikte yedik. Tabii ki tek ogunde degil:)

Iki bucuk saatlik Giresun yolundan sonra, bir de 20 dakikalik koy yolumuz vardi. Manzara nefis. Cok daglik bir alan oldugu icin asfalt yola uygun degilmis, bildigimiz koy yoluydu. Gozunuzu essiz manzaradan alabilir de yolun asagisina bakarsaniz, yetmis derece acili yamac biraz urkutucu. Kolunuzu camdan disari cikartisaniz findik agaclarina dokunarak gidebilirsiniz. Etrafta nefis agaclar; incir, erik, kiraz, kestane, cam, mese...ve agaclara sarilmis salkim salkim siyah uzumler. O uzumleri resimlemedigim icin kendime cok kiziyorum.

Peki Giresun findik cennetiyken ne isi var bu kiwi agacinin tepede? Devlet koy halkini kiwi yetsitiriciligine tesfige calisiyormus. Findik; yetistirilmesi kolay, toplanmasi ve islenmesi emek isteyen bir urunken, kiwi; yetistirilmesi emek isteyen bir meyve olunca pek ragbet gormemis.

Babamin gecirdigi kaza sirasinda yaninda olan Eyup abi ise cesur davranmis ve tarlasinda denemis kiwiyi. Ilginc de bir yetistirme usulu varmis bu meyvenin. Bir kere her agacin cinsiyeti var. Disi ve erkek. Uc disi agaca bir erkek dusuyor. Allahin adaleti burada da gosteriyor kendisini:)))) Disi agaclar erkegin belli mesafede etrafina dikiliyor. Duzenlu sulamalarla birlikte erkek agacin cicegi beklenmeye baslaniyor. Erkek cicek actiktan sonra disiler meyve veriyor. Cicek yoksa meyve de yok. Ilginc degil mi?

Bu da meshur findigimiz. Hatta cotanak'imiz. Cotanagi bilmeyenler icin anlatayim. Findik dalindayken asagidaki gibi oluyor, yani yesil kabugunun icinde. Bazilari tekli, ikili, uclu ya da dortlu olurken bes ve daha fazla findigi barindiryor icinde. Dokuzlusunu saymisligim var kucukken. Iste bunlara Cotanak deniyor. C ile degil tabii ki, alfabede c den sonra gelen harf ile basliyor. Turkce klavye araniyor boyle donemlerde;)

Koyde cektigim diger resimler bir sonraki mesajda.

KATU

2007-11-12T23:33:00.000-06:00

Fotograflari Karadeniz Teknik Universitesi Hastanesinde(KATU), babamin kaldigi odanin penceresinden cektim.

Karadeniz'in Trabzon'dan bir goruntusu yani. Babam hastanede kaldigi sure icinde bu manzarayi maalesef hic goremedi. Iyilestiginde gorebilmesi icin resimlemek istedim. Ama yine de kismet degilmis. Cunku evimize donduk.

Yasadiklarimin hangi bolumunu anlatsam bilmiyorum. Ayni ulke sinirlari icinde sehirlerin, doktorlarin, hastanelerin, deger yargilarinin, insanlarin ve insanligin birbirinden ne kadar farkli oldugundan mi?

Yoksa agrilar icinde yatan babama bakarken icimin nasil acidigindan mi?

Canim babam.

Trabzon Havaalani ile KATU arasi taksiyle bes dakika(ymis). Babami biran once gormek istedigim icin sanirim, bu yol bana 20 kusur saatlik ucak yolculugumuzdan uzun geldi. Elimde iki kocamam bavul, yanimda hic tanimadigim bana yol gostermek icin yardim etmeye calisan bir hasta yakini, karanlik ve uzun koridorlardan yuruyorum. Kizimla ilk kez vedalasmanin da burukluguyla babama gidiyorum. Hakus ve Ecenaz'i Istanbul'da havaalaninda biraktim, onlar Antalya ucagina binecekler.

KATU dipsiz bir kuyu, Turkiye'deki butun universite hastaneleri gibi buyuk ve karisik. Hastane icinde 500 metre yuruduk desem yalan olmaz. Ucuncu kat ortopedi servisinde yatiyormus babam. Ben Amerikadan yola ciktigimda yogun bakimdaydi. Buldum babami sonunda.

Ilk gordugum ani ve hissettiklerimi anlatmam mumkun degil. Beni tam olarak tanidigindan emin bile degildim. Annem bir sure sonra tekrar sorunca icim rahatladi. Ben gittigimde bilinc gel-gitlerinin bitmeye basladigi zamanlarmis ablamin anlattigina gore. Uzun sohbetlerimizde bir-iki kere ben de sahit oldum. En guzel tarafi buydu hastane gunlerimin: Babamla yaptigimiz uzun sohbetler. Annemi, hic tanimadigim babaannemi, gencliginde yasadiklarini ve daha bir suru konuyu uzun uzun konustuk babamla. "1954'de sen daha kucuktun..." diye basladi hikayesine, "baba ben daha dogmamistim o zaman" demek gelmedi icimden. Cocuk gibiydi babam, her yonden hem de. Kati gidalara tam olarak gecis yapamadik bir sure. Diabetik oldugu icin meyve de veremedik. Bir tane biskuviyi cigenyip yutmak icin yarim saat ugrasiyordu. Sut gastritini iyice azdiriyordu bir sey yiyemedigi icin. Markette anne devam sutu carpti gozume. Hani bebekler annelerini emmeyi biraktiktan sonra besin degeri daha yuksek oldugu icin inek sutune tercih edilen sut. Icine kepekli biskuvi dograyip kasik kasik yedirdim babama. Bayildi.

"Bana en iyi sen bakarsin simdi" dedi. "Neden baba" dedim. "Bu isleri en son yapan sensin cunku, daha yeni bebek buyuttun" dedi. Hakliydi gercekten. Agzinin sol tarafi felcli oldugu icin kontrol edemiyordu yediklerini. Ecenaz'a bebekten yaptigim gibi kasikla aliyordum akanlari.

Annem, babamin uzerine orttugu pikeyle yaptigi kavgalari anlatti bana. Beyin kanamasindan mi yoksa cektigi acilarin verdigi caresizlikten bilmiyoruz ama pikenin dikisli kenarini bulmak ve parmaklarinin ucuyla o dikisi takip etmek herkesi cok korkutmus. Kolundaki serum ignesi de bu sebeple bircok kez cikmis. Cozumu babamin kolunu yataga sabitlemekte bulmuslar. Kollarindaki ve el ustlerindeki damarlar serumu kabul etmedigi icin bilegindeki sah damarini kullanmaya baslamislardi ben oradayken. O damar bulunurken oyle cani yandi ki babamin. Butun hemsirelere, hasta bakicilara, temizlik gorevlilerine, doktorlara ve bize, en kucuk ihtiyacini bile gordugumuzde bin kere tesekkur eden ve halinden hic sikayet etmeyen, gordugumuz en uysal hasta olan babam cileden cikti. Ama yine de doktora sesini cikarmadi.

Izmir'e nakil yapilmadan birkac gun once yemek yemeye baslamis ve biraz toparlanmisti. Yemek yemeye baslayinca keyfi de biraz yerine geldi. Cok kotu oldugu gunlerde bile ablamla beni gecenin ucunde gulme krizine sokmustu. Kendi haliyle hafif alay eden bir edayla bize harika espriler yapmisti.

Sekiz gun kaldim Trabzon'da. Bayram arefesinde ben Antalya'ya, benden bir gun sonra da babam ve bizimkiler Izmir'e gittiler. Abimle ablam ne yapip edip doktoru babamin cikis kagidini imzalamasi icin ikna etmisler. Birkac saat icinde, ucak biletleri, butun evraklar, yapilan tedavi dokumanlari ve babam hazirmis.

Donduk

2007-11-05T09:33:00.000-06:00

Turkiye ziyaretimizden donduk.

Atlattigimiz bu zor donem suresince telefon edip, e-mail gondererek yanimizda olan ve babam icin dua eden herkese tesekkur ederiz.

Cok sukur ki babam simdi daha iyi. Tamamen sagligina kavusamasa da hastanede tedavisi suruyor.

Uzun uzun ayrintilari ve seyahatimizi anlatmayacagim cunku ben de henuz hepsini sindirebilmis degilim.

Iki yil aradan sonra Turkiye'ye gitmek, birbirinden cok farkli 3 sehirde yasamak, hastanelerde gecirdigim geceler ve en onemlisi babamin kazadan sonraki hali benim biraz dengemi bozdu sanirim.

Kendimi ve olaylari toparlayana kadar biraz daha sure istiyorum sizden.

2007-09-26T21:19:00.000-05:00

Canim babamin saglik sorunlari sebebiyle sayfadan biraz ayri kalacagim.

Acil Turkiye ziyareti donusumuzde gorusmek uzere.

Uniformalarimiz!

2007-09-16T16:47:00.000-05:00

Bu etek Ecenaz'a kuculene ya da lime lime olana kadar butun resimlerde karsiniza cikabilir! Cunku sabah gozlerini acar acmaz etegini ariyor. Baska bir kiyafet giydirene kadar da canimiz cikiyor. Okul icin pek uygun bir etek degil cunku, buna ragmen ustuste birkac gun giymisligi var. Okul disindaki heryere bununla gidiyoruz ama. Etek basimizi yeterince agritmiyormus gibi bir de cizmeler eklendi buna. Yeni olduklari icin giymekte biraz problem yasiyor. Ilk cizmemiz ne de olsa. Annesi duzeltmeleri yaptiktan sonra da mutfaga gidip dansetmeye basliyor. Ayakkabilarin ses cikarttigi tek yer orasi cunku. Tap dancing dersi almasini ciddi olarak dusunuyorum. Okul da beni destekler gibi eve kagit gondermis dans dersleri ile ilgili.

Cumartesi gunu okulda Journey & Discovery bulusmamiz vardi. Birkac saatligine de olsa okulun ogrencileri biz olduk. Sinifta Ecenaz olmak nasil birseymis ogrenme firsatimiz oldu. Kesfedilecek o kadar cok oyuncak ve her oyuncagin oyle cok oynama kurali var ki. Ogretmenlerine en cok ne ile oynadigini sordum. Favori uc tanesiyle ben de oynadim. Hic de kolay seyler degil. Ogretmenleri ingilizcesinin cok ilerledigini ve hep kendi kendini mesgul ettigini soylediler. Bizim icin buyuk ilerleme.
Montessori ile klasik egitim sistemi farklari konusuldu. Bazi ailelerin "Acaba klasik sistemli bir okula mi gonderseydik" supheleri oldugu icin sorulari da vardi.
"Mostessori'den mezun olup normal okula giderlerse uyum sorunu yasarmiyiz" ya da " siz cok kendi baslarina birakiyorsunuz, gercekten yasitlarinin aldigi egitimi aliyorlar mi" gibi. Okul muduru ve ogretmenler hepsini teker teker acikladilar. Biz cok dogru bir secim yaptigimiz inancindayiz. Bakalim zaman ne gosterecek.

Biz sinifta Ecenaz'cilik oynarken, Ecenaz da diger cocuklarla birlikte bakim odasindaydi. O odaya girmesini saglamak 15 dakikamizi aldi. Ilk okul gunlerini hatirladim birden. 15 dakika sonunda Ecenaz salya sumuk aglarken biz de caresizce birbirimize bakiyorduk Hakus'la. Cok sukur ki imdadimiza Ms. Padmini yetisti. Ecenaz'in ogretmenlerinden birisi. Bize kok sokturen kucuk hanim, ogretmeninin elinden tutup tipis tipis iceri girdi.

Bu da benim patatesli, sarimsakli ve dereotlu ekmegim. Uzun zamandir yaptigim mamalarin resimlerini koymamistim. Sanirim herkes artik sebebini biliyor. Tekrar etmekte sakinca yok: Kulustur fotograf makinam.

Ozel Bir Gun! degil:)

2007-09-11T22:08:00.000-05:00

Sabah uyandigimda yemek masasinin uzerindeydi bu cicekler. Hakus getirmis. Oyle de guzel kokuyorlar ki. Yari mahmur gozlerim bu cicekleri gorunce tamamen acildi:)

Yazmayali uzun zaman oldu. Yaz bitti ve biz kisin rutinine hemen gecis yaptik. Okullar acilinca bu surec kendiliginden basliyor zaten. Gecen seneden farkli olarak ben bir rutin daha olusturma telasindayim ama. Sabahlari Ecenaz'i okula goturme gorevini ustlendim ve donuste de spora gidiyorum. Yarim saatle basladim.
Kan-ter icinde kaliyorum ve butun gun bacaklarim agriyor, sonucun butun bunlara denecegi inanciyla bu rutini korumaya calisacagim. Bakalim ne kadar surecek.

Yazmadigim donemde Ecenaz'in basindan kucuk bir kaza gecti ve bizi bayagi korkuttu. Evi elimizden geldigince Ecenaz'in boyutlari icin kullanilabilir hale getiriyoruz. Montessori egitimi de bunu gerektiriyor biraz, kendi kendine basarabilme. Su icmek istediginde buzdolabindaki cesmeli bir surahi gibi, uzanabilecegi yerde hazir bekleyen plastik bardaklar, lambalari acmak isterse uzerine cikmasi icin kucuk tabureler gibi... Bu kucuk tabureler kismini Ecenaz her turlu amac icin kullaniyor. Annesine mutfakta yardim ederken ya da seyretmek istediginde hemen sandalye mutfaga geliyor. Kazanin sebebi de iste bu hafif, tahta-mika karisimi sandalye. Mutfakta beni izlerken firindan sicak tepsi cikaracgim icin sandalyeden inmesini istedim. Keske istemeseydim. Sandalyenin on kismindan inmek yerine, yaslanilan, arka bolumundan inmeye kalkinca kukusunu cok sert bir sekilde koseye carpti. Ve kizim feryat-figan kendini yere atti. Benim cani siki kizim ancak cani yandiginda boyle aglar. Biraz sakinlestirdikten sonra, ne kadar zarar verdigi gormek icin kontrol ettim, kipkirmizi olmustu kukusu. Soguk suyla yikanmis havluyla tampon yaptim ve hydrocortizone krem surdum. Ve olayi atlattigimizi dusundum. Meger acimiz bundan sonra basliyormus. Butun gun tuvalate tasinan kizim bes saat boyunca cisini yapmadi. Yatmadan once bin dereden su getirerek ve acimayacagina soz vererek oturttum tuvalete ama ise yaramadi. Baktigimda hicbir kanama gormememe ragmen kulodunda pembemsi kan olusmustu. Ecenaz zaten oldukca korktugu icin ona birsey belli etmeden, kitabini okudum ve uykuya daldi. Hemen doktorunu aradim. Eger gece uyanirsa ve kanama cogalirsa gidebilecegim cocuk hastanelerinin adini verdi ve onu tekrar aramami soyledi. Bir de eger tuvalete cis yapmamakta israr ederse kuveti ilik suyla doldurup onun icine oturtarak cisini yaptirmamizi tavsiye etti. Kanama cogalmadi ama cis buyuk problem oldu, hem de 3 gun boyunca. Ertesi gun doktorun ofisine goturdum. Benim goremedigimi doktor gordu tabii ki. Cis yaptigi yerin hemen yaninda hafif bir yirtilma olmus. Gunde iki kere vazelin surmemizi soyledi. Kiz cocuklarinin basina cok sik gelen bir kazaymis. Ozellikle bisiklet surerken. Neyseki biz ucuz atlattik. Ecenaz da tuvalet fobisi olusacak diye odup koptu. Simdi normale donduk cok sukur.

Ecenaz'la ilgili baska bir haberim daha var. Bu sefer ki kotu degil. Artik Ecenaz "annesi" ve "babasi" diye seslenmiyor bize. "anne" ve "baba" kademesine yukseltti bizi. Bazen Muge ve Hakan dedigi de oluyor. Eger "hayir" cevabi alacagini dusundugu birsey isteyecekse "annecim" ve "babacim" bile oluyoruz. Ya da etrafinda ingilizce konusan cocuklar varsa "mommy" ve "daddy" de. Ama "annesi ve babasi" yok artik. Bir donem de boylece kapanmis oldu.
Geriye bir tek "R" ve "L" kaldi.
Her gece Ecenaz yatmadan once:

Ben: Good Night
Ece: Good Night
Ben: Iyi Geceler
Ece: Iyi Geceler
Ben: See you in the mooorning
Ece: See you in teh mooorning
Ben: Sabaha gorusuuruuuz
Ece: Sabaha goyusuuruuuz
Ben: I love youuu
Ece: I love youuu

Ve olduru kisim simdi geliyor:

Ben: Seni seviyoorum
Ece: Seni seviyooyum
Ben: Tatli ruyaalar
Ece: Tatli ruyagyar

En sonunda da:
--Anne bana "kissy kissy" yapar misin?
Onu yemege dunden hazir olan ben, kafami boynuna gomuyorum hemen.

Bu "R" ve "L" olayi cok ilginc birsey ama. Mesela, "ari" ya "ayi" , "three" ye "twi" diyor ama "iyi geceler" eksiksiz cikiyor.

Ecenaz'in yon duygusunun oldukca iyi oldugundan coook onceleri bahsetmistim. Marketten ciktiktan sonra eve degil de ugramam gereken baska bir yere gidiyorsam, o yol ayriminda hemen soruyor "anneee nereye gidiyoruz".
Simdi bu duygusunu kendi cikarlari icin kullanmayi ogrendi. Eger Jamba Juice 'un yakinlarindan biryerden geciyorsak hemen ugramamizi istiyor. Onundan geciyorsak zaten baska sansimiz yok. Favorisi portakal ve havuc suyu karisimi. Neyseki cok saglikli.

Ben de son surat kitap okumalarima devam ediyorum. "Baba ve Pic" ve "Safran Sari" dan sonra Hulki Cevizoglu'nun "Isgal ve Direnis(1919 ve bugun)" basladim. Yazi dili daha cok konusma dili gibi ve benim pek alisik olmadigim bir tarz ama yazdiklari okumaya deger. Pek bilmedigimiz seyler degil, olaylar daha detayli ve bence biraz da korkusuz anlatilmis. Bu da yazarin yazdigi herseyin belgelere dayali oldugu guveninden geliyor sanirim.
Hep duyariz ya " bizim yunan halkiyla bir problemimiz yok hersey politikacilar arasinda", yalan. Bizim acimizdan olmasa bile Yunanlilar acisindan durum hic de oyle gostermiyor tarihte. Simdi de ellerine firsat gecse farkli olacagini dusunmuyorum. Yunanistan her zaman Avrupa'nin Turkiye'ye hirlayan masasi olmaya gonullu aday. Neyse, konu ince ve uzun.

Persembe gunu buraya gidiyoruz, resim cekersem gunumuzu buraya da aktaririm. Resim cekmeyi hic istemiyorum artik. Sebebi makinam. Iyice habareye dondu. Ben de elime almak istemiyorum. Gozumu boyle birseye taktim. Insallah yakinda benim olacak:)))

Mehteranlar

2007-09-01T23:26:00.000-05:00

Bugun Ecenaz ve benim icin ozel bir gundu. Ilk defa bir Mehter Takimi dinleme sansi bulduk ve coook keyif aldik. O yuzden bugun yazacaklarimi tamamen bu konuya adiyorum.
Nedir bu Mehter Takimi?
Hadi tarihine bir bakalim...

Once Mehter nedir onu ogrenelim.

Mehter dost, sevgi, birlik ve kahramanlık ocağıdır. Mehter; mızıkacı, çadırcı, kavas gibi muhtelif manalarda kullanılmış bir tabirdir Mehter Farsça " MIHTER" kelimesinin Osmanlılarca ULU-BÜYÜK manasına gelen bir kelimesinden alınmıştır. Dilimizde bu kelimenin Arapçalaştırılmış şekillerinden " MEHTER" kullanılmaktadır.

Ve Mehter Bandosu:

"Mehter Dünyanın ilk ve en eski alaturka Ordu bandosudur.Hun'lar zamanındaki adı Tuğ olan ve vurmalı sazlarla nefesli sazlardan oluşan askeri mızıka okulunun Fatih'ten sonra aldığı isim, Hun'lardan beri Türk savaş tekniğinin vazgeçilmez unsuru olan askeri müziğin amacı, çok uzaklardan duyulan ve gitgide yaklaşan gök gürültüsüne benzer yabancı bir müzmin sesiyle düşmanın moralini bozup savaşacak güç bırakmamak, düşmanı teslim almak suretiyle harbi en kısa zamanda bitirmek ve böylece bir bakıma insan kıyımını önlemektir.

Mehter Takımı iki bölüm, yedi takım halinde kurulup faaliyette bulunur. Konser (Nevbet)* esnasında hilal şeklini alan Mehter Takımının yürüyüş düzeninde ; birinci bölümde Sancak Takımı bulunur, ikinci bölümde önce Cevganlar bulunur,arkalarında sırasıyla Zurnazenler, Boruzenler, Nakkarezenler, Zilzenler ve Davulzenler ve en arkada (at yada deve üzerinde) kös yer alır.

Mehter takımı katlardan oluşur. 3 katlı, 5 katlı, 7 katlı, 9 katlı 11 katlı ve 13 katlı diye adlandırılır. En küçüğü 3 katlı, en büyüğü 13 katlı olarak kurulmuştur. Mehter takımında katlı demek her sazdan o katlı nispetinde Enstrüman bulunması demektir. Yani 5 katlı Mehter takımında, 5 zurna, 5 boru, 5 nakkare, 5 zilve, 5 davul var demektir. Buna göre 10 çevgen (diğer sazların iki misli) bulunur. 13 katlı Mehter yalnızca Padişaha aittir.

Bizim izleme sansi buldugumuz sadece 3 katli bir Mehter Bandosuydu. En kucukleri yani. Aslinda 150 Mehteranli bir bandoymus ama Amerika'ya gelisleri cok masrafli oldugu icin ufak bir bolumu katilabilmis.

Okumasi biraz bunaltici bir yazi biliyorum, hele bizim gibi sicagi sicagina bir gosteri seyretmediyseniz. Ayni duygular olmasa da hissedecekleriniz, iste kisa bir Mehteran Muzigi.

Mehterin ordudaki onemini de anlatan kucuk bir hikaye:

Evliya Çelebi'nin, Sultan 4.Murat devrinde büyük bir ordu olayını Şöyle anlatır. "Mimarların mı, yoksa mehterlerin mi alayda önceliği konusunda karar verilemez. Bu hususda görüşmek üzere Mimarbaşı ile Mehterbaşı Sultan Murat'ın huzuruna çıkarlar; Mimarbaşı başlar söze: Padişahım! Mehterler pirsiz esnaf olup Cemşid sanatını tutmuş bir alay Deccal kavmidir, biz padişahımıza saraylar, selâtin camileri, köprüler yaparız, İslam ordusunda lüzumumuz, hizmetimiz vardır; elbet mehterlerden evvel geliriz! Der. Bunun üzerine mehterbaşı da şu iddiada bulunur.Padişahım! Hangi bir tarafa gitseniz mehabet, şevket, salâbet ve şöhretiniz için, dosta düşmana karşı davul, kudüm, nefir döverek gitmeniz lazımdır. Cenk Meydanlarında gaziler cenge salmak için köslere biz tokmak çalarız ve askeri şevke getirip biz kaldırırız, padişahımız bir şeye üzülse huzurunda oniki makam, yirmi dört şube, yirmi dört sul, kırk sekiz terkip musiki faslı edip, padişahımızı neşelendiririz. Eski hükema; saz ve söz hanende, âdemin gönlüne safa verir, demişler. Biz de ruha gıda verir esnafız. Bahusus ki nerede Resulullah'ın âlemi olsa, orada dabl-ı Al-i Osman bulunmak gerekir...Bunun üzerine Sultan 4.Murat, mehterlerin mimarlardan evvel geçmesini irade buyurur...

Unlu muzisyenler uzerindeki etkileri:

Bestekâr Mozart ve Haydn da mehter müziğinden ilham alarak meşhur bestelerini meydana getirmişlerdir. Büyük Alman bestecisi Beethoven'in büyük senfonisinin son bölümü, mehterin kösüyle, davulu ve zurnasıyla seslendirilmiştir. Beethoven'in Türk Marşını mehterin bir cenk marşından adapte ettiği bilinmektedir. Yine Avusturyalı Bestekâr Mozart'ın, Türk askerlerinin hatıralarını terennüm eden Allah Allah seslerini nakarat halinde kullanarak, Türk Marşı diye bir eser meydana getirdiği de vakıadır. Alman bestekârı Wagner bir mehter konserini dinlerken heyecanlanmış, kendisini tutamayarak " İşte musiki buna derler" diye mehter hakkında hissiyatını ifade etmiştir.18. YY. içinde Avusturyalılar ve Prusyalılar, daha sonra Ruslar, Almanlar ve Fransızlar mehter teşkilatından etkilenerek mızıka takımları kurmuşlardır.

Ve son olarak da hepimizin dustugu genel bir yanilgi:

Mehter'in yürüyüş şekli çok kişi tarafından sanıldığı gibi iki ileri bir geri şeklinde değildir. Mehter yürüyüşü kendine has bir yürüyüş olup, daima sağ ayakla başlanır ve her üç adım atışta sağa ve sola dönülerek yürünür. Bu mehterin her iki tarafı selamlamasıdır.

Bu da Ecenaz'in Mehteranlari dinlerken ki hali. Arada bir cok etkilenip tempo bile tuttu.

*Mehterin aynı makamda birçok parçayı art arda çalıp söylemesine nevbet vurma denirmis.

Kaynaklar:

http://www.bursamehter.com/

http://www.mehter.biz/

Potluck Picnic

2007-08-29T22:14:00.000-05:00

Bu aksam Ecenaz'in okulunun duzenledigi Potluck Piknigine katildik. Piknige katilan herkesin bir yemek getirmesi mecburi olan bir biraya gelme denilebilir Potluck'a kisaca. Biz de oyle yaptik. Yeni baslayan okul yiliyla beraber, hem sinifimiza yeni katilan ogrencilerin aileleriyle hem de bir turlu tanisamadigimiz diger ailelerle biraya gelmemiz icin iyi dusunulmus bir aktivite. Bu tur davetler icin daha once evde denenmis tariflerin yapilmasi daha guvenli ve garanti olur ama maceraci ben butun riskleri alarak daha once hic yapmadigim bir tarifi denedim. Bir kac gun once internette dolasirken karsima cikmisti bu tarif. Neyseki yuzumu kara cikarmadi. Yapimi da oldukca kolay. Bir de butun Amerika'da yasayanlarin Yunan tatlisi muamelesi yaptigi baklavayi goturdum.
"Aaaa Baklaaava", "bu yunan tatlisi degil mi" diye soranlara da Hakus'la uzun uzun anlattik, isin hic de oyle olmadigini.

Ecenaz bugun okula gidemedigi icin, okul yolundayken arabanin arkasindan sesleniyordu:

-- Annesi, evden geliyoruz ama ben evimizi ozledim, ama okulumu, arkadaslarimi da ozledim

Arkadaslarini da gorur gormez sarildi zaten. "Hi how are you Ecenaz? We've missed you today" diye soranlara da, sadece "hi" diyerek omuz cevirdi. Fazla ilgi gosterilince yuz vermiyoruz da...
Benim Hint halki ile olan problemimi yakin cevremdekiler bilir. Artik siz de biliyorsunuz:) Kanim almiyor bu halki, sempati duydugum birkaci disinda hepsi gozume dusman gibi gorunuyor. Kendime sakladigim hakli sebeplerim de var. Ne ise, bu aksam ogrendik ki, sinifimizdaki Hanri isimli bir cocuk evde Ecenaz'dan baska birseyden bahsetmiyormus. Zaten babasi da "gelecekteki dunurunuz olarak tanisalim artik" diye elini uzatinca, afallayip kaldim. Tahmin edeceginiz gibi Hintli bir aile. Adamla tokalasirken her ne kadar gulumsemek icin kendimi zorladiysam da ensemdeki tuyler bile diken diken oldu. (artik ensemde sac olmadigi icin tuy diyorum:))
Herseye ragmen guzel bir aksamdi ama. Kafamizin en cok uyustugu ve Ecenaz'in da bayildigi arkadasinin ailesiyle uzunca sohbet ettik. Telefonlar ve e-mail adresleri degistirildi. Hatta ben biraz daha ileri giderek, eve gelir gelmez onlari cumartesi gidecegimiz bu aktiviteye davet etmek icin e-mail bile attim.
Ecenaz Mehter takimini dinlerken nasil bir tepki verecek cok merak ediyorum.

Biraz da son gunlerde okudugum kitaplardan bahsetmek istiyorum. D&R 'dan siparis verdigim kitaplarimi yavas yavas okumaya basladim.
Once kotu olandan baslayayim. "kitabin kotusu olur mu". Demek ki varmis. Cocuk egitimiyle ilgili burada uye oldugum birkac dergi var. Birkac da kitap satin almistim. Ama Turkiye'de ne okunuyor diye D&R'in cok okunanlar listesindeki kitaplardan birisini ismarlamistim. Kitabi karistirmadan, onunu arkasini okumadan alirsan boyle olur iste. Sebebi de bu paragraf:

-Tokatin ana baba ile cocuk arasindaki iliskide maglubiyet isareti oldugu bir gercek. Aslinda atilan tokat, ana babanin cocuga sinirlari ve yasaklari yeteri kadar aciklamamasinin bir sonucudur. Ama pratikte, cocuga vurmak tam olarak, az once yukarida sozedilen "kara pedagoji" ye girmiyor. Sebepli atilan tokat cocugunuzun yaraticiligini frenlemez. Sirf onun yaraticiligini engellememek icin cocugunuzun kalcasina ya da ellerine vurmayi kendi kendinize yasaklamak guc ve yetkinin bozulmasi, yok olmasi demektir. Sonucta bu sekilde, ana baba ve cocugun rollerini karistirmamis olursunuz. Bir zorba mi yetistiriyorsunuz acaba ve bu sizin hosunuza mi gidiyor? Ileride ezik birisi olmasindan cok, sozunu gecirten biri olmasini mi arzu edersiniz? Sunu bilin ki, cocugunuzun ileride umdugunuz gibi "kusursuz bir lider" olmasi kesin degil. Ustelik lider olabilmek icin guc ve yetkiyi, yani otoriteyi tanimak ve kabul etmek gerekir. inkar etmek, reddetmek degil. Buna karsilik, eger cocugunuz zaten gercek bir yaratici ise, siniri astigi zaman, ne masum bir tokat ne de bir ceza onun yeteneklerini kullanmasini engeller. Tabii ki yeteneklerini kotuye kullanmamasi kaydi ile.

Tokat atmak, sinirlendiren ve cekilmez soze ya da eylemek "dur" der.....

diye devam ediyor yazi ve bir sonraki baslik da

" Onda iz birakmayacak bir vurus sekli mevcut mu?"

Yorum yapmaya gerek yok sanirim. Once okudugumu yanlis anladigimi dusundum ve ayni paragrafi birkac kez daha okudum. Bir sonra ki basligi da gorunce, pes yani dedim.
Boyle bir kitap bence yayinlanmamali bile. Simdi hic elime almak istemiyorum kitabi, ama baska ne sacmaliklar var acaba diye de merak etmiyor degilim. Bu arada kitabin adi "1-7 Yas Arasi Cocugun Egitimi" Uzak durun.

Bir solukda bitirdigim bir kitap var ama. "Baba ve Pic". Yazari oldukca genc olmasina ve yurt disinda yasamasina ragmen, yeni neslin "cool" Turkce'sine kapilmamis. Hatta oldukca Osmanli bile denebilecek bircok terim kullanmis. Cok akici, etkileyici ve guzel bir Turkce ve hikaye. Bayildim.

Hala okumaya devam ettigim kitap da "Sari Safran". 30'lu yaslarda, iyi egitim gormus, her istedigini elde etmenin verdigi doyumsuzlukla hayatinda mutsuz olan bir adamla, baskici bir ailede din merkezli yetismis, universiteye baslayana kadar basi kapali ama daha sonra ailesini silerek tek basina hayata tutunma cabasiyla gelecege umutsuzlukla bakan bir kadinin oykusu.
Okudugum bolume kadar kisaca hikaye bu.
Kitabi okudukca, her ne kadar benim neslimin azinlikta kalan bir bolumu bu problemleri yasarken Ecenaz'in doneminde cok yaygin hatta temel sorunlar haline gelecegini dusunmekten kendimi alamiyorum. Ozellikle adamin yasadigi doyumsuzluk kismindan bahsediyorum.

Pazar gunu, Mehter Takimi hikayelerimle geri gelecegim. Hatta resimleriyle....

Okullar acildiiiiiii

2007-08-20T21:22:00.000-05:00

Besiktas-Fenerbahce macinin oldugu gun(tarihi hatirlamiyorum) bizim evimiz kucuk bir Turkiye oldu.

Hakus maci internetten satin alip ben de bilgisayari televizyona baglama isini halledince Turkiye’deymisiz gibi hissettik. Ogle yemegi monumuz de tamamen Turk yemekleriyle doluydu. Mac sonrasi sacma-sapan bir magazin programi da baslayinca Turkiye’deki bircok evde yasanan klasik Pazar aksamlarina benzedik.

Ecenaz da biraz saskinlik yasadi tabii. Hic babasini televizyon seyrederken bu kadar heyecanli gormemisti. Ya da koltugundan firlayip televizyonla konustugunu. O da olayin bir parcasi olmak istemis olmali ki, “kendi” bilgisayarini cikartti ve basladi kurcalamaya. Benim eski dizustu bilgisayarim boylece yenisinin nefes almasini sagladi.

Bilgisayara ragmen arabalar hala Ecenaz’in favorisi. Merak artik evin disindaki arabalara kaymaya basladi ama. Ben araba kullanirken:

--- Annesi bak Yusup abinin arabasinin aynisi ama kirmizi
--- Evet annecim
--- Annesi bak bizim arabanin aynisi ama baska rengi
--- Himmmm, Nerede?
--- Karsidaki isikta duruyor
--- @#%^^

Trafik kurallarini da ogrendik bu arada.

--Annesi niye duruyorsun burda?
--Bak orada ne var annecim? (stop levhasini gostererek)
--Stop sign’i var.

Ya da…

Annesi kirmizi isik mi yandi? Neden duruyorsun?

Yazinin buraya kadar olan kismini bir hafta once yazmistim:)) Ne tembelim degil mi?

Cok yogun ve yorucu bir hafta gecirdim. Hala dinlenmis sayilmam. Evde de ipin ucu biraz kactigi icin onu yakalamakla ugrastim biraz.

Buzdolabi neredeyse bos denecek bir durumda oldugu icin market alisverisinden basladim.

---Annesi bunlardan alalim mi? Cok saglikli... (lahanayi gosteriyor)

---Annesi evde domates yok, aldin mi? (gercekten de yoktu ama bir de yese)

---Aaaa annesi baliklara bak.

Baktim ve aldim. Hem de fileto haline getirilmemis, tertemiz, mis gibi Trout (alabalik) baligi buldum. Aksama ne yapsam diye dusunurken kizim karsima cikariverdi. Yarim kilo baligi anne-kiz elele verip bitirdik. Almami soyledigi domateslerle yaptigim coban salatasinda da sadece salatalik ve avacoda yedi.

Sebze yeme problemimiz maalesef devam ediyor. Gecen hafta kaptigi bir virus yuzunden de bayagi kilo kaybetti. Kiyafetleri belinde durmuyor.

Ecenaz tabagindaki baliklarin hepsini bitirince annem geldi aklima. "kizim siz yedikce ben doyuyorum" der hep annem. Ailece biraraya geldigimiz nadir zamanlarda annemi bir turlu masada yemek yerken goremeyiz. Yemeklerin birini getirip, digerini goturmekten dogru duzgun yemek yiyemez. "Hadi artik otur" diye soylendigimizde de bize boyle soyler. O zamanlar pek anlam veremesem de simdi ne kadar dogru oldugunu goruyorum.

Butun hafta cok yoruldum demistim, Hakan'in yillik izninin dort gun kadarcigini kullanmasi ile benim isimdeki eleman eksikligi ayni doneme gelince, tatilden hicbirsey anlamadik. Hakus evde full-time babalik yapti ben de full-time calistim. Pazar gunu hepberaber kendimizi evin disina attik ve IKEA'ya gittik. Mobilyalarini begenmesem de ev icin alinacak cok guzel incik-cincik var. Ben de hepsinden birazcik toparladim.

Butun gun pestili cikan kizimiz o aksam okul heyecani ile bir turlu uyuyamadi. Hakus'a da bana da cok ilginc geldi durum. 8:45 de yataktaydi ama 10:10 a kadar bir turlu uyumadi.

---Annesi kalkcakmiyim simdi? 9:15

Yanina gittim,

---Niye geldin ben uyuyordum.

---Annecim okula gidecegin saatte ben uyandiracagim seni. Simdi uyuman lazim.

---Okula kim goturecek beni?

---Kimin goturmesini istersin?

---Babam gotursun.

---Peki baban gotursun.

---Ama babam arkadaslarima "hi" demesin.

---Neden?

---Onlar benim arkadaslarim ben "hi" derim

Bu ve benzeri konusmalarla bir turlu uykuya dalamadi. Sabah odasina radyosunu acmak icin gittigimde, sesi duyar duymaz yataktan firladi.

---Okula gitcez?

Cok mutlu cok simdilerde. Bakalim ne zaman okul onu sikmaya baslayacak.:))

Not: Yusup abimiz ilk okul gununu sormak icin aradiginda merketteydik, ben aldiklarimla cebellesirken hanimefendi alisveris arabasinda on dakika telefonda Yusup abisiyle konustu. Yaptigi el hareketleri ve oturusu oyle komikti ki etraftakilerin de ilgi odagi haline geldi. Hem telefonda birseyler anlatip hem de ilgi gosteren herkese kendince cevap vermeye calisiyordu. Telefonum onda oldugu icin halini resimleyemedim tabii ki.

Peineta

2007-08-09T00:21:00.000-05:00

Yukaridaki resmin hikayesini biraz sonra anlatacagim ama once yaptirdigimiz test sonuclarini paylasayim sizinle.

Bakalim kim daha curuk cikacak?
demistim.
Yasasin!!! Hakus curuk cikti. Insan hic esinin saglik problemlerine sevinir mi? demeyin.
Kendime gore hakli sebeplerim var.
Neden? Cunku ben asla perhiz yapamam. Doktorun yeme dedigi seyle aram kotuyse de, yeme dendikten sonra kiymete biner. Garip bir durum, hatta belki kisilik problemi ama oyleyim. Bu durumda kolesterolu normalin biraz uzenerinde cikan ben degil de Hakus olunca ister istemez seviniyorum. Hakus'un eger bir ay sadece haslanmis sebze yemesi gerekiyorsa, gikini cikarmadan yer.
Nitekim onumuzdeki, kisa da olsa, bir donem oyle yapacak gibi gorunuyor.
Ayni evde yasayip da ben sinirin coook altinda cikarken, onun ki neden yuksek sorusu geliyor akla. Zira ayni yemekleri yiyoruz ve yasam tarzimiz ayni. Spor yok, yuruyus yok vs.vs.vs.
Hakus, kendi test sonuclarini telefonda anlatirken "evde yediklerinden olamaz, isyerinde her ne yiyorsan yaramiyor sana" dedim. Bu konu uzerinde biraz calisacak....

Gelelim resime. 7 Agustos benim dogumgunumdu. 2000 yilinda milenyuma girerken 24 yasinda olacagim dedigim gun, dun gibi sanki. Yil 2007 olmus haberimiz yok:) Deli-dolu genclik yillarinda zaman bize ayak uyduramayip gecmek bilmezken, simdi biz ucundan yakalamaya calisiyoruz. Kac yasima girdigimi soyelemeyecegim, hesabi siz yapin iste. Ama hala sakinim, panik yapma kivamina henuz gelmedim. 20 li yaslarda iken 30 larda olur diyordum, simdi de 40 lara erteledim. Zira hayatin tadi 30 dan sonra daha bir baska bence.
Bu sene dogumgunumde ozel birsey yapmadim. Ozelden kasit ne demek oluyorsa. Sevdiklerimin dogumgunumu kutlamasiysa oldu, beklemedigim telefonlar almaksa, aldim, mum ufledim, opustum, sarildim.... Benim icin ozeldi yani.
Tek fark vardi, goze batan. O da Hakus'un bana degisik bir hediye vermemesiydi. Aslinda hic hediye vermemesi demek daha dogru olur. Boyle gunleri hic atlamayan Hakus, nedense bana kucuk de olsa bir hediye almadi. Gecen seneki hediyem evden uzakta, super luks bir otelde gecirdigim bir tam gundu mesela. Blogun gecen seneki agustos arsivinde ayrintili anlatmistim galiba o gunu. Simdi bulmak cok zor geldi. Merak edenler nerede bulacagini biliyor en azindan:)
Peki ben ne yaptim bu hediye gelmeyen dogumgunune tepki olarak? Kendi kendime dogum gunu hediyesi aldim. Evi getirip actiktan sonra da Hakus'a anlattim durumu.
"o kendine hediye sayilmaz, ev icin olmus, sen kendine baska hediye al" dedi.
Dunyanin parasini bu hediyeye verdikten sonra icim elvermedi, ve baska birsey almadim.
Yukaridaki resimde gordugunuz bardak altiklari da Jennifer'dan. Cok sevdigim bir musterim. Kendisi yapmis bunlari. Uzerindeki sekil de "aslan burcu"nun simgesi. Degisik bir tasin uzerine calismis. "ben bunlari kiyip kullanamam" dedim. Cok kizdi.
Ben de ona ne zamandir sozunu verdigim ekmegi yaptim bu aksam. Evlerimiz 300 metre uzaklikta oldugu icin
de, sicak sicak eve goturme sansi oldu. 2 saat boyunca da Ecenaz'i uyandirmamak icin kahkalarimiz oldukca sessiz de olsa cok eglendik. Ona bu ekmegi yaptim. (Buraya kucuk bir not: Bu ekmegin tarifini aldigim arkadasim hala Turkiye'de oldugu icin kitabin ismini henuz yazamadim. Eylul ayina kadar beklemeniz gerekecek.)

Son zamanlarda denedigim tek degisik ekmegin resmi de bu. Ekmegin adi "Peineta".
Tarif Gail Duff 'in "A lof of Bread" kitabindan.
Meksikalilar, 15. yuzyilda ulkelerinde ilk seker yetistirmeye basladiklarindan beri cok meshurmus bu ekmek. Icindeki 2 yemek kasigi sekerden dolayi hafif tatlimsi bir tadi var.
Meksikalilar bu ekmege "Pan Dulce" diyorlarmis. Sonralari adi "comb bread" (tarak seklindeki ekmek) den ispanyolcaya donmus ve "Peineta" olmus. Recellerle yemek icin harika bir ekmek. Zaten yazar da ayni notu dusmus.

Ecenaz'la ilgili haberler yok bu mesajda, biliyorum. Benim cimcimem oyle bir dillendi ki, agzimiz acik onu dinliyoruz Hakus'la. Uzuuuun uzun anlatirim sonra...

Gecen hafta telefon anketi maceramiz ve hos bir sohbetimiz olan Burcin hanima da tesekkur edeyim buradan, sayfami ziyaret ettigi icin. Umarim hosunuza gitmistir.

Disci ziyaretimiz-2

2007-08-02T22:28:00.000-05:00

Dun yorgunluktan yaziyi bitirecek halim kalmamisti, bugun kaldigimiz yerden devam. Aslinda yaziyi sayfaya post etmek yerine "save as draft" opsiyonunu da kullanabilirdim ama kotu tecrubelerim oldugu icin cesaret edemedim. Sevgili Picasa (bir program) ile mesaj post ederken maalesef yazdiklarimi daha sonra gondermek icin dosyalamama izin vermiyor. Bunu da kisaca acikliga kavusturduktan sonra dunku yazima kaldigim yerden devam edebilirim.

Ecenaz'i disci koltuguna oturtmayi basardigimizi soylemistim en son. Yakisikli doktorumuz "cocuklar bir kez -hayir- dediklerinde biz o randevuyu bitmis sayiyoruz cunku asla oturmuyorlar, Ecenaz beni cok sasirtti" dedi. Gercekten ben de umudumu yitirmeye baslamistim. Hediye edilen Pooh Bear'li dis fircasi (ki Ecenaz'in dis fircasinda da kitaptaki diger bir karakter olan Tiger var) bile ikna edememisti. Televizyondaki "scooby doo" bir nebze ise yaradi denebilir. Koltuga oturmayan cocuk, oturur oturmaz agzini sonuna kadar acarak doktora dondu.

"Dislerinin arasindaki mesafe tam olmasi gerektigi gibi, dislerinde en ufak bir leke bile yok, her ne yapiyorsaniz ise yariyor gorunuyor ve yapmaya devam edin. Kontrollerde dis fircalamasi da yapiyoruz ama Ecenaz'in hic ihtiyaci yok"

Oyle guzel ki bunlari duymak. Anne-baba olarak bazen yolumuzu kaybetmis gibi hissedebiliyoruz cunku. Dun dogru yaptigimizi dusundugumuz seyi yarin yanlis bulabiliyoruz. Cocuk yetirtirmenin okulu yokki, ancak kendi kendimizi egitmekle ustesinden gelmeye calisiyoruz. O da her zaman yeterli olmayabiliyor.

Demek ki dis konusunda dogru yoldaymisiz. 6 aylik bebegin dort minik disini sargi bezi ile fircalarken, kendi dislerimizi fircaladigimizda pusetini banyoya tasirken, "aaaa" derken arka dislerini "iiiiiiiii" derken on dislerini fircalamayi ogretirken, saglikli dislere sahip bir cocuk yetirtirmenin ilk adimlarini atiyormusuz.

Agzimiz kulaklarimizda biz doktora sorularimizi sorarken, Ecenaz da sirin asistanla treasure chest(define sandigi) avciligi yapiyordu yan odada. Elinde hediyeleri ile geldiginde:

-Bir daha buraya geldigimizde koltuga oturup agzimi acacagim, abla da benim dislerimi fircalayacak

diyerek soz de verdi. "Rusvet" sen nelere kadirsin:))

Ilk disci maceramiz biterken, diger seker calisanlar bizi ugurlamadan once meyve suyu da ikram ettiler ama guzel bir kahvalti bizi bekledigi icin teklifi reddettik.

Doktor ziyaretlerimiz henuz bitmedi. Sirada biz variz. 32 yasima girmeme bes gun kala ilk check-up imi yaptirmaya karar verdim ve Hakan'i da buna dahil ettim. Yarin sabah 8 icin kendime, 9 icin de Hakus'a randevu aldim. Bakalim hangimiz daha curuk cikacak? :))

Ilk Dis Bakimimiz

2007-08-02T00:01:00.000-05:00

Bu ay Ecenaz icin bircok ilki yasadigi bir donem oldu. Sonuncu ilkimiz de disci ziyareti. Cocuk gelisimi ile ilgili okudugum butun kitaplar, cocugunuzun ilk disleri cikmaya baslaginda disciyi ziyaret etme zamani geldi diyordu. Ecenaz'a uyarlarsak Ekim 12 2004 demek oluyor. Sanki dun olmus gibi hatirliyorum ilk disini farketmemizi. Turkiye deydik. Hala anne sutu icen 4 aylik kizima isguzar ablam cay bardagi ile su icirmeye kalkinca, minicik disinin once sesini duymustuk. 2 hafta sonra da ikincisi gelmisti. Simdi 20 tane disi ve herbirinin ayri bir hikayesi var.
Yapilmasi gereken disci ziyareti bir turlu yapilmadigi icin, icimde bir yerlerde hep pismanligi duruyordu. Kendi dis temizligim sirasinda asistana sordum, nedir en uygun zaman, niye kitaplar bu kadar erken gidilmesi gerektigini yaziyor diye.
Cevabin dis sagligi ile ilgisi pek yoktu. Soyleki; cocuklar emeklemeye ve ilk yurumeye basladiklarinda dengelerini tam saglayamadiklari icin dusme ve dislerine zarar verme riski tasiyorlar. Hatta sikca baslarina geliyor. Boyle durumlarda ne yapacaginizi bilmeniz acisindan, cocugunuzun bir discisi olmasi, sizi panikten, cocugunuzu da belki kalici bir agiz bozuklugundan koruyor. Biz ufak capli kazalar atlatsak da dis ile ilgili buyuk sorunlarimiz olmadi cok sukur. 18 aylikken balkondaki sezlongtan kafasisinin ustune inebilecegini dusundugu icin betona cene ustu dusmesi disinda. Dudak patlamasi ve biraz damak yarilmasi disinda birsey olmadi:) Ama kucucuk cocugun agzindan bu kadar kanin nasil olup da aktigini gormek beni cok sasirtmistti. Yine de acil serviste doktorlara gulucuk dagistiyordu Ecenaz.
Cok nostalji yaptim bugun. Disci bulusmamiza gecelim. Ziyaretin bir gun oncesinde, araliklarla Ecenaz'a disciyi anlattim. Korku kelimesini hic kullanmadan. En onemli nokta bu, cunku onlar discinin korkulacak birsey oldugu siz soylemezseniz nereden bilecekler. Oyle de degil zaten, en azindan benim icin. Hakus icin disciye gitmek iskence:)
"Doktor dislerine bakip cok guzel ve beyaz olduklarini soylecek cunku sen onlara cok guzel bakiyorsun, bir de sayacak kac disin oldugunu" gibi oldukca masum bir sekilde aciklama yaptim. Aksam uzeri babamiz farkinda olmadan pot kirinca "ben disciye gitmek istemiyorum" mizildamalari basladi bir gece onceden.
Koltuga once annenin oturmasi kosuluyla gitmeye razi olduk. Discinin ussune:)) girdigimizde Hakus'la ben ufak capli bir sok yasadik. Sanki son donanimli bir guzellik merkezi gibiydi. Bizi karsilayan bayan icinde dogranmis salatalik, portakal ve ne oldugunu anlayamadigim birkac cesit meyvenin daha bulundugu limonata ikram etti. Biz 100 kusur ekran televizyonda CNN seyrederken, Ecenaz da icinde Nemo ve Marlin cinsi(palyaco baligi) baliklarin oldugu dev akvaryuma bakiyordu. Ortadaki sehpada ozel uretim devasa, tazecik bir orkide vardi.(orkideyi satan kisiyi dolayli yoldan bildigim icin ayrinti verebiliyorum). Envaye cesit cay ve ayak masaj aleti de her an hizmetinizde. Boyle bir bekleme salonunda 3 saat bile beklemeye raziyim. Hatta sadece dinlenmek icin bile gidebilirim:) Maalesef 1o dakika bile kullanmamiza izin vermediler ve cok sirin bir disci asistani bizi iceri goturmek icin yanimiza geldi. Bu sirin asistan, disci koltugunu cazip hale getirmek icin bizim de iznimizi alarak kucuk duz ekran televizyonda cizgifilm kanalini acti. Ve basladi Ecenaz'i soru yagmuruna tutmaya. Koltuk korkusu olmayan kizim asiri ilginin verdigi tedirginlikle birseyler olacagini dusunerek inatla oturmadi koltuga. 15 dakikalik savasi biz kazandik bu sefer. Devami yarin...

Ilk Sac Kesimi

2007-07-30T22:28:00.000-05:00

Ecenaz'a hamileyken hep halasi gibi saclari olsun istemistim. Hacimli gorunen ama ince telli, sac kurutma makinasiyla kuruttugunda kuaforden cikmis gibi duran ve bakimi kolay. Gecen gun Hakan'in kizkardesiyle konusurken "hamilelerin duasi kabul olur derler bak dogruymus" dedi. Simdi kendisi de hamile dilekleri neler acaba?
Benim kalin telli ve pirasa saclarimla hep problemim oldu. Kuaforlerin yaptigi "kivirtma" islemleri de hic dogal durmadi.
Persembe gunu kizimin ilk kuafor macerasina biraz daha ozellik katmak icin ben de pirasa saclarimi kestirdim.
Kuaforden cikarkan kesimi 5 dakika bile surmeyen Ecenaz'in saclari cok daha guzel gorunuyordu:)
Ben ise elimdeki kagitta fistik gibi duran Sharon Stone'un saclarina bir de benimkilere bakarak hayal kirikligi ile ciktim. "Saclarim berbat ben yarin bu saclarla ise gidemem" diye bile dusundum.
Cumartesi gunu bir ziyaret daha yapildi Vietnamli kuafore ve hersey yoluna girdi. Simdi evdeki en kisa saca sahip fert benim, Hakan dahil:)
Universite yillarima geri dondum sanki. Kafamdan buyuk bir agirlik kalkmis gibi hissediyorum ve ordek misali butun gun dusa girip cikiyorum:) Dallas, yazini yavas yavas gostermeye basladi.
Bir ayrintiyi soylemeden gecemeyecegim ama. Ecenaz, kuafor koltugunda biraz saskin olmakla beraber hic zorluk cikartmadi. Babasini sacini kestirirken cok gormesinin etkisi belki de.
Ecenaz'la ilgili buyuk bir haber var paylasmak istedigim.
Butun yaz boyu yagmurdan firsat bulup havuza gidememektan sikayet ediyordum. Son iki haftadir yagmurlarimiz biraz azaldi ve havuz ziyaretleri de siklasti. Sabahlari babasi ve Yusup (yusuf degil) abisiyle havuz sefasi yapan Ecenaz simdi baliklama havuza atliyor, yuzustu ve sirtustu yuzuyor ve butun bunlari kimsenin yardimi olmadan yapiyor. Boyle gormus gibi anlattigima bakmayin ben de henuz duruma sahit olmus degilim. Hakan anlattiginda agzim acik dinliyorum.

Sinema Gunleri

2007-07-27T01:01:00.000-05:00

Ecenaz'in ilk sinema macerasindan bahsetmistim. Patlamis misiri bitince salonu terkettigi icin ikinciye bir turlu cesaretimiz yoktu. Ta ki AMC sinemalarinin Summer Movie Camp uygulamasini duyana kadar. Her carsamba sabahi cocuklar icin oldukca yeni olan cizgisinemalar gosteriliyor sekiz hafta boyunca. Ustelik ucretsiz. Sadece cocuklara da degil, herkese. Biz ilk haftayi kacirdik, sansli olmaliyiz ki Happy Feet gosterimdeymis. Bir zamanlar gunde 2 kez seyrettigimiz film yani. Ikinci hafta da 4 Temmuz tatili dolayisiyla kapaliydi, ama ucuncu haftadan beri cok sIkI takipcisiyiz.
Peki filmi sonuna kadar seyretti mi Ecenaz? Ehh...
Ilk hafta seyrettigi film Ice Age'di. 45 dakika
Ikinci hafta Barnyard. 80 dakika
Ve bu hafta Flushed Away. 90 dakika
Sonuncuda zafer bizim.
Yavas yavas ve istikrarli bir sekilde sinemaya alisti kizimiz. Tabii ki patlamis misir, limonata ve kraker uclusunun de yardimi kucumsenemez:)
Butun bu eglenceye ben maalesef katilamiyorum. Isten geldikten sonra degisik kaliplardaki soru sekillerini denememe ragmen sinemayla ilgili tek kelime alamiyorum agzindan. Biliyorsunuz ayni sorunu okulla da yasamistik. Ogretmenin dedigi dogru galiba, herseyi cok ayrintili gozlemleseler de anlatim becerileri belli bir yastan sonra gelisiyor sanirim. Beklemedeyiz.

Efendim gelelim asagidaki resime. Nedir bu? Bir icecek... Orasi kesin ama ne tur bir icecek? Soguk... Anladik da ne var icinde? Buz:)) Iki paragraf boyunca bu sekilde uzatip sizi delirtebilirim ama yapmayacagim.
Thai Iced Tea with Crown Royal Whisky... Yani, soguk Tayland cayi ve viski.
Beni yakindan taniyanlar cok iyi bilir ki ben icki icmem, daha dogrusu icemem. Uc yudum biradan sonra kulaklarim kizarir ve ates cikmaya baslar. Bir kadeh rakiyla alkol komasina girerim... gibi. Zaten icecegi viski bardagi yerine dondurma kasesine koymamdan da kolayca anlasilabilir:) Iste benim gibi icki icme ozurlu birisi nasil olduysa boyle bir icecek icat etti. Tadi? Super. Kendim yaptigim icin begenmem normal tabii de deneyen herkesin bayilarak icmesine ne diyorsunuz?
Eger evde Thai Tea yapmiyorsaniz-ki hic yapan birisiyle karsilasmadim-biraz zahmetli olabilir denemek icin. Amerika da yasiyorsaniz kolay bir yolu var. Guzel yaptigini dusundugunuz bir Thai restoranindan cayi alip evde viski ilavesini kendi zevkinize gore yapabilirsiniz. Turkiye'de yasayanlar icin maalesef boyle bir sans yok. Belki onumuzdeki bes sene icinde asya mutfagi iyice yayginlasinca.

Son resim de mutfakta delirdigimin kaniti gibi sanki. Mis gibi mantimatigim(isminin bu oldugunu da yeni ogrendim) dururken yeni aldigim bir kitaptaki tarifle manti yapinca ortaya bu inci gibi dizilmis goruntu cikti. Zaten goruntu disinda lezzette cok fazla bir fark oldugunu soyleyemem. Tecrube edildi ve ogrenildi.
Bu mantilarin agzi acik, sicak suya girince dokulur diye dusunenler icin bir aciklama yapayim hemen. Sicak suya atmadan once firinda uzeri kizarana kadar pisirildigi icin hersey yerli yerinde duruyor. Eskiden annelerimiz, hemen pisirmeyecekleri mantiyi saklamak icin yaparlarmis bunu. Ben de Turkiye'ye giderken Hakus icin ayni sekilde hazirlayip dolaba birakmistim. Irmigi bulgur zannederek pilav yapan kocam ac kalmasin diye:)

Daha Neler Bulacagim!!!

2007-07-26T00:46:00.000-05:00

Su internet alemi dipsiz bir kuyu gibi, hergun yeni seyler ogreniyorum. Ama sonuncusu "bu kadari da fazla" dedirtecek cinsten.
Hepimizin genclik yillarinda yaptigi kiyafet odunc alma isini ticarete dokmusler. Alani daraltip sadece cantada uygulamislar ama. Nasil mi?
Aylik belli bir ucret oduyorsunuz, kiralamak istediginiz cantanin marka ve kalitesine gore degisiyor tabii. En ucuz kreasyon $5, en pahalisi $175. Internetten begendiginiz ve siparis ettiginiz canta evinize postalaniyor, istediginiz kadar kullanabiliyorsunuz. Caniniz mi sIkIldI? yenisi siparis verip, onu teslim alinca eskisini geri gonderiyorsunuz. "Cok begendim geri vermek isteyorum" derseniz de satin alma sansiniz var.
$175 aylik ucret odediginiz kreasyonun icinde yok, yok. Coach, Chanel, Donna Karan, Burberry, Christian Dior...
Bahsettigim bu cantalarin satis fiyati $300 ile $1000 arasinda degisiyor.
Bu web sayfasini bulunca lise ve universite yillarim geldi aklima. Ozel gunler icin yapilan degis-tokuslar, odunc almalar, odunc aldigini baskasina odunc vermeler:) Bir donem sadece odunc veren konumunda olup, kucucuk arabamin arkasinda geri alabildiklerimi tasir hale gelmistim. Arka camin onunda unuttugum siyah bir bluzum de, gunesten rengi solarak cope gitmisti.
Konu cok kapsamli ve benim de anlatacak cooook hikayem var. Biz en iyisi burada birakalim.
Ben goreyim su sayfayi diyorsaniz, tiklayin.

Dans Delisi!!!

2007-07-16T23:03:00.000-05:00

*Anne bana muzik acar misin?

Ben yemek yaparken surekli karsimda duran bilgisayar, benden cok Ecenaz'a hizmet ediyor. Bilgisayarin mutfaktaki yuksek barin uzerinde durmasinin iki sebebi var. Yemek tariflerimi kolayca uygulamak ve Ecenaz'in ulasim bolgesinden uzak tutmak. Bilgisayara dokunamasa da annesini kullanarak her istedigini yapiyor alette. Muzik acildiktan sonra da iste bu hale geliyor:)

Ecenaz'in ilk kumbarasini o dogmadan cok once odasini hazirlarken almistim. Kocaman pembe seramik bir domuzcuk(piggy bank). 11 aylik oldugunda ben ise gitmeye baslayinca cok isimize yaramisti. Evden ayrilmadan once 10-15 dakika nereye ve neden gittigimi ve ne zaman gelecegimi anlatiyordum. Hem soylediklerimi pekistirmek hem de para kavramini ogrenmesi icin isten eve geldigimde de birkac metal para veriyordum. Tabii o paralar da dogru kumbaraya. O kucuk paralar baska bir hizmet daha gordu sonra. Tahmin ettiginiz gibi harcama kismindan bahsetmiyorum:) Ecenaz, bizim gozetimimizde kucuk objelerle erken tanistigi icin hic bulduklarini agzina atma girisiminde bulunmadi. Ama tanidigim bircok cocuk gibi ayakkabi alti yalamisligi vardir...
Neyse kumbaralarindan bahsediyorduk. Ikinci kumbarasi Yusuf abisinden geldi, ucuncusunu Sibel ablasi Newyork'tan getirdi ve dorduncusu asagida resmini gordugunuz. Kendisinin begenerek aldigi ilk kumbara.
Bugun eve getirdikten sonra hemen icini doldurdu hevesle ve ayni hizla alt tipasini acarak bosaltti. Tecrubeliyiz ya kumbaralar konusunda.

Ecenaz'dan ilginc sorular gelmeye devam ediyor. Son iki haftadir okulumuzun hediye ettigi kitabi okuyoruz yatarken. Cesur olmaya calisan ve tilkiden korkan bir tavsanin hikayesi. Kitap okumamiz bittikten sonra gelen standart soru her zamanki yerinde duruyor;
*Annesi yanimda biraz yatar misin?
*Tabii
*Annesi rabbit niye boole yuruyo? (yatagin icinde elleri ve ayaklari uzerinde yurumeye basladi)
*Daha hizli gidebilmek icin
*Neden bizim gibi hizli gidemiyo lar?
*Cunku hayvanlar dort ayak uzerinde yurumek icin yaratilmis
*Ama Mumble la Yamon(ramon) booolee iki ayak uzerinde gidiyo (happy feet filmindeki penguenler)
*%^#@*

Sonunda katmer pogacalari istedigim kivamda yapabildim. Bu ucuncu denemem. Ilk ikisinde kat kat olmak yerine acma gibi pufpuf olmustu. Bir arkadasimin tavsiyesi ile hamuru un yerin nisasta ile actim ve aralarina bolca tereyagi surdum. Firindan ciktiklarinda hepsi citir citirdi.
Resimdeki diger seyin ne olduguna gelince, gece Hakus'un isten gelmesini beklerken acikinca atistirdigim seylerden birisi bu. Aslinda kahvalti icin saglikli bir alternatif, hele aceleniz varsa. Icinde ne var?
Musli(muesli)
Kuru Uzum
Ceviz
Bal
Meyve (evde ne varsa, resimdeki Mango)
ve yogurt
Sutte de konulabilir ama benim tercihim yogurt. Cok saglikli bir atistirma degil mi?

Saglikli...

Ecenaz bana arabalari ile yumurta pisiriyor!@$

*Annesi patlican da ister misin? Cok saglikli

Once Ecenaz'i sonra da yaptigi patlicanli yumurtalari afiyetle yiyorum.

Bilgece Ogutler

2007-07-08T20:44:00.000-05:00

Cocuklariniza neyin "iyi" oldugunu
ogretirseniz,
liste disi herseyin "kotu" olduguna
kanaat getirirler.
Neyin "guzel" oldugunu ogretirseniz,
geri kalan herseyin
"cirkin" oldugunu
cikarimsarlar.

Zoru, "zor",
basiti, "basit" olarak nitelendirin,
birine olumlu
digerine olumsuz anlam yuklemeden,
ozguveni ogrenirler.
Sonuclara "sonuc" deyin,
gerikini "basari",
berikini "basarisizlik"
olarak degerlendirmeden,
korkmadan yasamayi ogrenirler.
Doguma "dogum",
olume "olum" deyin,
birine "iyi",
digerine "kotu" tinisi vermeden,
cocuklariniz hayati ogrenir.

Modern Ailelere Bilgece Ogutler, William MARTIN

Bir de,
cocugunuzu
iki yuzlu insanlardan
uzak tutun.
Minicik beyinleri, cirkin dunyayla erken tasinip, kirlenmesin.
Bu da benden;)

Cici bici Ecenaz

2007-07-03T19:44:00.000-05:00

Ecenaz'in hala bir barbie bebegi yok. Cunku ben almiyorum. "perfect body" imajiyla yetissin istemiyorum.Toys r us a gittiginde de barbie dolu raflar hic ilgisini cekmiyor zaten. Bir suru ayicigimiz, tombis bebeklerimiz var. Mutluyuz yani. Ama diger kiz cocuklarindan biraz farkli olarak Ecenaz bir araba delisi. O minicik ve gosterisli arabalariyla oynarken etrafi unutuyor.
"cok buyuk araba alma bana" gozumuz de tok. Orta boy bir WV Bettle miz ve show arabalarinin minyaturleri var.
Bir araba delisi olsa da Ecenaz yukaridaki resimde gordugunuz gibi cok cici bici bir kiz cocugu iste. Ruhu degismiyor sadece zevkleri.
Size havuzda cekilmis resimlerimizi de gostermistim burada. Iste onlar bizim son havuz ziyaretimizden. Bir daha kismet olmadi. Neden? Texas sular altinda cunku. 1928 yilindan beri boyle siddetli yagmur gormemis Texas. Bircok sehir sular altinda, asfalt yollar suyun siddetinden kaymaya basladi, insanlar evlerini kaybetti. Bu felaketlerin yaninda bizim havuza girememiz de pek problem degil. Ama ciceklerimin durumu da bir felaket. Hayatimda ilk defa bir bitkiyi oldurmeden yetistirebildim diye sevinirken, hatta isi buyutup domates yetistirmeye bile kalkmisken, Amerikanin en sicak ve kuru eyaletlerinden birisi olan Texas ulkenin en cok yagmur alan yeri haline geldi. Yagmur yagdi asagi indir, gunes acti yukari cikart derken, cicegim oldu, domateslerim de kustu. Hatta domatesim kisiligini kaybetti bile diyebilirim. Sanirim fazla su sebebiyle kendisini agac falan zannetmeye basladi. Boyu Ecenaz'dan daha uzun. Ecenaz'in boyu 102 cm.
Yagmurla en son hasir nesir olmak zorunda kaldigimizda da halimiz epey korkutucuydu. Texas arazi olarak cok buyuk bir eyalet oldugu icin gidilecek mesafeler de hep cok uzak oluyor. Pazar gunu favori restorantlarimizdan birisine gitmek icin 35 km yol katetmemiz gerekti mesela. Ve yolun yarisinda bizi kapkara bir gokyuzu ve siddetli bir yagmur karsiladi. Sileceklerimiz son ayarinda olmasina ragmen otobanda 20 metre onumuzu goremez hale geldik. Yagmurun siddetinin azalmasini beklemek icin bir kopru altina sigindik ama nafile. O bizden de inatci cikti. Gidecegimiz yere vardik ama yasadigimiz korkuya deger miydi bilmiyorum.

Mutfaktaki denemelerim devam ediyor. Son hunerim cilekli pasta ve yumusak yuvarlak minik ekmeklerim. Cilekli pastada pandispanya disinda hersey guzeldi. Aslinda o da fena degildi ama istedigim gibi yumusacik, puf puf bir kivami yoktu. Yine de herkes afiyetle yedi.
Bu aralar buyuk ekmek yapmaktan kaciniyorum. Kucuk ekmek denemelerim de cok lezzetli oluyor. Aslinda yapimlari daha kolay. Hem daha cabuk kabariyorlar hem de pisme sureleri daha kisa.
Ama buyuk ekmeklerimi ozledim. Cumartesi gununden itibaren eskiye donus basliyor;)

Dallas Zoo

2007-06-27T23:44:00.000-05:00

Gecen hafta cumartesi gunu baba-kiz, Yusuf abileriyle birlikte Dallas hayvanat bahcesine gittiler. Biz de anneanneyle alisveris cilginligina devam. Resimlerden cok eglendikleri belli oluyor. Ecenaz simdi kimi gorse "biz hayvanlar bahcesine gittik" diye basliyor anlatmaya. Fil gormus, zurafa, kocaman kaplumbaga....

Yaz aylari olmasi sebebiyle yogun bir gelen-giden tragimiz var. Hosgeldinler ve gule gule'ler bol hayatimizda anlayacaginiz. Anneanne geldi, Yusuf abi geldi sonra Sibel geldi. Bu insan trafigi en cok Ecenaz'in hosuna gidiyor. Agustos ayinda bu yogunluk bitince ne yapacagiz bakalim. Ugurlamalar da bugun itibariyle basladi.
Turkce konusulan ortamlar artinca Ecenaz'in Turkcesi de haliyle bayagi ilerledi. Ama o garip aksan hala duruyor.
Mesela; "Sen arabayla oynamak istiyooo mu sun?" seklinde.
Ardi arkasi kesilmeyen "neden" sorularimiz uzun cumleler haline donustu;
Ben "Spongebob'in ayagi donmuyor kizim"
Ecenaz "Spongebob'in ayagi neden donmuyor annesi" gibi. Soylenenleri tekrar ederek yeni turkce kelimeler ogreniyor.
Bu aksam Sibel'den "falan"i kapti mesela. Bakalim yarin nerelerde kullanacak.
Simdilerde favorisi "ne dersin". "Ruj surelim mi anne? Ne dersin?"
Boyle cumlerlerden sonra dudaklarini yemek istiyorum.

Gelelim mutfagima. Yeni ekmek kitaplari aldigimdan bahsetmistim sanirim. Degisik tarifler deniyorum. Kitaptaki olculer oyle dogru verilmis ve guzel anlatilmis ki, ilk denememde hepsi cok guzel oldu.
Daha once zeytinli ekmek yapmistim ve sonuc fiyaskoydu. Yeni kitabimdaki tarifle super oldu. Hakus'un dedigi gibi ozellikle kahvalti icin harika bir ekmek.

Resimleyemedigim ama hepimizin cok begendigi birsey daha yaptim gecen hafta. Sardalya Pane. Baligin kilciklarini tumuyle temizlemek biraz zahmetli is ama yerken "degmis" diyorsunuz. Resimledigim midye tava tarifindeki formulu sardalyaya uyguladim. Bu da bir ilk denemeydi ve en kisa zamanda tekrar ediliyor:)

3 yas

2007-06-20T23:40:00.000-05:00

Erkekler alisveris yapmayi bilmiyorlar! Hakus'a bunu soyledigimde once, saskin bir surat ifade vardi sonra aciklamalar yapar gibi oldu ve sonunda dogrulugunu kabullendi. Yukaridaki resim, alisveris merkezinde bizden 15 dk uzaklasmalarinin sonucu. 3 yasindaki kizina 5 yas gozlugu. Zaten kasik kadar surati olan Ecenaz'in yuzunu kapliyor neredeyse. Neyseki bu sene 37 ekran TV buyuklugundeki gozlukler moda. Istemeden de olsa modayi takip ediyoruz:)

Dun Ecenaz'in 3 yas kontrolu vardi. Ilk aldigimiz muayene tarihini nasil olduysa, unuttuk. Ne benim ne de Hakus'un boyle bir tarihi unutmasi mumkun degil ama oldu iste. Ikincide mailece ofisteydik. Hatta yarim saat erken bile gittik. Hersey normal cikti. Boy gelisimi %90, kilo gelisimi de %75 mis. Simdilik cagin hastaligi obezite bizden uzak gorunuyor. Doktorumuzla uzun uzun herseyden konustuk. Ofisteki yedi doktordan en sevdigim doktor bu zaten. Biz de mumkun oldugunu O'nu gormeye calisiyoruz. Ecenaz hanim asidan kurtuldu bu sefer. Seneye dort asi birlikte vurulacakmis.
Bazi sorularim vardi doktor icin. Bir tanesi de vitamin takviyesi. Turkiye'deki bir cok ailenin cocuklarina vitamin verdigini duydum, hatta bir dizide inatla cocuga vitamin vermeye calisiliyordu. Acaba biz de vermeli miydik? Doktor gerek yok ama almasi da zarar vermez dedi. Ben biraz da internette arastirip daha sonra karar verecegim.
Ecenaz'a daha saglikli oldugunu dusundugum icin soya sutu veriyordum ama inek sutu uzmanlarin ilk tercihiymis. Evdeki kutu bitince yagsiz inek sutune basliyoruz.
Muayene boyunca hersey yolundaydi. Donen koltuguna oturmak icin doktoru yerinden etme cabasi ve muayene sonunda almasi gereken lollipop'u biraz erken istemesi disinda Ecenaz da cok uyumluydu.
Anneannesi geldiginden beri Turkcesi oldukca ilerledi. Bizim hic kullanmadigimiz kelimeler ogrendi. Turkce cocuk kitaplari okunmasini istiyor artik. Gece kendi yataginda rahat edemeyince anneannesinin yatagina sivisiyor.
Yataginin altindaki monster(canavar) korkusu bitti simdi de klozetinin kapisini kapatiyoruz.
Bunda sanirim biraz benim sucum var. Cocuklarin sunger gibi oldugunu ve konusurken daha dikkatli olunmasi gerektigini hep unutuyorum.
Bir gun market alisverisinden geldigimizde ellerim doluydu ve Ecenaz'dan kapiyi kapatim kilitlemesini istedim. Hemen "neden" sorusu geldi tabii. Ben de "kapimizi kapatmazsak evimize hirsiz girer" dedim. Sanki cocukca baska birsey uyduramazmisim gibi. Bazen Ecenaz'in hala cocuk oldugunu, hatta cocuk olmaya bile yeni basladigini unutup, buyuk insan gibi davranmasini bekliyorum. Iste bu cevaptan kisa bir sure sonra da yeni bir korku basladi. Insallah yakinda atlatiriz.

Yonca ekmek. Anneannenin en sevdigi ekmek bu oldu. Yapimi saatler suren ciabata ekmegime bile tercih edildi. Sadece iki kere ustuste yaptim. Hep ayni ekmegi yemekten hoslanmiyorum. Iki yeni ekmek kitabim daha oldu. Simdi yeni tarifler deniyorum. Resimleyebilirsem buraya da tasirim.

Tatilden donduk

2007-06-16T01:03:00.000-05:00

Biraz tembellik ediyorum galiba. Sayfaya guncellemek hep aklimda ama bir turlu firsat bulamiyorum bu gunlerde. Hani yapacak bir suru sey vardir aklinizda ama hangisi yapacaginiza bir turlu karar veremediginz icin hicbirsey yapamazsiniz, iste ben tam da oyle bir donemdeyim.
Okunmayi bekleyen bir suru kitabim birikti, aylik ve haftalik gelen dergilerim yigin halinde duruyor, Turkiye'ye gondermek icin resimleri duzenleyip, birkac kopya bastirmam lazim, Ecenaz'in oyuncaklarindan kaldirilmasi gerekenler var...... gibi bir suru is. Hangisini yaptim? Birkac kitabin sayfalarinda dolanmaktan baska hicbirsey.
Anneannemizle birlikte bir alisveris cilginligina da kapildik. Turkiye'de herseyin fiyati Euro-Avro uzerinden hesaplandigi icin fiyatlar daha bir uygun geldi anneanneye. Ben de Turkiye'deki fiyatlari duyunca agzim acik bakakaliyorum. 100 euro verilip pantolon alinir mi? Biz ipin ucunu kacirdik galiba, artik Turkiye biraktigimiz gibi degil.
Neyse gelelim tatilimize... Araba kullanilarak yapilan seyahatlaeri hep daha cok sevmisimdir. Ucak yolculuklari belki daha kisa suruyor ama beni daha cok yoruyor. Sabah 5:30 da hepimiz ayaktaydik, Ecenaz haric. Hafif bir kahvalti ve sert bir kahveyle kendimize geldik. Uyanik kalmak icin de bir termos kahve aldik yanimiza. Marketten buz almak icin durdugumuzda bir kahve daha icip yola cikmaya hazir hale geldik.
Ecenaz'i yataktan kaldirdigim haliyle arabaya bindirdim, belki biraz daha uyur diye. Ise yaramadi. Pijamalarindan yolda verdigimiz molalardan birinde kurtuldu. Ucumuz de sigara ictigimiz icin mola sayisi da ayni oranda artti tabii ki.
Yolculuk boyunca Ecenaz bir suru sarki ezberledi. Defalarca dinlemek istedigi sarki da Rober Hatemo'nun "senden cok var" sarkisi. Hareketli parcalari ve onlar esliginde dansetmeyi cok seviyor. Araba koltugunda bile yerinde duramiyordu.
San Antonio daha once gordugumuz bir yer oldugu icin oyle pek tarihi binalari gezip, turlara falan katilmadik. Bizimki daha cok mekan degistirme, ailece birlikte vakit gecirme, isten uzaklasma ihtiyacini, gidilebilecek en kisa mesafedeki yerde gidermek amaciydi. Tabii bir de anneannemize yeri yerler gostermek. Haftasonu oldugu icin bir suru show, ilginc meksika muzikleri ve bir suru insan vardi.
Kalabaligin baska bir sebebi daha varmis meger. Biz ya da ben demeliyim cunku Hakus biliyormus, NBA final macinin o haftasonu San Antonio da olmasiymis. Benim sansli Hakus'um da Lebron James le ayni asansoru paylasinca odaya ucarak geldi. NBA in bu parlak ve pahali oyuncusuyla daha sonra anneannemiz de karsilasmis ama benimle yolu bir turlu kesismedi. Gerci gorsem de tanimazdim herhalde:) Hakus gibi bir NBA takipcisi degilim cunku. Kaldigimiz otel ESPN muhabirleri, takim oyunculari ve basketball hayranlariyla doluydu.

Gidis ve donus yolunda deli gibi alisveris yaptik. Cooook buyuk bir aliveris merkezi olan San Marcos da toplam 7-8 saat gecirdik sanirim.
.........................
Aklimdaki diger islerden birisini yapmak icin ampul yandi, simdi gidiyorum, yine gelirim:))

Yaz Sezonu Acildi

2007-06-07T23:29:00.000-05:00

Anneannemizin gelmesi ile havuz sezonunu actik.

Annesinin gunesten biraz uzak kalmasi gerektigi icin, Ecenaz dort gozle "anane"sini bekliyordu. Okullar kapandigindan beri, evde hanimefendiye eglence bulmakta zorlaniyoruz. Hakus Chuck E Cheese'a goturuyor, ben de parka. Anneanne'ye de havuz gorevi dustu:)
Dun, morarmis dudaklarina ve tir tir titremesine ragmen havuzdan cikaramayinca, beraber biskuvi yapma sozu verdim. Asagidaki resim iste o soz verilen limonlu biskuviyi yaparken cekildi.

Ecenaz'in playdough kaliplarini kullandik. Malzemeler tanidik olunca hicbir sey anlatmam gerekmedi. Kolu buyuklugunde merdaneyi kullanmakta da hic zorlanmadi.
Mutfakta bana yardim etmeye bayiliyor. Masa kurmayi ve yemekten sonra kirli tabaklarini mutfaga goturmeyi biliyor ama kesmiyor kizimi. Taze fasulye ayikliyoruz, dolaptan istedigim malzemeleri veriyor, bulasik makinesini bosaltmama yardim ediyor. Ama en cok elinin kirlendigi yardimlari seviyor. O da hamurlar.
Bu aralar biraz problemliyiz. Mutfakta degil tabii ki problem. Benim ilk calismaya basladigim zamanlar yasadigimiz bir sorun, bilinmeyen bir sebeple geri geldi. Separation Anxiety yani ayrilik korkusu. Evin hicbir odasinda yalniz kalamiyor, tuvalette bile yaninda bekliyoruz, Hakus da ben de ise giderken aglama krizleri yasaniyor. Sebebini bulamazsam iyilesme sureci daha da uzar gibime geliyor. Ayrica ilk yilda yasanan ayrilik korkusu normal sayilirken, 3 yas grubu icinde pek nadir gorulen bir durum bu.
Ilk krizi peygamber sabri ile asmistik. Korkusunun uzerine gitmeden sonsuz bir anlayis ve sevgi ile. Simdi ne yapmamiz gerektigiyle ilgili hicbir fikrim yok.
Cumartesi gunu dort gunluk bir tatile cikiyoruz. Belki, ailece birlikte olacagimiz bu tatil biraz ise yarar.

Guler anneannemiz bize neler getirmis neler... Annenin ismarladigi butun yemek malzemeleri hatta fazlasi bile gelmis. Dr Oetker'in butun urun cesitlerinden olusan bir sepet dolusu malzemem var simdi. Asagidaki pasta da bu malzemeler sayesinde cikti ortaya. Karamelli pasta. Tarifteki malzemlerde biraz oynama yaptim, mesela karamelle muzun guzel bir uyumu olacagini dusunerek katlardan birine muz koydum. Antep fistigi yerine annecigimin gonderdigi mis gibi kavrulmus findik kullandim... Amaaaa bir yerde yanlis yaptim. Pasdinpanyalari islatirken biraz daha fazla sut kullanmam gerekirmis. Yine de ilk pasta denemem icin fena sayilmaz. Isyerimdekiler benim yaptigima inanamadilar. Biraz beceriksiz gorunen bir tipim var sanirim:)

Gitmeden once pastanin yapilma amacini da anlatayim. 11 Haziran onemli iki gunu kutladigimiz ozel bir gun.
Ecenaz'in dogum gunu ve bizim evlilik yildonumumuz. Tatil sebebiyle evde olmayacagimiz icin biraz erken yaptim. Ve ilk pastamin da boyle ozel bir gun icin yapilmis olmasi ayrica guzel.
Ecenaz bu pasta uzerinde mum uflemedigi icin pek uzerine alinmadi galiba. Sanirim 10 haziran pazar gunu onun icin ozel bir pasta alinacak.
Tatilden dondugumuzde guzel resimlerle tekrar gorusmek uzere......

Grapevine Main Street Festival

2007-05-26T23:08:00.000-05:00

Gecen hafta Grapevine Main Street Festival'a katildik. Yusuf abimiz de bizimleydi. Cocuklar icin oyun alanlari, lunapark[bu ismin nereden geldigini hep merak etmisimdir, bana hep "luna" marka margarini hatirlatir:)], kucuk kukla oyunlari, odullu cocuk yarismalari, pony ride(at binme-kucuk), scuba diving dersleri, degisik yiyecekler ve hediyelik esyalar vardi. Ve Budweiser Clydesdales. Buyulendim ben bu atlardan. Oyle bakimli, guzel ve gururlu bir duruslari var ki etkilenmemek mumkun degil. Cok da uysallar. Budweiser'in reklami icin cekilmis kisa bir videoyu seyretmek icin buraya tiklayabilirsiniz. Videonun sonundaki amca "eger sen soylemezsen ben de soylemeyecegim" diyor.
Ecenaz bu festivale katilarak bir haftada iki kez at binmis oldu. Anne ve babasina benzemeyerek belki hayvanlarla arasini iyi tutabilir. :)

Bir iki hafta once Ecenaz'a verdigim buyuk gorevden bahsetmistim. Kisa bir hatirlatma yapalim: Ektigim cicek fidanina hergun su vermek.
Sanirim henuz altindan kalkacak yasa gelmedi cunku ilk sulama disinda bir daha ilgisini cekmedi. Ve yine daha once soyledigim bir seyi hatirlatmak istiyorum: Benim ektigim-baktigim cicekler yasamiyor.
Peki bu resim ne derseniz, iste bu ilk suyunu Ecenaz'in elinden alan cicek. Ektigimde kucucuk soganciklari olan bir fidandi, simdi dort kokten birisi cicek acmak uzere. Demek ki kizim annesi gibi cicek oldurucu olmayacak.
Bu cicegin adini maalesef bilmiyorum ama arastiracagim. Yasadigimiz apartman kompleksinin yonetiminden gelen kucuk bir bahar hediyesi. Alir almaz ektim ve posetini hemen attim, o yuzden ismini hatirlamiyorum.
Cicek yetistirmenin bu kadar heyecanli birsey oldugunu bilmezdim. Balkona her ciktigimda onu seyrediyorum. Cok cabuk buyuyor, bazen 2 saat icinde uzadigini gozle gorebiliyorum. Yeni dogan bebeklerin geceden sabaha buyudugunu gormek gibi. Cok yakinda tosun gibi bir beyaz cicegimiz olacak. Sonra da diger uc tohumdan gelecek cicekleri beklemeye baslayacagiz. Bu cicekten aldigim cesaretle alti fidan domates ektim ben. Iki hafta once, pazar gunu kafam esti ve ben domates fidani almaya gidiyorum diyerek ciktim evden, deli gibi yagan yagmura ragmen. Bir saat sonra fidanlarim ekilmisti bile. Bazen, duzeltiyorum, cogu zaman aklima koydugum seyi hemen yapmak istemek gibi kotu bir huyum var. Annem duymasin, ona benzemisim. Ama iyi ki gitmisim. Balkonum oyle guzel oldu ki, hatta bir suru para verip aldigim organik topragimdan cok artan olunca, simdi de yesil sogan ve maydanoz ekmeyi dusunuyorum. Bir mevisimi var mi acaba ekimin?

Ben boyle cicegimin buyumesini heyecanla beklerken, olum dosegindeki hastasinin basinda bekleyen insanlar geldi aklima. Cocugunu, annesini, babasini, kardesini, sevgilisini ya da esini ameliyathane kapisinda caresizce bekleyenler. Dunyanin herhangi bir yerinde mutlu bir aile yemek masasi etrafinda gulusurken, baska bir yerinde aciktan olen bebekler oldugunu dusundum. O zaman kendimi karinca kadar hissedip, uzuldugum bircok seyin aslinda ne kadar kucuk sorunlar oldugunu gordum. Bir cicegin buyudugunu gozlemlemek insana bunlari nasil dusundurur? Bilmiyorum. Ama sahip olamadiklarimizdan cok olduklarimiza, mizmizlanmak cok sagligimiza, ulasamadigimizdan cok ulasabildiklerimize deger verip, onemsesek daha mutlu bir toplum olmaz miyiz?
Bugun parenting dergisinde okudugum kucuk bir yazi da buna benzer birseyden bahsediyordu. Yazinin anafikri, cocuklarimiza her olaya iyi yonunden bakmayi cok kucuk yaslardan baslayarak ogretebilecegimizdi.
Verdigi bir ornek de:
Soz vermenize ragmen, yagan yagmur sebebiyle cocugunuzu parka goturemiyorsaniz, yagmuru suclamak yerine "iyi ki yagmur yagdi, senin icin uzun zamandir evin icinde yapacagimiz bir piknik planliyordum" diyebilirsiniz. Boylece parka gidemedigi icin huysuz olan bir cocuk yerine, bardagin bos degil de dolu tarafini gorebilen bir cocuk yetirtirebilirsiniz.

Yeni Video

2007-05-22T23:49:00.000-05:00

Butun yaptigim mamalarin resimlerini tek bir dosyada topluyorum bilgisayarimda. Adi da "ekmeklerim". Cunku mutfakla kaynasmaya ekmek yapmakla basladim. Bu kadar cok resim birikecegini hic dusunmemistim dosyada. Bu yuzden hic organize etme ihtiyaci hissetmedim. Yani resimlerdeki hic birsey isimlendirmemisim, icinde gruplara ayirmamisim. Hafizama fazla bir guven duygusu galiba biraz da...Simdi bakinca adini hatirlamadigim hatta sizin bile gormediginiz bir suru resim var.
Kendimi de sasirtarak ben hala bunalmadim bu isten. Ilk gunku zevk ve heyecanla yapiyorum ekmeklerimi. En cok da yogurma bolumu hosuma gidiyor. Butun gunun stresini hamurdan cikariyorum sanki:) Boylece daha guzel kabaran ekmeklerim oluyor.
Iste bu resim arsivimi karistirirken cikti karsima. Pismemis halini bile resimlemisim, bu da bir ilk galiba benim sayfam icin. Maalesef ne tur bir ekmek oldugunu hatirlamiyorum. Degisik tariflere ayni sekli vermisligim de oldugu icin bulunmasi epey bir zorlasiyor. Neyse gec de olsa sizlerle bulustu.

Asil mesaj yazma amacima gelelim. Bir sure once Ecenaz'in iki videosunu eklemistim sayfaya. Iste bu da ucuncusu. Onumuzdeki hafta gelecek anneannemiz icin hazirladigimiz yatak simdiden isgal edildi. Hadi bakalim:)

Anneler gunu

2007-05-20T00:37:00.000-05:00

Iste benim icin cok anlamli bir hediye...
Hakus, hamile kaldigimdan beri bana anneler gunu hediyesi alir, benim ona babalar gunu hediyesi aldigim gibi. Ama bir turlu caktirmamayi beceremez, hediyeyi almadan once mutlaka bir fikrim olur ne olduguyla ilgili.
Bu sene hepsi degisti. Baba-kiz iyi bir isbirligi yapmislar, herkes kendi capinda uzerine duseni yapmis.
Bu sene bir degil uc hediye aldim. Super.
Ilki- sheraton da anneler gunu brunch'i.
ikincisi-Ecenaz'in okulunda hazirlanan kart ve
ucuncusu de- hayatimdaki en onemli iki kisinin resminin icinde bulundugu, uzerinde ismin yazan gumus bir anahtarlik.
Hepsine bayildim. Ama gordugumde gozlerimi yasartan hediye, okuldan gelen kartti. Kullanmaya kiyamadigim anahtarligima da bugun anahtarlarimi taktim.

Bir daha ki anneler gununde Ecenaz dort yasinda olacagi icin daha sulugozlu bir anne olacagimi saniyorum. Onun agzindan dokulen guzel kelimeler yuregimi parcaliyor cunku.

Dedim ya bu sene hersey tersine dondu diye, babalar gunu hediyesinin adini dun koydum ve Hakus'a da ustu kapali soyledim. Yine de bir aksilik cikmasi ihtimalini goze alarak buraya yazmiyorum. Yari surpriz olsun:)

Field Day-2

2007-05-17T23:59:00.000-05:00

Eveeet, nerede kalmistik. Hepimiz icin cok eglenceli ve bir o kadar da yorucu gunu anlatmaya kaldigimiz yerden devam edelim. En son kopuklerden bahsediyorduk galiba...

Bircok sekilde balon yaptiktan sonra sinif 2 takim olarak ayrildi. Herkes sirasi geldiginde elindeki fileyle kucuk havuzdan plastik ordekler yakalayarak takiminin cemberine tasidi. Ecenaz ilk turunu Ms. Sheryl ile yaptiktan sonra ikinci turda oldukca tecrubeliydi. Hatta kendi takimi icin, yumruklar havada "go, go, go" diyerek tezahurat bile yapti:)
Ara verildiginde de herkes afiyetle popsicle(meyve aromali buz) yedi. Biz bile... Ecenaz bayiliyor bunlara, evde de dondurmaya alternatif olarak sifir kalorili ve sekersiz popsicle yiyor durmadan.

Sirada parasut oyunu var. En ustte ortada babasiyla gordugunuz resim bu bolumden. Butun sinif daire seklindeki parasut bezinin etrafina oturdu ve dikkatle oyunun kurallarini atlatan ogretmeni dinledik. Sonra da eglence basladi. Bezi yukari-asagi haraket ettirerek degisik sekiller verdik, mantar bile yaptik:), biz bezi yukari kaldirdigimizda, karsilikli iki ogrenci bezin altinda ortada bulusarak tokalastilar ve hizla yerlerine geri donduler. Bu ve benzeri oyunlarla 20 dk boyunca muzik esliginde, elimizde kocaman bir bez tepindik durduk.
Kisa bir soluklanma ve karpuz molasindan sonra dusurmeden top tasima oyunu oynadik. Solda ustteki resim. Okul etrafinda daire cizerek bir oyundan digeri atlayarak sirayi "pony ride"a getirdik. Yani at binme.
Dort kisilik gruplar halinde bu kucuk atlara binmek icin butun cocuklar cok sabirliydi. Ecenaz biraz da yorgunluktan olsa gerek yerlerde surunmek yerine kucagimda, cimlerin uzerinde bekledi sirasini.
Eylul ayinda yaptigimiz Boston ziyaretimizde, cok suslu bir at arabasiyla resim cektirirken bile cigliklar atan Ecenaz at bindi. Heyecanla bir ayagi ileri giderken, diger ayagi korkuyla geri geliyordu. Resimlerde de goreceginiz gibi atin sirtinda diken uzerinde oturur gibi bir hali var. Oynanacak oyunlar bitti ve hepimiz cok aciktik. Herkes sinifina giderek sirayla ellerini yikadi ve dogrucaaaa piknik alanina.
Biz de kendi grubumuzla yerlerimizi aldik. Eglence kismina gelemese de piknik icin diger aileler de aramiza katildi yavas yavas. Chelsea haric grubumuzdaki diger cocuklar da aileleriyle birlikte piknik yapmak icin ayrildi yanimizdan.
Chelsea Ecenaz'in favori arkadasi. Bir donem evin icinde hep onun adini duyuyorduk. Ortada en sagdaki resimde birlikte oturuyorlar.
Gecen gun market alisverisi icin magazaya girerken, zenci bir kiz cocugu goren Ecenaz :
--Aaa annesi, bak Chelsea gibi
dedi, yani zenci. Bir ara butun hintli kadinlari da hintli olan ogretmeni Ms. Padmini zannediyordu:)

Cok yorucu bir gunu artik bitirmek istedigimiz icin piknigi ilk terkedenlerden olarak evimize donduk. Aksam 9:30 koltukta sizmisim.

Field Day...

2007-05-15T21:16:00.000-05:00

Okulumuzun kapanis tarihi yaklasirken guzel bir gun organize edilmis. Field Day.
Gectigimiz cuma gunu cok eglendik biz bu gunde. Biz diyorum cunku hepimiz oradaydik. Ecenaz icin oldugu gibi bizim icin de ilkdi. Diger ailelerle tanismak icin de iyi bir firsat diye dusundum. Okulun etrafinda butun faaliyetler icin birer bolum hazirlamislar. Cocuklar sinif halinde bir etaptan otekine geciyorlar. Tabii ki biz de baslarinda. Hatta Ms. Sheryl butun ailece katilacagimizi duyunca bize dort ogrencisinin sorumlulugunu da verdi. Asagidaki resim bizim takim, Hakus haric.
Ilk bolum cocuklarin hayvanlarla tanismasi. Kuzu, keciler, tavuk, hindi, domuz ve tavsan vardi bu bolumde. Hayvanlarin tuylerini kasagiladilar, beslediler, oynadilar. Benim gibi Ecenaz da hayvanlarla dolu citin icine ilk girdiginde biraz urktu. Sonra arkadaslarindan da aldigi cesaretle butun hayvanlara okundu.

Butun gun boyunca bizimle olacak diger dort cocukla tanismamiz ve
birbirimize isinmamis biraz zaman aldi. Onlar icin bizim ismimizi soylemek zordu bizim icin de onlarin ismini hatirlamak. Neyseki herkesin sirtinda bir isim etiketi vardi. Resimde benim yanimdaki okulun en uzun boylu kizi Anusha, onun yanindaki Hannah, Chelsea, Vandita ve hep siraya girme problemi olan benim kizim:)
Ms.Sheryl "grup liderinizi bulun" dedigi anda hepsi yanimizda bitiveriyorlardi.
Bu arada Chelsea Ecenaz'in favorisi. Ama hepsi de ona ablalik yapiyorlar. Cok hosuma gitti.

Hayvanlarla gecen 20 dakikadan sonra kopuk ve belde cember cevirme bolumune gectik.
Ecenaz henuz "hak aramak" ya da "uyanik olmak" tabirleriyle tanismadigi icin, sinirli sayida olan bazi oyuncaklarla oynama firsatini cok zor elde etti bu bolumde. Kopuk sikan tabanca mesela.
Biraz da yuregi elvermeyen anne sifatiyla benden yardim gordu tabii;)
Belde cember cevirme en cok Hannah ile Anusha nin hosuna gitti. Hem gecen seneden gelen tecrube hem de boy avantaji sebebiyle. Ben de denemeyi cok istedim ama daha yeni yuzyuze geldigim diger ailelere rezil olmak vardi isin ucunda. Gozum yemedi. Belki seneye.

Not: nasil olduysa tum resimleri ayni mesaja koymayi beceremedim. Bir sonraki mesajda kaldigim yerden devam edecegim. Gunun en eglenceli kismi, tabii ki Ecenaz icin, piknikten onceki bolumdu. Pony Ride!!!!
Ta ta ta taaaaa
Az sonra:)))

2007-05-12T22:12:00.000-05:00

Su boregi

2007-05-11T00:33:00.000-05:00

Bir onceki yazinin sayfabasinda kalmasi icin uzun bir sure yazi yazmamayi planliyordum. Benim sirinem planlarimi hep alt ust ediyor. Oyle cok sey yapiyor ki hepsini aklimda tutamadigim icin hepsi ucup gidiyor. Secim donemine yaklastigimiz gunlerde birkac kez daha ayni yaziyi gundeme getiririm, merak etmeyin.

Gelelim benim kelebegime;
resim olayini bayagi ilerlettik. Hatta artik profesyonel malzemeler kullaniyoruz:) Ilerleme ciziminde degil tabii, zira renkleri karistirip kagidin heryerini kaplamayi daha cok seviyor. Resimdeki ev de benim eserim, yaniltmayalim sizi. Bazi harf ve rakamlari cok duzgun yazabiliyor ama, mesela 2,7,M,A,E,T,X,O,W,N,C,Z. Iki gun resim yapti bu setle simdi evin bir kenarina birakildi. Bir kac ay sonra tekrar karsisina cikinca yeni alinmis kadar sevinecek:)

Ecenaz'in okula gitmeye baslamasindan sonraki haftlarda hareketlerinde cok buyuk degisiklikler olmustu. Buyuk bir kismi da ogretmenine benziyordu. Cocuklarin egitim hayatlarinda ogretmenlerin rolu cok buyuk ama bence ilk ogretmenin yeri bambaska. Ilk ogretmenini sevmezse cocuk okula isinamaz, alisma asamasi cok uzun ve daha sancili olur, verdigi bilgiler dogru olsa da eger ilk ogretmeninin kisisel hareketlerinde gariplik varsa ayni sey cocugunuza gecebilir... gibi. Iste asagidaki resim bu son yazdigimin kaniti:) Montessori de cocuklar calistiklari masadaki copleri ya da kirintilari toplamak zorundalar. Ecenaz'in yaptigi gibi degil de kucuk bir firca setiyle. Kucucuk cocuklar ne kadar toplasalar da mutlaka kalanlar oluyor ve ogretmeni Sheryl boyle topluyor o kalanlari. Ecenaz da boya kaleminin ucunu actiktan sonra temizlik icin ayni yontemi kullaniyor.

Ecenaz'in televizyon izleme saatlerini azaltiyoruz. Kesintisiz olmasa da gunde 3-4 saat tv seyrediyordu ve ogrenmesini cok kotu etkiledigi farketmeye basladik. Seyrettigi programlar cocuklar icin ve bazilari ogretim amacli da olsa 3-4 saat cok fazlaydi. Daha kucukken bizimle oynamaya basladiginda "oyun oynuyoruz" deyip televizyonu kapatiyordu. Son zamanlarda her ikisini de ayni anda istemeye basladi. Biz de durum bagisikliga dogru gidiyor diye endiselenip duruma el attik. Simdi tum zamanimizi ona veriyoruz. Baska birseyle ilgilenmek zorunda kaldigimizda da televizyonu acmak aklina gelmiyor artik. Son bir haftadir gunde 45 dakikadan fazla gecmedi karsisina. Biz biraz harap olduk o baska:)
Bugun ben isteyken babasina " ben artik buyudum, haberleri ac seyredelim, bakalim neler olmus" demis. Hakus soylediginde birkac kez tekrar ettirdim cumleyi acaba yanlis mi duyuyorum diye. Ecenaz cok tane tane konusuyor ve kelimeleri dogru yere koyuyor ama bir arkadasim konusmasinin garip oldugunu dusunuyor. Sanirim tonlamalarinda sirin bir gariplik var gercekten.

Son birkac yazimda konu hep Ecenaz'di biliyorum. Bu mutfakta bos durdugum anlamina gelmiyor tabii. Sirasi gelmedi sadece. Iste yaptigim birkac mamanin resmi.
Soldaki resim cevizli cavdar ekmegim. Ozellikle kizartip balli peynir suruldugunde super oluyor. Ortadaki resim super kolay cikolata toplari, bizim evde pek tutulmadi nedense...
Veeeeeee soldaki de su boregi,peynirli. Normal borek yapamayan ben su boregine giristim gecen hafta. Yapmasi cok zahmetli ve zaman isteyen bir borek. Onumuzdeki alti ay tekrarlama planim yok. O gece nefret ettigim yastiklarimi bile umursamadan sizdim cunku. (6 ay icinde 4 yastik aldim ve sonuctan hala memnun degilim, yaslaniyorum galiba).
Kalan 3-4 yufkadan da bu aksam kucuk bir tepsi kiymali yaptim. Her ikisi de cektigim tum zahmete degecek kadar guzeldi. Yiyenler de benimle ayni fikirde.

Hassas Bir Konu...

2007-05-09T23:34:00.001-05:00

Biliyorum, bu sayfada daha once boyle seyler hic gormediniz ama konu cok hassas ve onemli.

!!!!!!!!!!!!!Lutfen herkes sandik basina!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

TEMMUZ SEÇİMİ!YÜKSEK Seçim Kurulu (YSK) Türkiye gerçeklerini hiçbir biçimde dikkate almadan seçim tarihi ilan etti. Türkiye’de yaz aylarının göbeğinde seçim olmaz. Bugüne kadar da sadece bir kez oldu.

Tek parti döneminde 21 Temmuz 1946 seçimi. Bundan tam 61 yıl önce!

Bu ülkede seçim ayları bellidir. Nisan, mayıs, ekim ve bazen de, son seçimde olduğu gibi kasım.

22 Temmuz’da yüz binlerce aile tatilde olacak. Sıcak yörelerin insanları yaylalara çıkacak. Tarım işçileri yüzlerce kilometre ötede çalışıyor olacak.

Üniversite öğrencilerinin seçmen kayıtları üniversitelerin olduğu yerlerde yapıldı. Yüz binlerce öğrenci temmuz ayında tatilde.

Siz bu büyük kitleleri 22 Temmuz günü oy vermek için seçim bölgesine nasıl getirteceksiniz?

Burada bir konuyu açıkça yazmak gerekiyor: Tatile çıkan kesimler, çoğunlukla AKP’ye oy vermeyecek olanlar. AKP şimdi bu durumu ellerini zevkle ovuşturarak izliyor ve Yüksek Seçim Kurulu’na, açıkladığı bu tarih için teşekkür ediyor! Elbette açıktan değil, içlerinden!

* * *

Şimdi gündemde çok önemli ve mutlaka açıklık kazanması gereken bir soru var:

Seçim günü şu veya bu nedenle evinde, yani seçmen kaydının yapıldığı yerde olması mümkün olmayanlar ne yapabilir? Kayıtlarını şimdiden alıp 22 Temmuz günü bulunacakları yerlere götürmeleri ya da göndertmeleri mümkün müdür?

Evet mi, hayır mı?

Teknik bir konudur. Ben bu sorunun yanıtını bilemiyorum. Hiç kimse bilmiyor. Dolayısıyla, YSK bu konuda açıklama yapıp yol göstermekle yükümlüdür.

Lütfen önleminizi şimdiden alın ve işinizi, tatilinizi, her şeyinizi 22 Temmuz’da oy kullanacak biçimde ayarlayın.

As-kis-min!!!

2007-05-04T21:16:00.000-05:00

Bu da ne demek? Ecenazca Askimsin...:)

Kelimeleri tam olarak soyleyemedikleri zaman, cocuklar daha bir sirin oluyorlar, degil mi? Biz tam olarak o bolgede dolasiyoruz simdilerde.

Bugun Ecenaz'in iliklerime isledigini hissettim, biliyorum cok garip bir ifade sekli. ama hissettiklerimi anlatacak baska bir kelime bulamadim. Anne olmak, insana boyle duygu inis-cikislari yasatiyor galiba.

Bazi gunler sucluluk duygusuyla, yataginin basinda oturup onu seyrederek kendimi affettirmeye calisiyorum bazen de dunyanin en mutlu, en verici annesi gibi hissediyorum. Ama yeterli olmama duygum hep agir basiyor. Belki de insan, sevdigine herseyin en iyisini vermek istedigi icin.

Onunla resim yapmak yerine yemek yaptigim icin, dvd seyrederken yaninda oturmak yerine utu yaptigim icin, "birlikte puzzle yapalim" dediginde banyomu temizledigim icin ya da sonsuz gibi gelen "neden" sorularini gecistirdigim icin.... hep bir sucluluk duygum var. Hergun Ecenaz'la bir saat kaliteli vakit geciriyorsam, neden iki saat degil diye bile hayiflaniyorum. Sonu yok yani... Evde yapmam gereken seyler var biliyorum, onun da kendi kendine yetmeyi ogrenmesi lazim ama iste... annelik boyle birsey galiba.

Ben de bugunu anne-kiz gunu ilan ettim ve belki de bir aylik suclulugumu affettirdim diyebilirim. Ikimiz de cok mutlu olduk.

Bebeklerinin altini degistirdik, yemek yedirdik, kitap okuyup uyuttuk sonra da alisverise ciktik. 1 yildir biriken 130 a yakin fotografin siparisini verdik. Daha eve gelmeden Ecenaz "bebekler uyandi?" diye sormaya basladi ve eve gelip kaldigimiz yerden devam ettik.

Benim bu kizim cok alem, arabada begenmedigi sarki calinca

"annesi bunu begenmedim, cok yavas, hizli ac" diyor

ya da cok sevdigi bir sarki icin "bi daha?" diyerek ayni sarkiyi uc kez dinletiyor bana. Ama alemlik isin bu kisminda degil. Muzigin ses ayarinda.

Defalarca anlatmaya calisdiysak da "sesini ac" demek yerine "sesini kisar misin" diyor. Ogrenmesi icin gercekten kisiyorum, "kis dedim sana" deyip cildiriyor. Bazen soylemek istedigi kelimenin zittini kullaniyor. Acmak yerine kapamak, alcak yerine yuksek, girmek yerine cikmak...gibi. Nerelerde kullandigi hatirlayamiyorum.

Bir ara kitaplardaki resimlerin neden konusmadigina takmisti. Sonunda ogrendi:

"resimler konusmaz, biz kitaptan okuruz ne dediklerini".

Ya da uyurken ona cok alcak sesle kitap okudugumda:

"annesi neden az konusuyorsun" diye soruyor.

Dun babasiyla ogle yemegi yerken, mutfakta yari acik duran kapiyi kapatmak icin masadan kalkmis. Benim kizim alem olmanin da otesinde catlak:)

"ben fish olcam, octopus olcam denizde yasicam"

boyle bir cumle kurdu, koltukta sarmas dolas uzanirken. Sonra konu ciddilesti kalkip oturdu basucuma. Bir saate yakin sohbet ettik kizimla. Oyle heyecanli anlatiyordu ki, kamerayi almak icin kalkip, o ani bozmak istemedim.

Bazen kucukken yaptigi seyleri ona anlatiyorum cok hosuna gidiyor, karincalar tarafindan 10 kusur yerinden isirildigi hikayesi favorisi.

"annesi karincalari anlatsana" diyor.

Kocaman bir karinca yuvasinin ustunde ziplarsan, zavalli hayvanlarin isirmaktan baska caresi olmaz tabii. Neyse, sohbet ederken, birden O ben oldu ve bebeklerini karincalardan kutardi. Ama gercekten ben oldu, tum el hareketlerim, vurgularim ve mimiklerimle. Sasirdim kaldim.

Bazen de ogretmeni Sheryl oldu.

"i told you, you dont do that", "you are not listening" feci komik.

Bugun bir de gorev ustlendi Ecenaz. Yeni diktigim cicege hergun su verecek. Allahtan cok su isteyen bir cins. Buyuyup cicek actidiginda da onlara "Ecenaz" ismini verecegiz. Ilk suyunu verdikten sonra

"hani buyumuyo" dedi hemen.

Sabredip beklerse cok guzel cicekler acacagini anlattim.

"ne renk cicek olcak" diye lafi agzima tikadi.

"beyaz" dedim

"sari olsun"mus.

"bekleyip gorelim" diye konuyu kapattim.

Bu arada dikkat ettiyseniz Ecenaz bana "ANNE" demiyor, "annesi" ya da "mom", "mommy", "mama". Cok nadiren "anne" dediginde icim pir pir oluyor, cok duygulaniyorum. Ben de delimiyim neyim?

Ayni sey Hakus icin de gecerli "baba" degil "babasi", "dad","daddy".

Ve son olarak, bugun Ecenaz'in cooook ama cok buyudugunu hissettim. Kizimin benimle paylasacak ne cok seyi varmis. Bir suru de sey ogrendim. Inanilmaz bir hayal dunyasi var mesela. Hepsini bir yaziya sigdirmaya tabii ki imkan yok.

Kitap kurdu

2007-04-30T22:03:00.000-05:00

Anne gibi olma; butun cocuklar gibi Ecenaz'in da buyuk cabalari var. Ruj surmeyle baslamistik, parfum surmek, allik, pudra, krem derken simdi sira benim kitaplarimi okumaya geldi. Kulaklarinizi kapatip sadece agiz kipirtilarini seyretseniz gercekten okudugunu dusunebilirsiniz. "ben bu kitabi cok sevdim" diyor bir de, ne anliyorsa:)
Kendi kitaplarini da cok seviyor ama. Her gece yatmadan once okumak icin 12 kitaplik bir seri almistik, yilbasi hediyesi gibi birsey olmustu. Seride en cok sevdigi kitaplar, finding Nemo, Lion King ve Mermaid. Bu kitaplarin ilk iki sayfasini, biraz kelimeleri atlayarak da olsa okuyor, yani ezberlemis. Diger sayfalarda da benim durdugum yerde bosluklari tamamliyor. Oysa ben aylardir beni dinlemedigi dusuncesindeydim. Yatakta kitap disinda herseyle ilgileniyordu cunku. Durum hic de oyle degilmis. Belki kitaplarla cok kucuk yasta tanismasinin da etkisi vardir.
Gecen hafta bu senenin ilk ve tek veli toplantisina katildik. Cok garip bir duygu. Benim ogrenci oldugum yillardaki veli toplantilarim geldi aklima. Bir cogunu hayal meyal hatirliyorum, biz katilamazdik o toplantilara zaten sadece veliler. Ama katildiklarimiz da olmus olmali ki cok silik goruntuler geldi gozumun onune benim de icinde oldugum. Cok parlak bir ogrenci olmadigimdan hepsi birer iskenceydi benim icin. Butun ogretmenlerimin hem fikir oldugu tek konu vardi, cok zekiydim ama dogru kullanmiyordum. Hatta ortaokuldaki matematik ogretmenim, ayni zamanda karsi komsumuzdu, "kafasi domuz gibi calisiyor ama kendini derse vermiyor" demisti benim icin. Simdi ayni tabiri ogretmeni Ecenaz icin kullansa herhalde bir daha ogretmenlik yapamaz hicbir okulda. Bilinclendikce daha mi kiymetli oluyor cocuklarimiz yoksa bizler mi fazla alingan olmaya basladik? Velim olarak toplatiya katilan ablam bunlari bana soylediginde hafif gurur da duysam soylediklerini kaba buldugumu hatirliyorum.
Ecenaz'in veli toplantisinda ogretmeninden cok biz konustuk diyebilirim. Biraz panik oldugumuz icin galiba, niyeyse? Ama cabuk ogreniyormus kizimiz. Evde konusurken her iki dili de kullanmamizi tavsiye etti ogretmen. "Butun gun bicir bicir Turkce konusuyor ama birsey anlamiyorum" diyor. Biliyorum Ecenaz'in o konusmalarini, daha once de yazmistim kendi kendine bir dil uydurdu diye. Ogretmenine de ayni dili kullaniyormus.
"O Turkce degil uydurma bir dil dedim"
"ama cok akici konusuyor, ne soylediginden cok emin gorunuyor" deyip saskina dondu kadin.

Ingilizceyi hala pek iyi anlamadigi icin bizim yanimizda durmasina izin verildi toplanti sirasinda. Baska secenegimiz de kalmamisti, diger cocuklarin bulundugu odada olmayi reddetti kucuk hanim. Toplanti kendi sinifinda yapildi ve ortamin tanidik olmasi onu biraz rahatlatti galiba. 2o dk kalmamiz gereken siniftan 5 dk gecikmeli olarak ciktik. Bizden sonraki ailenin 5 dakikasini calmis olmanin sucluluguyla.

Palyaco...

2007-04-23T22:00:00.000-05:00

Kelebegim, sincabim, simdi de Palyacom...

Baliga bir sure ara vercegimi yazmistim ve de oyle yaptik. Ben yine de markette gordugum tazecik sardalyalara dayanamayip aldim ve buzluga attim:)
Izmir'de pidelerine bayildigim bir restoran vardi, hala var da, ben uzagim artik oralara. Neyse, iste o tadi evde yaptigim pidede yakaladim. Buradaki Turk restoranlarinda yenecek gibi degil, yani evde yapmaktan baska care yok. Ve ben tam da damak tadima uygun tarifi buldum. Ecenaz da bayildi, bir buyuk pideyi kocaman bir bardak ayranla birlikte yedi. Hakan'a sicakken yemek kismet olmadigi icin onumuzdeki haftasonu monusune alindi.
Alttaki resim de zeytinyagli pirasa. Ikinci, belki ucuncu yapisim, zaten son 5 yildir yiyorum pirasayi ama Ecenaz icin bolca sebze pisirmeye calisiyorum. Surekli favori sebzesi degistigi icin herseyi denemesini istiyorum. Taze fasulyeden sonra istahla yedigi ikinci sebze diyebilirim bunun icin. Resimde gordugunuz tabagin ucte birini yedi cunku.

Bu da, ilk kez denedigim bir ekmek. Adi "cottage loaf", "koy ekmegi" olarak cevirirsem ne kadar dogru olur bilmiyorum. Cevirdim bile:) Tadi ve kokusu pastanelerde satilan pogacalara cok benziyor.

Yazmayi istedigim bir suru konu ve yazilmasi gereken bir suru yasanmislarimiz var ama.....
Ama...
Sonrasi yok.
Belki de O gun Bu gun degil....

Tornado-Hortum

2007-04-14T19:56:00.000-05:00

Dun aksam saatlerinde evimizde huzur icinde oturuyorduk kizimla. Ben yemek hazirliklari yaparken, Ecenaz da Happy Feet'ini seyrediyordu. Birden "gum gum gum" kapi calindi, belki size garip gelecek ama Amerika da pek sik gorulen bir durum degil. Biraz korktum dogal olarak. Ama tanidik bir sima gorunce actim kapiyi. Tanidik dedigime bakmayin, diyaloglarimiz

"hi how are you"

nun otesinde degil. Ust kat karsi komsumuz yasli kadin ve 25-30 yaslarindaki oglu.

Merakli gozlerle bakiyorum

"ne istiyorsunuz"

der gibi. Biraz panik biraz da ezik bir halde

"iceri girebilir miyiz"

diye sordu adam, cevap hazir bende

"neden, nicin"

"televizyonda ikinci katta yasayanlarin birinci kata ya da siginaklara girmesini soyluyorlar, cok buyuk bir hortum geliyormus" dedi yine ezik ve panik bir halde. Ve siren sesleri duymaya basladim. Hortum uyarisini cokca gormustum televizyonda ama ilk kez siren sesi duydum.

"peki" dedim "girin iceri o zaman"

Komedi bundan sonra basliyor. Kapinin onundeki o ezik, yardima muhtac, pisirik adam gitti, ozel operasyonlardaki tim lideri geldi. Iceri adimini atar atmaz komutlar yagmaya basladi.

Annesi de ben de saskin haldeyiz.

"11.kanali ve televizyonun sesini biraz acin", "bu yastiklari (koltuk minderlerimden bahsediyor) banyoya tasimaliyiz", "bize eviniz icin rehberlik yaparmisiniz" sanki ayni binada yasamiyoruz!!!

Inanilmaz bir pozisyondayim, her ne kadar ayni binada yasasak da tanimiyorum bu insanlari, butun degerli esyalarim ortalikta, Hakus evde degil, ya hortum bizim binaya gelirse, cantami yanima alsam cok bu kaba olurum, bilgasayirimi kapatmalimiyim, ocakta da yemek var... kafamdan bin tane sey geciyor. Bu arada saat 6 civarlari ve disarisi zifiri karanlik oldu.

Neyse emir uzerine gittik banyoya. Cantami yatak odama firlattim, etraftaki degerli yuzuklerimi hemen parmagima gecirdim ve yemegin altini kapattim. Banyoya gittik ama Ecenaz benden de kotu durumda "girmem ben banyoya" diye aglamaya basladi. Evimizin yeni soz sahibini buyuk banyoya girmeye zor ikna etmisim zaten (ayna var bu banyoda, kuvette de bir suru oyuncak biz sizin odadaki banyoya gidelim diye tutturmustu cunku). Ecenaz'in onlardan urktugunu soyleyerek kucuk banyoya bizim gidecegimizi soyledim.

Elim ayagim titriyor ama Ecenaz'i daha fazla korkutmamak icin sakin olmaya calisiyorum. Aceleyle 4-5 kitabini, yataktan yastiklarimizi ve cep telefonumu alip girdik banyoya. Kuvetin icinde titreyen bir sesle kitap okumaya calisiyorum. Ecenaz sakin ama ben degilim.

Hakan'i aramam lazim. Telefonum caldi, Evren. Havaalanindan ariyor, nerdesiniz ne yapiyorsunuz diye merak etmis. Onun da New york ucusu ertelenmis. Hakus'u aradim, O da ayri bir panikle ugrasiyor. Isi havaalaniyla cok baglantili oldugu icin buyuk bir telas var.

Ben daha fazla heyecani kaldiramayacagimi dusunerek herseyi biraktim. Banyodaki havalandirma isikla birlikte otomatik acildigi icin disarida ne olup bittigini de duymuyorum. Yaklasik bir 10-15 dk uyusuk bir sekilde kitap okudum Ecenaz'a. Ne olup-bitiyor, gitti mi bu insanlar evlerine diye bakmak icin ciktim banyodan, Ecenaz kitap okumaya kendisi devam ediyor.

Gitmemisler, hala banyodalar. Isigi kapatmislar, kapi araligindan televizyonun sesini duymaya calisiyorlar.

"Nedir durum" dedim

"Garanti olsun biz bir 5 dk daha duralim" diyor.

Ben daha fazla dayanamayacagim bu zaruri tatbikata. Ecenaz'i da alip televizyonun karsisina gectim. Hala uyari var ama bizim icin degil. Kuvvetli ruzgarin etkisiyle hortum coktan diger sehrin uzerine gitmis bile.

Banyodan cikardim bay panikle annesini, bir de ne goreyim. Tertemiz battaniyem banyoda yerlerde surunuyor. O battaniye neredeydi ve bu adam onu nasil buldu bilmiyorum. Kadincagizin oglundan cok yaka silken bir hali vardi zaten, benim de biraz kizgin biraz da saskin durumumu gorunce bin kez ozur dileyip tesekkur ederek ogluyla bereber cikti evden.

Balik Haftasi

2007-04-09T23:08:00.000-05:00

Cocukluk donemlerimizde burun kivirarak yedigimiz ama buyudukce yemekten zevk aldigimiz, hatta belki biraz daha ileri giderek kulturunu ogrendigimiz sey balik. Her ulkenin kendine has baligi ve her baligin lezzetini gosteren pisirme sekli var. Ege'de yetismis birisi olarak benim favorim cipura idi. Kizartmasi da yapilir ama izgara cipuranin tadi baska olur mesela. Yasadigim ulke degisince balik kulturum de degisti tabii. Amerika'ya ilk geldigim zamanlarda somon baligindan baska birsey yemezdim. Arada bir belki catfish(kedibaligi). Simdi, alti sene sonra yedigim baliklarin cesidi arttigi gibi bircok deniz urununu de evde pisirir oldum. Ve bu hafta tam bir balik soleni yasandi evde. Cumartesi gunu sardalya ve taratoruyla birlikte midye tava vardi monude. Ecenaz sardalyayi severek yiyor. Midyenin de tadina bakti ama "ih ih" dedi "begenmedim". "Hicbirseyi denemeden begenmedim deme" kulturunu ogrettik Ecenaz'a. Onune ne konursa tadina bakiyor. Begenirse sapur supur, begenmezse "ben bunu yemeyecegim" diyor. Ve balik yerse cok akilli olacagini soyledigimiz icin "ben balik yedim akilli oldum" diye de bize satiyor.
Midye tava yapmayi ikinci deneyisim bu, ilkinin pek basarili oldugunu soyleyemem. Ikinci yapisim ise muhtesemdi. Guler ablayla sadece midye tava yemek icin Ortakoy'e gittigimiz zamanlari hatirladim.
Masada bir Istanbullu olarak Yusuf abi de vardi, midyelerim icin yorumu "bunlar Ortakoy'dekinden cok daha guzel olmus" oldu. Guler anneannemiz gelince bir de onun fikrini almak lazim.
Bu hafta balik haftasi demistim. Bu aksamki monumuzde de "Halibut" baligi vardi. Bizim Kalkan baligina cok benziyor tadi, goruntu de cok yakin ama ufak bir lezzet varki var. THY ile yaptigimiz son ucusta monude Halibut vardi ve ismini Kalkan olarak cevirmislerdi. Surekli alisveris yaptigim asya marketinde bu baligi ariyordu gozlerim uzun zamandir. Sanirim tazesinin bir donemi var, donmus olarak her donem bulabilirsiniz ama ben sevmiyorum donmus baligi. Gorur gormez de aldim. Somon, catfish ve tilapia yemeyen kizim sardalya, halibut ve mangalda pismis sea bass baligina bayildi. Bu arada gecen haftaki mangal partimizde hersey cok lezzetli olmustu. Hepimiz cok acikmis bir halde oldugumuz icin resimleyemedik. Bir sonraki balik monumuz ise carsamba gunu, Hakus'un calismadigi aksamlari seciyorum ki hep birlikte evde oldugumuz sayili aksamlarda masaya ozel bir sey koyabilmek icin. Ispanakli somon baligi yapacagim, belki Ecenaz bu seklini sever. Ve carsamba gununden sonra bir-iki hafta boyunca eve balik almayi dusunmuyorum. Belki sebze haftasi yapabilirim.

Resimde gordugunuz tatli, bizim sutlaca benzeyen bir tatli olan tapioca. Yine asya marketinde kesfettigim degisik tatlardan birisi. 6-7 renk alternatifi vardi ama ben beyaz olani sectim. Ilk denememde biraz daha tanidik bir goruntusu olsun diye belki. Inek sutu yerine hindistan cevizi sutu ile pisirdim. Evde pek ragbet gormedi. N'apalim, degisik seyler denemis olduk.

Yaziya baslamadan hemen once firindan cikardim bunu. Ispanakli kis(quiche). Coook uzun zamandir yapmamistim. Ecenaz bir zamanlar bayilarak yerdi. Hakus "ben yemem Muge, yapma" dediyse de kizim icin yaptim. Bakalim tadini hatirlayacak mi? Ama tuzunu biraz abartmisim.

Icinde bir suru yumurta olmasina ragmen hic yumurta tadi ya da kokusu gelmiyor yerken, biraz garip bir durum.

"is one enough"

2007-04-06T22:49:00.000-05:00

Ecenaz cok cabuk buyuyor. Niye bu acele bilmiyorum. Bu seker zamanlarin tadini daha cok cikartmak icin bazen evdeki butun isleri bir kenara birakip saatlerce onunla oynuyorum. Her turlu oyuncagini kullanarak bana yemek yapiyor, evin icinde top oynuyoruz, her tarafi su icinde biraktigimiz eglenceli banyo saatlerimiz oluyor, "anne beni yer misin?" der demez her yerini gidikliyorum... Yani egitim amaci gutmeden deli gibi egleniyoruz. Bazen de annesinin yatagina boylu boyunca uzanip sohbet ediyoruz ya da kitap okuyoruz. Bayiliyor bizim yataga. Gece yarisi yanimiza gelip Hakus'la benim arama kamp kurmaya baslamisti bir ara. Hakus deli gibi yatan anne ve kizla basedemeyip salona transfer oluyordu. Baktik olmayacak boyle, anlasma yaptik Ecenaz'la.
"gunes dogduktan sonra annenin yatagina gelebilirsin" dedik. Ise yaradi. Sabah opucukleri ile uyanmak oyle guzel ki. "Anne koluna yatacagim" deyip, gomuyor kafasini oraya. Istediklerini, sikayetlerini, dusunduklerini ve fikirlerini cok guzel ifade ediyor. Konusurken sozunu kesersem "ama ben anlatiyorum" diye cok kiziyor. Ama o bize ayni seyi yaptiginda "sirani beklemen lazim" dersek "ama ben excuse me dedim" diyor.
Belki de cekirdek bir ailede buyukanne ve buyukbaba simartmasi olmadan buyudugu icindir. Ne kadar saglikli bir durum bu diye dusunmeden edemiyorum. Evde ucumuzden baska biri daha varsa mutlu oluyor. Disarida bircok insanla gorusuyor ama evin icinde sadece 3 kisi var. Annemin surekli hatirlattigi gibi konu tek cocuklu olmaya geliyor. "bak cok pisman olursun sonra, Ecenaz icin bir cocuk daha yapman lazim" annemden ve ablalarimdan sikca duydugum bir cumle bu. Gecen gun "Parenting" dergisinde "is one enough" baslikli bir yazi okudum. "bir yeterli mi" . Kisiden kisiye degisebilecek bircok cevabi var bu sorunun. Yazi daha cok tek cocuklu olmanin avantajlarindan bahsediyordu. Butun enerjinin, finansal imkanlarin ve ilginin verildigi BIR cocuk yetistirmeyi daha saglikli buluyorlar. Cok simarmis bir cocuk olmaz mi? diye de sormuslar kendi kendilerine. Cevap: uc cocuklu bir ailenin cocugundan daha simarik olmaz, eger denge iyi saglanirsa ve dogru yetistirilirse. Kotu taraflari yok mu tek cocuklu olmanin? tabii ki var; anne-baba yaslandiginda sorunlarini paylasmak icin omzunu yaslayacagi bir kardesi yok. Ya da tek cocugunuza birsey olursa avunacaginiz baska bir cocugunuz yok. Yani can simidi cocugunuz. Dergide de yazdigi gibi, bana da anlamsiz geliyor bu dusunce. Eger cocugunuzun basina kotu birsey gelirse, bes cocugunuz daha olsa O'nun yerini tutamaz ki. Kalbinizi cocuk sayiniza bolmuyorsunuz, herbir cocuga kalbin tamamini veriyorsunuz.
Butun bunlari kendime uyarlarsam eger, kendime su soruyu sormam yetiyor: "Ecenaz'la birlikte yaptigimiz seyleri bir cocugum daha olsa yapabilir miydim?"

Cevap asikar "hayir yapamazdim" yaniiiii ikinci cocuk yok. Panik yok, SIMDILIK.

Resimler tahmin edeceginiz gibi Ecenaz'a ait. Peki bu yamuk yumuk cizgiler niye burada? Cunku Ecenaz ilk defa ucgen, kare, dikdortgen ve daire disinda birseyler cizdi. Gercekten birseye benzeyen. Sol resim "robot", ortadaki "orumcek", sagdaki de "arkadas" mis:)

"artik buyudum ben" diyerek korumali salincaklara binmeyi reddettigi gun cekildi bu resim. Kumla oynamak istedigimizde gittigimiz evimizin karsisindaki parkta. Eger kalabalik bir cocuk grubu ve daha cok park oyuncaklari istiyorsak gittigimiz park da farkli oluyor.

Bu da benim cicek desenli ekmegim. Daha once de yapmistim ayni ekmegi ama bu sefer biraz suslu oldu:)

Kisir

2007-03-31T23:16:00.000-05:00

Herkesin yapmakta zorlandigi bir tarif vardir eminim. Bilene cok kolay gelen ama siz ne yaparsaniz yapin bir turlu ayarini tutturamadiginiz. Benimki "kisir".
"Amaaaan kisir yapmanin neresi zor" demeyin. Benim icin zor. Bir kere herkes farkli malzeme kullaniyor, ikincisi kimse olcuyle ugrasmiyor. Durum boyle olunca da saglikli bir tarif bulmak zor. Evlendigimden beri ilk kez yenilebilecek bir kisir yaptim:) Gecen hafta kizlarla bizde toplandik, yazmistim daha once. Gozumu kararttim ve son bir kez daha denedim. Tuttu. Asagidaki mamaslar o gunun menusunden. Buyuk resimdeki, patatesli kolay borek. Gercekten kolay ama cok lezzetli.

Kisir, ispanak salatasi, taze kozlenmis kirmizi biber, profiterol, misir kofteleri ve etli sarma vardi monude. Etli sarmayi da ilk kez yaptim, zeytinyagli benim favorim. Etliyi denedikten sonra daha da sever oldum. Asma yapragina et tadi yakismiyor bence. Ama annemin etli pancar sarmasinin ustune tanimam.

Yarin da mangal partimiz var, Yusuf abimizin Dallas'a gelisi serefine. Etlerimi bugunden sosladim. Hepsinden biraz var; kuzu pirzola, kaburga, tavuk, kofte, iki cesit karides(soslari farkli) ve SeaBass(sanirim Levrek olarak ceviriliyor) baligi. Mangalliklar cok olunca sadece iki cesit salata yapmaya karar verdim. Hakus'un sevdigi rus ve coban salatasi. Ekmegim de simdi ikinci mayalanma asamasinda. Gece yarisindan sonra pismeye hazir olacaklar ciabatalarim. Simdilik hersey programa uygun gidiyor, bakalim yarin lezzetleri nasil olacak.

Biraz da kelebegimden haberler vereyim. Son zamanlarda "Sen benim neyimsin" diye sordugumda "kelebeginim" yerine "sincabinim" cevabini verse de o hala benim kelebegim.
Cuma gunu onun icin alisverise gittik. Okulun Easter (paskalya) kutlamalari icin istedigi birkac seyi almamiz gerekiyordu. Easter (paskalya), hristiyanlik inanisi icin onemli dini bir bayram. Isa'nin carmiha gerilip olmesinden 3 gun sonra tekrar dirildigine inaniyorlar. Bizim icin bir anlam ifade etmiyor olsa da okullardaki kutlama sekli, yani paskalya yumurtasi avi Ecenaz icin cok eglenceli olabilir. Easter'in dini anlamini cozme yasina geldiginde de burada olmayacagiz. Dolasiyla endiselenecek bir durum yok. Gerci nufusun %99 unun musluman oldugu soylenen Turkiye'de bile, paskalya kutlamalari oldugunu duydum, o baska...Neyse...

Pazartesi gunu, iclerini cesitli cikolatalarla doldurdugumuz renkli ve tavsan resimli yumurtalarimizi ve sepetimizi okula goturecegiz. Ogretmenler, ogrencilerin getirdikleri butun yumurtalari okul bahcesine saklayacaklar ve herkes yumurta avina cikacak. Bulduklari yumurtalari sepetlerine koyup, afiyetle cikolatalarini yiyecekler. Biz Ecenaz'la hazirliklari yaparken, bayagi bir cikolata yedik bile. Iste bir kac paskalya yumurtasi resmi.

Easter disinda, Ecenaz icin de kiyafet alisverisine gittik. Hergun okula gittiginden kiyafet yetistiremiyorum, bir de havalar isinmaya baslayinca sikintimiz iyice artmisti. Ince penyeden oyun pantoluna ihtiyaci var. Ama kiyafet alisverisimiz hic de umdugum gibi kolay olmadi. Paca boyu problemimiz oldugunu ogrendim. 3 yas kiyafetlerinin beli tam oturuyor ama boyu kisa, 4 yas kiyafetlerinin beli bol ama pacasi iyi. Dikisten hic anlamadigim icin de ne yapacagimi bilmiyorum. Bir tane beli iple baglanabilen 4 yas pantolonu alabildim. Kisa paca cok komik duruyor cunku:) Neyseki okullar mayis ayinin sonunda 2 aylik tatile giriyor. Bol bol mini etek ve sort giydirebilirim.

Cennet

2007-03-28T01:08:00.000-05:00

iste son gunlerde dinledigim sarki. Bu da benim arabesk yonum. Dedim ya Turkiye'sizlik kafama vurdu diye, herseyi dinliyorum. Hatta bayagi da zevkle dinliyorum. Tedaviye ihtiyacim var mi dersiniz?
Ecenaz'a da her turlu muzigi dinletiyorum. Kelebegim daha karnimdayken tanisti muzikle. Kulakligimin birisini kendi kulagima digerini karnima koyuyordum. Sanirim cok da faydasi oldu. Muzigi cok seviyor. Zevki bile olusmaya basladi. Bazen arabada "benim sarkimi neden acmiyorsun" diyor. Bugun "Happy Feet" dvd mizi aldik, filmin sadece muzik bolumleriyle ilgileniyor ve penguenlerle beraber dansediyor, muziksiz kisimlari hic ilgisini cekmedi. Muzikler de dans edilmeyecek gibi degil.

Bir de guzel haber, hastaligimiz gecti. Bunyesi cok saglam oldugu icin mi yoksa grip asisinin mi etkisi bilmiyorum. Ates, burun ve goz akmasi yok, oksurme-hapsurma yok veee yarin okul var. Cok cabuk iyilesmesine oyle sevindim ki... Hala biraz istahsiz ama olsun buna da raziyim.
Hakus, Ecenaz'in doktor ziyaretinin ayrintilarini bu aksam anlatti. Son gunlerde pek birbirimizi gorme firsatimiz olmadi da. Doktorun yaninda oyle rahatmis ki Ecenaz, Hakus sandalyede oturup ikisini basbasa birakmis. Doktorunun soyledigi herseyi harfiyen yapmis; nefes al, agzini ac, buraya ufle, son bir kez daha....cok hosuma gitti. Demek ki artik disciye gitmek icin de hazir. Arastirmalara baslayalim.

Hastayiz...

2007-03-26T23:27:00.000-05:00

Nelerdeyim diye merak edenleriniz olmus, tesekkur ederim, eksik olmayin. Sayfayi yenilemeye pek vaktim olmadi, kusuruma bakmayin. Biraz hastayiz. Babamiz getirdi eve, gecen hafta agir bir virusle savas halindeydik. Sonra gribe cevirdi. Tam Hakus toparlandi derken, Ecenaz'i ayni viruse kaptirdik. Butun haftasonu atesi dusmeyince bugun doktora gitti babasiyla. Simdi salya-sumuk atesler icinde tikali bir burunla uyuma savasi veriyor kizim. Sagolsun Ecenaz'in doktoru virus anneye de kesin bulasir diyerek bana da bir antibiyotik yazmis. Hakus ve Ecenaz'in ki gibi agir bir dosaj degil ama.
Kisacasi ailece hastayiz.

Hakus'un uzuuuun zamandir boyle hasta olup yattigini gormemistim. Ben de elimden geldigince iyi bir hasta bakici olmaya calistim. Ve iki gunde pilim bitti:) Aksam 11:00 olunca siziyordum ki o saatte yatmam gorulmus sey degil. Asagidaki resim Hakus'un cani tatli isteyince yapildi gecen hafta. Batarya zayif uyarilari aliyordum ama "muge tatli birsey yok mu yiyecek" diye sorunca, dayanamadim yaptim iste. Bir Thai Mutfagi tatlisi. Ismi Fried Banana. Icinde hindistan cevizi sutu, un, seker, vanilya ve hindistan cevizi var. Kucuk parcalar halinde kesilmis muzlari bu karisima buluyorsunuz sonra saf beyaz ekmekten yapilmis galeta ununa batirip kizartiyorsunuz. Uzerine biraz maple surup ve tarcin dokup dondurmayla servis yapiyorsunuz. Tadi nefis. Tarifin olculerini ve ayrintilarini isteyen varsa bana mesaj atabilir.
Soldaki resim kizarmadan onceki hali.

Thai mutfaninin bir aperatifi asagidaki de. Corn Patty diyorlar. Misir kofteleri olarak cevirilebilir sanirim. Kizartma olmasi disinda cok saglikli. Persembe gunu kizlarla bizde toplanmistik, bunu da menuye cocuklar icin koymustum. Aslinda yaninda ozel bir sosla servis yapiliyor ama tatli bir sos ve thai mutagina alisik olmayanlar biraz garip karsiliyor. Gecen sene Guler ablaya yaptigimda boyle bir izlenimim olmustu. O yuzden bu sefer sosunu yapmadim. Icinde misir taneleri, kucuk kucuk dogranmis yesil ve kirmizi biber, maydanoz, yumurta ve un var. Biraz bizim mucveri andiriyor.

Menudeki diger mamalarin resimleri bir sonraki mesaja kalsin.
Benim guzel kelebegim annesi mutfakta tariflerle bogusurken, ilgisizligimden bunalmis olmali ki "Anne benim de resmimi cek" dedi. Ben de hemen cektim. Resimlerine baktigim zaman buyudugunu farkediyorum Ecenaz'in. Sizin gibi yani. Sanki ayni evde yasamiyoruz. Hasta oldugu icin bu hafta 2-3 gun okul yok. Yarin "Happy Feet" in dvdsi de piyasaya cikiyor, degmeyin keyfine Ecenaz'in. Sabah ilk is dvd yi almak olacak. Ben bile merakla bekliyorum.

Bilgisayarimla ilgili bir gelisme yok, kimse arayip da degistirme yapacagiz demiyor. Ben de, kendimden hic beklemedigim bir sekilde olaydan yorgun dustum ve pesini biraktim. Sanirim biraz vakitsizlikten biraz da yasliliktan:) Toshiba'ya cok kizgin oldugum ve savasin en hararetli donemlerinde "dontbuytoshiba" diye bir blog bile acmayi dusunmustum. Neyse bir dahaki soruna kadar (insallah olmaz) Toshiba sayfasini kapattim.

Biliyorum hep parca parca yazip, o konudan buraya atliyorum. Aklimdan bin tane sey geciyor yazmak icin, onlarin icinden secmeler yapip hepsini bir mesaja yazmaya calisinca sonuc oyle oluyor. Ama biliyorum ki siz beni anliyorsunuz.
Iste anlatmak istedigim baska bir konu.
Benim Turkiye krizimin gelmis oldugu. Cok feci bir haldeyim. Hic bu kadar uzun sure gitmemezlik etmemistim. En fazla 9 ay dayanmisligim vardi. Rekorum 17 ay. En son Eylul 2005 te oradaydim. Krizi atlatmak icin yeni bir yol deniyorum.

Turk dizileri seyretmek. Bir arkadasimin tavsiyesiyle "binbir gece" isimli bir diziyi izlemeye basladim. Ama ne izlemek kalkamiyorum simdi bilgisayarin basindan. Daha dogrusu ben nereye bilgisayar oraya. 15 bolumluk arsivi 3 gunde bitirdim. Amerika'yla bagimi kesti dizi. 3 gundur evde Tv nin karsisina oturmadim, haftasonu ise de gitmedigim icin kendimi Turkiye'de gibi hissettim, azicik da olsa. Pazar gunu yeni acilan Turk restoranina da gidince zincir tamamlandi. Dev ekranda turk kanallarini seyrettik hep beraber. Ama hala Ibrahim Tatlises'i cekemiyorum. Bunca Turkiye ozlemine ragmen televizyonda bu adama 10 dk tahammul edebildim. "binbir gece" dizisinden mi yoksa benim 17 aylik ozlemimden mi bilinmez, ilk defa evimde tencerenin altini acik unutarak disari ciktim. Sonuc bir felaket. Esyalardan hala yanik kokusu geliyor. Ecenaz'in odasi bile kokuyor. Tabii ki buna raziyiz, ev de yanabilirdi.
Bak yine yaptim, Turkiye ozleminden bahsederken konu yanan tencereye geldi. Ben kendi kafami da sizinkini de daha fazla karistirmadan gideyim.

Teyyible!!!

2007-03-19T09:47:00.000-05:00

Iste ikinci videomuz, ilkinden cok daha uzun ve bolca "teyyible" kelimesi iceriyor. Bu kelimeyi yeni ogrendigi zamanlarda cekmistim. Kendi kendine yuksek sesle kitap okumaya bayiliyor Ecenaz. Yatmadan once benim okuduklarim yetmiyor, ayni kitaplari bir de kendisi okuyor. Soyledikleri pek anlamli olmasa da dinlemesi cok zevkli, tabii bizim icin oyle, bakalim siz ne dusuneceksiniz.

Bize kitap okurken arada bir duruyor ve sessizce 1-2 saniye bekliyor. Amaci dikkatimizi kitaba cekmek. Cunku gece uyurken ben aynisini ona yapiyorum. Okulda da, ogretmeninin kitap okumasini dinlerken sorun yasaniyormus. Herkes gibi yerde oturup dinlemesi gerekirken, bizim cadi bir sure sonra kitaptan bikip etraftaki diger seylerle ilgilenmeye basliyormus. 10 gunluk tatilde bu konu uzerinde biraz calistik, bakalim ise yarayacak mi? Bugun okulu acildi, Ecenaz sanki hic tatil olmamis gibi zorluk cekmeden sinifa girivermis. Bekledigimiz kriz yasanmadi yani.

Bu arada, bugun doktora gidecegimi bilip de merak edenler icin bir not. 2 Nisan icin mammogram (umarim dogru yazmisimdir) gunu verildi. Doktor korkulacak birsey yok ama emin olalim diyor. Sigaranin sebep oldugu kistler varmis. Eger bu illeti birakmazsam menapoza girene kadar aradabir boyle agrili buyumeler olacakmis. Doktorun ofisinde sigaranin zararlarindan ve birakma yollarindan bahsettikten sonra ofis cikisi yaptigim ilk sey ne oldu dersiniz? Tahmin dogru, bir tane sigara yakmak. Hakus'a doktorun soylediklerini anlattim "evet Muge birakmamiz lazim" dedi. Sanki ben bilmiyorum, ama olmuyor iste. Eger birakma karari alinacaksa ikimizin ayni anda baslamasi lazim. Evde baska birisi sigara icerken birakmak cok daha iskence verici. Denendi, onaylandi:) Doktor kola takilan patchler ise yariyor diyor. Fiziksel olarak ihtiyacin olan nikotini aliyorsun ama beyin savasi tamamen senin asman gereken bir sey dedi. Problem de orada basliyor zaten. Ben konu uzerinde biraz daha yogun dusunup arastirma yapacagim. Ve tabii Hakus'u da ikna etmem gerekiyor. O'nun sigaraya karsi direnci benden cok daha az. Eger istediginde sigara icebilecegi bir yerde degilse, sakin yanina yaklasmayin. Hakus'u taniyanlar icin inanilmasi biraz zor biliyorum ama inanin oyle. Cok sinirli oluyor. Evliligimizin ilk yillarinda yaptigimiz Turkiye seyahatini hatirladim simdi. Ecenaz dogmamisti henuz. Chicago ucagindan indik ve Yesilkoy Ataturk havalimanindayiz henuz sigara icme firsatimiz olmadi. Ailelerimize telefon actik "biz indik" haberini vermek icin. Telefonu kapattik yemek bolumune gitmek icin dis hatlarda yuruyoruz, aramizda sanki bir boluk asker var:) birbirimizden mumkun oldugu kadar uzak yuruyoruz. Hicbir soru, sikayet ya da konusmayi kaldiracak durumda degiliz, birbirimeze soylemesek de ortamdaki gerginligi hissedebiliyoruz. Uzak olma istedigimiz de bundan kaynaklaniyor. Sadece sigaradan bir nefes cekip kendimize gelebilmek tek amacimiz. Yemek bolumune ulastik ve sigaralarimizi yaktik:) Allahim bu ne mutluluk; o ilk nefes yok mu... butun kivranmalarimiz geciveriyor ve tekrar sosyal bir iliski icine giriyoruz. 11 saat sigara icmemek iste bizi boyle yapiyor. Hastalik biliyorum hem de en zorlarindan. Grip olursan yatar dinlenirsin, sekerin varsa insulin alirsin, disindeyse problem antibiyotik alirsin....etc. biter, ama sigara oyle degil iste. Kumar aliskanligi gibi, alkolik olmak gibi, hiz tutkusu gibi... kafanda bitiyor hersey....

Neyse, biz bu konuyu Hakusla biraz dusunelim. Artik Ecenaz da buyudu, yakinda sigara ile ilgili sorularina verdigimiz cevaplar yeterli gelmemeye baslayacak. Gecen gun babasi "nereye gidiyorsun" diye sormus, bizim cadi ne dese begenirsiniz? "balkona sigara icmeye". Durum vahim.

Firindan Yeni Ciktiiiii!!!

2007-03-18T21:54:00.000-05:00

Uzun zamandir ekmeklerimi paylasmamistim sizinle, iste simdi uc tanesini birden tasidim buraya. Ortadaki meshur Ciabatalarim; bu sefer bir tane buyuk somon yerine kucuk bir suru somon yaptim. Lezzet ayni ama yemesi daha zevkli bu minikleri. Her ne kadar resimde pek minik gorunmeseler de...
Sagdaki ise "kekikli Pain de Campagne"; tadi bekledigimden daha guzeldi, Hakus la bir gecede neredeyse butun ekmegi bitirdik. Gece diyorum cunku ekmegi aksam 9:00 da yaptim. Sabah 1-2 dilim kalmisti:) Kullandigim una oranla kucuk bir ekmek oldu. Cok guzel kabardi ama yine de kucuktu...
Soldaki ekmek ise benim "isimsiz" ekmegim cunku ben uydurdum. Biraz beyaz biraz da bugday unu kullanarak yaptim.
Gelelim asagidaki sekere, Ahududulu Tart. Alttaki crust da ev yapimi. Tarif cilekle verilmisti ama evde ahududu vardi. Cok hafif bir tatli. Icinde sadece krem peynir ve sour cream var. Ahududu cilege gore biraz daha eksimsi oldugu icin yerken biraz bogazi yakiyor. Sicak havalarda serinletici bir tatli olabilir.

Herkes Ecenaz'in baska videosu yok mu? Ne zaman koyacaksin sayfaya diye soruyor. Cevap: Buyuk ihtimalle yarin.

Shake It Up!

2007-03-15T22:49:00.000-05:00

Bilgisayarsiz gunlerimde neler olmus neler... Yavas yavas yakaliyorum gelismelerin, biraz gecikmeli de olsa.

Mesela, bu yil bizi Eurovision Sarki Yarismasinda Kenan Dogulu temsil etmis ve birinciligi Yunanistan'a kaptirmis:) Hatta Youtube'da Yunan ve Turk gencleri birbirine girip sitesinin bir sure kapanmasina bile sebep olmuslar. Neden bu yarismayi hep gurur meselesi yaptigimizi hic anlamamisimdir. Ulkelerin birbirlerine verdigi puanlar bile aralarindaki politik iliskilere bagliyken hem de. Durum bizim icin hic farketmez ama hep bol kepce dagitiriz. Toplum olarak biraz gurursuz muyuz neyiz. Her iki klibi de izledim. Muzik birbirine inanilmaz yakin. Kenan Dogulu Shake It Up diyor, Sarbel her ne kadar Yassou Maria dese de sarkinin nakaratlari Shake It up! Muzikler birbirine cok yakin. Durustce soylemek gerekirse Sarbel amcanin sarkisini ben daha cok begendim. Belki de Turk muzigine cok yakin oldugu icin. Cok shikidik bir sarki. Her ikisinin de pek kareografisi olmasa da Yunanlilar biraz daha fazla emek vermis gibi gorunuyor. Kendilerini pek sevmesem de tebrik ederim.
Seneye kim gidiyor yarismaya merak ediyorum. Eskiden "kim gidiyor"u belirlemek icin de Turkiye kendi icinde yarisma yapardi. Biz de Tv karsisinda "ay bu sarki ne boyle","sarkici Kiz da pek guzelmis" diye yorumlar yaparak zevkle izlerdik. Hem de yeni yetenekler cikardi ortaya. Tayyip Erdogan hukumetinden sonra bu gelenek bozuldu. Bir sarkiciya hazirlan diyorlar yarisma icin ve olay bitiyor. Yanilmiyorsan ilk yil Sertab Erener gitmisti, gecen sene Sibel Tuzun, bu sene de muziklerini pek begendigim Kenan Dogulu. Bence seneye ya Deniz Sekiyi ya da Sebnem Ferah'i gondersinler. Bekleyip gorecegiz.

Kelebegimden bahsedeyim biraz. Ilk Spring Break'ini yasiyor kizim ve bu pazar gunu son bulacak. Turkiye deki Subat tatili gibi. Bizim tatilimiz sadece 10 gundu ama. Hergun gezmeye gorurulmesine ragmen evde olmak biraz bunaltti Ecenaz'i. Okulunu ozledi, kendisi de oyle diyor zaten. Bugun bana "you are sweet" dedi, yeni cumlemiz bu. Bazen de turkcesini soyluyor "sen cok tatlisin". Okulu tatilde oldugu icin mi yoksa gecirilmesi gereken baska bir donem mi geldi bilmiyorum ama biraz dedigim dedik modundayiz. Patron benim edasimiz da var. Disari cikarken eger giymek istedigi bir kiyafeti aklina koyduysa ya da kendi giymek istiyorsa aksini yapmak mumkun degil. Bugun disari cikarken mesela ceketinin sapkasi poposunun ustunde sallaniyordu ve etiketi dis taraftaydi. Yani ceketin hem icini disina hem de yukarida olmasi gereken bolumu asagiya giymisti. Duzeltmek icin ugrasmadim cunku biliyorum ki cabalar bosuna. Zaten okulda katildigimiz meetingler de bunu oneriyorlar. Bir daha ki alisverisimde "bugun kendim giyindim" stickerlarindan alip yakasina takacagim boyle giyindigi zamanlarda:)
Yakinda bir videosunu daha post edecegim Youtube'a. Henuz bilgisayara alisamadim. Iki hafta onsuz yasayinca evdeki rutinlerim de degismisti. Mesela feci temiz bir ev hanimi oluverdim. Ecenaz'i yatirdiktan sonra parmak uclarimda yuruyerek butun evi topluyordum. (Sese biraz hassasiz da) Bir gunumu sadece hali yikamaya verdim. Kisliklari kaldirdim, yazliklari cikarttim. Ama ne cikartmak; hersey yikandi ve utulendi. Ecenaz'in bebeklik kiyafetleriyle biraz nostalji yaptim; optum, kokladim, durmaktan leke olanlari yikadim utuledim ve yeniden duzenledim.
Tariflerimin cogu bilgisayarimda oldugu icin mutfakta pek vakit harcamadim ama tertemiz bir evim oldu. Sonuc: Bilgisayarsiz kadindan mukemmel bir ev hanimi olabilir. Denendi ve kanitlandi:)

Ben Geldim

2007-03-15T10:06:00.000-05:00

15 gun sonrabilgisayarimla tekrar bulusabildim.

15 gun....

Dile kolay!

Bu iki haftayi hawai de tatil yaparak gecirseydim, eminim cok kisa bir sure gibi gelirdi. Ama bilgisayarsiz gecirmek bir felaketti.

Hayatimdaki yeri tahminlerimin cok otesindeymis. Eminim herkes icin oyledir.

Bu donemi elimden geldigince az krizle gecirmeye calistim ama Toshiba buna pek de izin vermedi. Aramizdaki savas hala devam ediyor. Hatta avukat tutmayi bile dusunuyorum. Herkes elime birsey gecmeyecegini soylese bile. Butun bunlar basima nasil-neden geldi anlamis degilim.

2 aylik yeni bilgisayarimin; iki kez main board'u, hoparlorleri ve CD driver'i degistirildi. Her ne kadar %100 hakli gorunsem de Toshiba gorevlilerine bunu kabul ettiremedim. Hakaret etme seviyesine gelen telefon konusmalarim sadece sinirlerimi biraz daha harap ediyor. Bilgisayarimin yenisiyle degistirilmesini bir turlu kabul etmiyorlar. Kolay pes etmeye niyetim yok. Beni taniyanlar ne demek istedigimi bilir.

Neyse bu kadar Toshiba yeter.

Sayfayi her actiginda ayni seyleri okumak zorunda kalanlardan ozur dilerim. Neyseki son anda post ettigim Ecenaz'in videosu durumu biraz kurtarmis. Herkes "defalarca seyrediyoruz" diyor.

Elimde olmayan sebeplerle sizi cok beklettim biliyorum ama bu yazi pek de beklediginize degecek bir yazi olmayacak. Malum 15 gunde yapilmasi gereken bir suru is birikti. Onlari bitirir bitirmez geri geliyorum... Soz... Sadece geri geldigimi haber vermek istedim.

Richard

2007-02-27T22:53:00.000-06:00

Yeni bir bilgisayar mi aldim yoksa basima belami bilmiyorum. Yaziyi okuyan ve bilgisayar almayi dusunen birileri varsa, Toshiba'dan uzak durmanizi siddetle tavsiye ederim.
Ve bu basimin belasini baskasinin belasi yapmak icin yarin evden cikartiyorum. Ne zaman geri gelecek bilinmiyor. Umarim hic gelmez.
Iste bu sebepten bir sure yazi yazamayacagim buraya.

Ama gitmeden once anlatmak istediklerim var.

Bizim evde son gunlerin populer konusu yaptigim profiteroller. Internette buldugum iki tarifi birlestirip yapmistim hani. Hemencecik bitiverdiler, biz de tadina doyamadik, dolapta onceki tariften artan cikolata sosu da olunca bir kere daha yaptim. Amaaaaa, bana iki tarif karistirmak yetmedi bir parca da thai mutfagindan aldim ve ortaya cok daha guzel birsey cikti.

Olayin evde abartildigi yetmiyormus gibi, arkadaslara da abartilinca, tarif heryere gonderildi:)

Ecenaz ilkinde oldugu gibi ikincisinde de yemedi, cikolatalari saymazsak.

Ecenaz'in okulda olanlari anlatmadigini daha once yazmistim. Bazen okuldan ciktiktan hemen sonra babasina anlatiyor. O da birazcik. Bu aksam ogrenmenin baska bir yolunu buldum: Yatma hazirligimiz bittikten sonra 2 kitaplik bir hikaye okumamiz, ondan sonra da "sen burada biraz otur, sonra git" bolumumuz var. Iste bu son bolumu, elinden geldigince uzatmaya calistigi icin ben de konuyu okula getiriyorum. Hem onun istedigi oluyor hem de benim. Gunduz babadan alinan tuyo ile bu aksam gecen konusma aynen soyle:

Ben: Annecim bugun Max sana sarilmis? Nasil yapti, gosterir misin?

Ecenaz: (kollarini kendi etrafinda sararak) booooyle yapti.

Ben: Sen ne yaptin?

Ecenaz: "Ama yapma" dedim, itikledim.

Ben: Annecim Max seni sevdigi icin sarilmak istemis.

Ecenaz: Max sevmiyo beni, Richard seviyooo

Ben: Richard sana "seni seviyorum" mu dedi.

Ecenaz: ------------

Ben: Butun arkadaslarin seni seviyor annecim.

Ecenaz: Ama "yapma" dedi Max'e

Ben : Kim yapma dedi? Richard mi?

Ecenaz : Ben dedim.

Kizimizin ilk aski Richard oldu. Biz henuz tanisamadik:)

Kisa zamanda gorusmek uzere.

Biz de Video'landik...

2007-02-26T22:07:00.000-06:00

Bu duruma en cok Turkiye'dekiler sevinecek. Benim cadi kizim telefonla konusmayi sevmedigi icin bir turlu sesini duyamiyorlardi, simdi hem ses hem de goruntu var. Supeeeer... Degil mi?

Yeni fotograf makinasi almak icin bir neden daha buldum kendime;) Cok takoz kaldi benim bu fevakar.

Size iyi seyirler

It's unacceptable!!!

2007-02-24T21:44:00.000-06:00

Tadaaa... Iste benim profiterollerim ya da diger adi ile cream pufflarim. Coook uzunca yazilmis iki tarifin birlesimiyle yaptim. Biraz kafam karisti ve gozum korktu ama hem bir saatten az zamanimi aldi hem de tadlari mukemmel. Sogumasini beklemeden iki tane yiyiverdim. Hakus'un favori tatlisi, bakalim deneyince o ne diyecek.
Benim secici kizim sadece bir lokma aldi ve begenmedi. Sutlu tatlilari sevmiyor belki bu hosuna gider dedim, tutmadi. Onun da hosuna giden tatliyi bulacagiz deneyerek, cok gerekliymis gibi;)
Uzun zamandir degisik ekmek resimleri koymuyorum sayfaya cunku yapmiyorum. Internette kaybolmus durumdayim. Denenecek o kadar guzel yemekler var ki ekmegi biraz es geciyorum galiba. Nasil olsa altindan kalkabildigimi gordum ya... Onumuzdeki gunlerde Konya Tiridi yapmayi planliyorum ve etin altina koymak icin mis gibi bir pide yapacagim. Daha once de yapmistim ama bu sefer tarifim farkli. Hepsini resimleyecegim, merak etmeyin.

Gelelim benim minik kelebegime...

Okula baslayali birbucuk ay oldu. Sanki bana daha uzunmus gibi geliyor, 4 ocak tan bugune, neyse. Buyuk gelismeler var. Kac kelime ogrendigini saymiyoruz artik, cunku cumleler kurmaya basladi. "I like it","it is good","This is my coat", "it's my turn", "stop it", "good job" veeee "it's unacceptable". Unacceptable, 2 1/2 yasindaki bir cocuk icin telaffuzu zor bir kelime ya da Ecenaz durumundaki bir cocuk icin desek daha dogru olur. Cok net soyleyebiliyor. Iki gun once ilk soylediginde sok olmustum. Okulda ne oldu da ogrendi bilmiyorum cunku hicbirsey anlatmiyor. Dolambacli sorular sorarak birkac ufak sey ogrenebiliyoruz. Okuldan bahsetmek istememesinin altinda mutlaka bir neden var ve biz henuz bulamadik. Ogretmenine sordum, "henuz cok kucuk,
-bugun resim yaptik-makasla kagit kestik-kitap okuduk-demesini beklemeyin" dedi. Ben de ne zaman anlatmaya baslar? diye sormayi unuttum. Zamanla gorecegiz. Bu arada "unacceptable" kabul edilemez demek. Ogretmenin kelimeyi direkt olarak Ecenaz'a soyledigini sanmiyorum. Eger kabul edilemez birsey yapsaydi ogretmeni bize mutlaka soylerdi.

Okulun getirdigi diger artilar da var. Kizim daha bir duzenli oldu. Okul oncesinde de daginikti diyemem ama bu biraz farkli. Evdeki herseyin yerini babasindan daha iyi biliyor mesela. Birseyle isi bittikten sonra hemen yerine kaldiriyor. Bazen saskinlik icinde izliyorum. Bugun mesela, benim ekmek pisirirken bazen firini nemlendirmek icin kullandigim sprey sisesini buldu. Daha once de oynamisligi var bununla ve her seferinde spreyi saklayarak kurtarabiliyorduk elinden. Yoksa heryer su icinde kaliyor. Bugun camlari spreyledikten sonra-ki bunu da Guler anneannesinden ogrendi, her yaz geldiginde inatla balkon camimi sildigi icin- mutfaga geri getirdi ve aldigi yere koydu. Hem cok sasirdim hem de hosuma gitti.

Simit-2

2007-02-20T21:45:00.000-06:00

Daha onceki simit denememin pek de istedigim gibi olmadigini yazmistim. Farkli tarifle bir deneme daha yaptim. Galiba yavas yavas istedigim tada yaklasiyorum. Tarifte kendimce bazi oynamalar yaptim. Bunu yapabildigim icin biraz da olsa kendimle guru duydum. Iki ay oncesine kadar kullandigim bazi malzemelerin varligindan bile haberim yoktu. Biraz merak, biraz emek ve biraz da zamanla ogrenilmeyecek bir sey yok gibi geliyor. Eger bu hevesle devam edersem, ki benim gibi cok cabuk sikilan birisi icin imkansiz gorunuyor, birkac yil icinde bircok zahmetli yemegi aklimdan yapabilir hatta belki kendi tariflerimi bile uydurabilirim.

Sirf meraktan alisveris sektorumu degistirdim:) Biz bayanlar alisverisin her turunu severiz, bazen sadece terapi icin yapariz bunu. Benim icin ise yarayan genelde kiyafet alisverisleriydi. Hala kendimi kaybettigim zamanlar olmuyor degil ama kendimden cok Hakus ve Ecenaz icin aliyorum. Simdi durum tamamen farkli, marketlerde vakit harciyorum. Butun raflari inceliyorum, paketlerin uzerini okuyorum, sonra aldigim saglikli malzemeler icin basliyorum internette tarif aramaya. Hakus da ogrendi bu zevkimi ve tek basima istedigim kadar oyalanabilecegim market alisverisi luksu veriyor bana(hem de hic telefonumu caldirmadan:)) Eve yenilenmis ve cok degisik urunlerle dolu cantalarla geliyorum.

Ecenaz icin sicak cereal aldim gecen gun, bazen kahvalti etmeden okula gidiyor cunku. Alternatif sunmak istedim. Bu sabah, ben Ecenaz'i giydirirken Hakus elinde hazirladigi sicak cerealla geldi. "buna baska birsey konuyor mu? Cocuk bunu yemez, ben de yemem" dedi. Gercekten yenir bir tadi yoktu, denedim. Biraz bal ve muz ilave ederek saglikli bir kahvalti yaptik, Ecenaz haric. Babasini duydugu icin sanirim tadina bile bakmadi, uzerinde muz olmasina ragmen. Dayanamayip bir bardak sut verdim. Izin versek butun gun sadece sut ve muzla beslenecek. Okula kahvalti etmeden gittigi gunlerde de kraker tabagindan ayrilmiyormus. Bu da asilmasi gereken baska bir donem. Bayildigi harfli-sehriye corbasindan nasil vazgectiyse birgun bunu da birakacak. Biraz sabir.

Ama, Anlatir misin?

2007-02-17T18:09:00.000-06:00

Cocuklarin inanilmaz bir gozlemleme yetenekleri var. Bir donem sadece o kucucuk beyinlerine kayit yapiyorlar sonra da show zamani geliyor ve bizi hayretler icinde birakiyorlar.
Ecenaz kaydetme donemini yeni bitirdi galiba simdi birikenlerle bizi sasirtiyor.
Cevap vermeleri daha bir mantikli hale donusmeye basladi. "Neden" sorularina cok akillica cevaplamak zorundayiz, biliyoruz ki teyp kaydediyor. Zaten O da oyle kolay kolay vazgecmiyor.
Bir de ayrilma korkusu basladi yine. Evin hicbir yerine yalniz kalamiyor ozellikle aksamlari. Beni mutfakta gormesine ragmen salonda tek basinda oturmuyor. Son bir haftadir boyleyiz. Babasini da ise gondermek istemiyor, iki saat onceden "baba gitme" demeye basliyor. Bugun krizi beraber banyo yapma teklifiyle atlattik. Bu donemleri coook uzun zaman once atlatmistik niye geri geldiler bilmiyorum.
Aksam ustu sigara icmek icin balkona cikma girisimim oldu, baktim bizimki benden once kapiya yonelmis. "Yeni banyo yaptin, cikma annecim, usursun dedim" ne dese begenirsiniz " Ama sen de yeni banyo yaptin" . Vercek cevap bulamadigim icin pasa pasa geri donup, koltuktaki yerimi aldim. Beraberce "Nemo" yu seyretmeye devam ettik.

Ayni seyi aksam yemegi icin de yapti. Ben de bu cocuga hala "Hadi mama hazir" diyorum. Agiz aliskanligi iste birakamadim bir turlu. "Ne yiyecegiz" diye sordu. "kofte" dedim. Bugun Yogurtlu Muhacir koftesi yaptim firinda. Bizimki kofte cevabiyla yetinmedi. "Ama ne yiyecegiz bana anlatir misin?"i oldukca ciddi bir yuz ifadesiyle sordu. Ben de kofteyi anlattim. Mutfakta dibimden ayrilmiyor simdi "Sana vardim etcem" ben diye. Ekmeklerimin ununu eliyor, taze fasulye temizliyor, yemeklerimi karistiriyor.... Asci olacak benim kizim.

Annesi kendini iyice asti ve evde Shrimp Spring Roll yapti. Cok saglikli bir Thai aperatifi. Icinde karides,marul, havuc, kirmizi lahana ve cok ince rice noodle var. Kucuk beyaz kapta gordugunuz de yaninda olmazsa olmazi peanut sosu. Ben buna bayiliyorum. Resimde gormediginiz bir sos daha var benim beraber yedigim, o da Chili paste. Aci ve tatlinin, taze sebzelerle birlesmis hali damakta nefis bir tat birakiyor. Thai mutfagi Turk damak tadina biraz uzak ama bir kere alistiysaniz, vazgecmeniz biraz zor. Ama genel bir yanilgi var, Uzakdogu yemekleri denince hemen akla bortu-bocek geliyor ve mumkun oldugunca bu tarz restoranlardan uzak duruyoruz. Imkaniniz varsa mutlaka deneyin derim. Benim secici Hakusum bile severek yiyor bu yemekleri.

Gecen yaz aylarinda bircok aperatif ve tatlisini yaptim evde bu mutfagin. Ecenaz'in evde kutladigimiz ikinci dogumgunu partisindeki menumde bile bir aperatifi vardi. Spring rolldan biktigim zaman belki tekrar yapmaya baslarim. Hele bir kizarmis muz tatlisi var, parmaklarinizi yersiniz. Bak benim de canim istedi simdi. En kisa zamanda yapiyorum ve resmini de size aktariyorum.

Elmali!!!

2007-02-14T22:22:00.000-06:00

Arkadasimin ekmek tarifleri kitabinda cikti bu tarif karsima. Tabii ki ekmekle alakasi olmayan birsey:)Uzun zaman once yapilacaklar listeme eklemistim ama bir turlu elim gitmiyordu. Sutlu tatlilari daha cok sevdigim icin belki de. Resim ve baslik sizi yaniltmasin, bu bildiginiz elmali kurabiye degil. Yani icinde pudra sekeri, yogurt ya da ELMA yok ama isirdigin zaman agizda dagilan lezzeti cok benziyor. Hakus 5-6 tane yedikten sonra bile icinde elma olmadigini anlamadi:) Peki ne var icinde; hamurunda Ricotto cheese (tatlimsi, bizim lorun biraz daha sulu sekline benzer bir peynir) ve icinde de kahverengi seker, tarcin, ceviz. Yapimi cok kolay, yemesi de cok zevkli bir tatli.
Peynirin bu kadar cok cesidi oldugunu bilmezdim. Arasira gittigimiz bir marketin sadece peynirler icin ayirdigi bolum neredeyse bizim ev buyuklugunde ve neden o bolumu hep gecistirdigimi merak ediyorum. Simdi hepsiyle tariflerde tanisiyorum. Brie, Mascarpone, Ricotto, Cottage.... sonu yok. Gunluk kullanilanlar bile cok cesitli, en populerleri, mozarella, parmesan, swiss, havarti... Mumkun oldugunca hepsinden biraz bulunduruyorum evde. Ozellikle Mozarella ve Parmesan, Ecenaz'in makarnasina karistirmak icin, makarnaci cunku benim kizim, Hakus sagolsun. Bazen krize girip, paketi onume koyuyor ve "makarna yapar misin, ama yapar misin" diye sizlaniyor. En son uydurdugum bahane, firinin bozulduguydu. Inandi yavrum, "abiler yarin tamir edecek?" dedi sonra da.
Peynirle ilk tanistiginda aralari pek iyi degildi, korktum babasina benzeyecek diye. Ilk mozarella ile baslamisti hala da favorisi. Beyaz peynir yedirmek icin de savastim bir donem. Simdi hepsini yiyor cok sukur babasina inat. Yogurt yemeyen ve sut icmeyen babamizin aksine bu ikilen ayiramiyorum Ecenaz'i. Herseyin fazlasi zararli mantigiyla. Etrafimizdaki cocuklarin icinde en uzun ve kilolusu Ecenaz'di. Balik etli olacak diye endiselenmistim. Simdi o buyume hizi iyice kesildi, boy uzamaya devam etse de son 5 aydir ayni kilosunda duruyor. Durum ikimiz icin de ayni galiba. 2 pound asagi inmis kilolarimiz. Yaklasik 1 kilo. Hastane tartilarini saymiyoruz, nedense onlar hep fazla tartiyor;) Evdeki baskul beni 128 pound gosterirken, doktor ofisinde 134 cikiyorum. O yuzden her zaman tartildigimiz tarti dogru olan bizim icin. Inanilmasi zor olan diger sey ise; mutfaga cok fazla merak sardigim, degisik tarifler denemek icin yaptigim yemek ve ekmeklere ragmen nasil kilo kaybettigimiz. Benim acimdan kesinlikle sikayetci olmadigim bir durum ama Ecenaz cope donerse diye korkuyorum. Niye hic bitmiyor bu endise? Cocuk hafif kiloluyken de, biraz zayifladiginda da hemen canimizi sikacak bir seyler buluyoruz. Biraz akisina birakmak lazim sanirim, sagliklari yerinde oldugu surece tabii.

Sevgililer Gunu

2007-02-12T16:17:00.000-06:00

Umarim herkes benim gibi sevgi dolu bir Sevgililer Gunu gecirir. Biz iki gun erken kutladik ve bu bizi diger sevgililerden biraz da olsa farkli kildi.
Isten geldigimde tavandan asagi asili duran bu iki kart karsiladi beni. Tam ikinci karti okumayi bitirmistim ki, Ecenaz elinde cicek, yuzunde babasiyla birlikte ozel birsey yapmanin verdigi kocaman bir gulucukle geldi yanima.

Gecen sene de kutlamistik ama bu sene Ecenaz biraz daha buyuk oldugu icin yaptiklari daha bilincli ve anlamli oluyor. Insallah kizim da benim kadar sansli bir olur:) ve hayati hep guzel surprizlerle gecer.

Bu da askimin karti. "Bizi bu kadar anlatan baska bir kart olamazdi herhalde" dedi Hakus, havada ucan "seni seviyorum"lardan sonra. Zaten evlilikler de bu kartta yazanlardan ibaret degil mi? Tum bunlarin arasinda yaptiklarimizdan ve yasananlardan zevk almak bizim elimizde. Paylasilan hersey ama hersey iliskileri guclu kilan sihir bence. Hele karsilikli kiymet biliniyorsa.
Kartlarimi aldim ama gun henuz bitmedi. Hakus'un yemek teklifine ne cevap verecegimi dusunmek icin gitmem lazim. Belki ben de surpriz yapip, disarida yemek yerine guzel bir solen hazirlayabilirim;)

Agineaus!!!!

2007-02-11T21:29:00.000-06:00

Bu baslik da neyin nesi? diye sormayin. Benim icin de hicbir anlami yok(tu).

Artik "cocugu okula giden aile" sinifina gectigimiz icin, sosyal sorumluluklarimiz da artti. Montessori okullarinin kurulusunun 100. yil kutlamalari icin Mart ayinin ilk gunlerinde tum geliri okula gidecek sekilde bir yemek duzenlenmis. Masraflari azaltmak icin de gerekli isleri gonullu veliler yapiyor. Aslinda adi "gonullu". Olaya bir sekilde katilmaniz sart, cocugunuzun sinifta silik bir sima olmasini istemiyorsaniz.

Ben de grubun basindaki bayana, nasil yardimci olabilecegimle ilgili bir e-mail attim. Okula gecen ay basladigimizi ve kizimizin Ms.Sheryl in sinifinda oldugu bilgilerini de verdim ki, hem kim oldugumuz konusunda fikri olsun hem de biraz acemi oldugumuzu atlamasin diye.

Kadin yardim konulari ile ilgili oldukca ayrintili bir e-mail gondermis ve kizi evde butun gun Ecenaz'dan bahsediyormus. Ms. Sheryl sinifina gecen ay baslayan tek ogrenci Ecenaz. Iste, basliktaki kelimeyle bu e-mail de tanistim. Isterseniz heceleyeyim belki cagrisim yapar. A-gi-neaus. Yapmadi mi?

Ingilizce bilenler, eminim durumu cozmussunuzdur. Cozemeyenler peki buna ne dersiniz?

E-ce-naz :)))

Agineaus, yazilisinin belki Ecenaz'la hic ilgisi yok ama kelimeyi ingilizce okudugunuzda, tam olarak degilse de Ecenaz'a cok yakin bir soyleyis cikiyor ortaya.

Ecenaz dogdugundan beri ayni doktor ofisine gider ve hala ismi dogru soyeleyeni duymadim. Ayni ofiste 5-6 doktor ve bir suru calisan oldugu icin biz de hic duzeltme geregi duymadik, nasil olsa unutacaklar. Hala istedigim gibi bir doktor ofisi bulamadim, o da ayri bir konu.

Peki ne diyorlar Ecenaz'a. Ekenez, Esenez, Eseniz gibi... Ben de ismi inatla teke dusurmuyorum. Bu ismi sectigimizde ozellikle birlesik yazilmasini istemistim. Ece ya da Naz degil, Ecenaz.

Okula kayit yaptirirken, cocugunuza nasil sesleniyorsunuz diye bir soru vardi. Evde bazen Ece desek de kagida butun ismi yazdim. Cunku biliyorum ki nasil baslarsa oyle gidecek.

Kizimiza verdigimiz isim bu ve kendisi istemedikce de kimse degistiremeyecek.

Ilk Odevimiz

2007-02-09T21:37:00.000-06:00

Kizimiz buyudu de eve okul odevleri getirmeye basladi. Zaman ne kadar cabuk geciyor diye dusunuyorum sonra donup Ecenaz'a bakiyorum daha 2,5 yasinda. Cok da cabuk gecmiyor aslinda, yasananlari dusununce oyle cok sey var ki, 2,5 yila bunlarin hepsi nasil sigdi diyorum. Bu kadar olayla en az 4 yil gecerdi gibi geliyor. 10-15 kez yapilan doktor kontrolleri, 5 acil servis ziyareti, 2 Turkiye seyahati, Boston gezimiz, Guler anneannemizin uc kez bizi gormeye gelmesi, ilk oyuncaga uzanisi, kolik nobetlerimiz, sabaha kadar oturmalarimiz, ilk disi, emeklemeye baslamasi, ilk adimlari, ilk dogumgunu, ilk bisikleti yani bir suru ilkler daha bir suru sey.

Neyse gelelim odeve; sevgililer gunu icin bol kalpli bir kart hazirlamak:) Okula hazir kart goturmek yasak. Emek vermeleri lazim. Bir haftadir evin icinde suruklenen bu odevi sonunda bugun babasiyla beraber yapti. Tabii daha cok babasi yapti. Karti ne icin yaptigini anlatmayi denemedim bile. Cunku Sevgililer Gununu O'na nasil anlatacagimi bilemedim. Dedim ya, daha 2,5 yasinda. Belki onumuzdeki sene anlami daha buyuk olur. Hele bir de okul aski olursa:) 4 yasindayken okulda sevgilisi olan cocuklari duymustum belki bizimki erken baslar. Bu konuda da babasina benzerse hic sansi yok;)
Okul odevi olan tek kisi Ecenaz da degil Sevgililer Gunu icin. Her ailenin de ayri bir gorevi var. Bizim payimiza dusen, cilek alip guzelce temizleyip yenecek halde okula goturmek.
Eger tum odevler boyle olacaksa simdilik herkes halinden memnun. Siz bizi 3-4 sene sonra gorun bakalim.

Ecenaz la ilgili sikca sorulan bir soru var: Ingilizce ogreniyor mu? Malum en buyuk problemimiz buydu, dolayisiyla herkes de gelisme olup olmadigini merak ediyor. Coook buyuk ilerleme yok. Bir ay oldu henuz baslayali. Ama tabii ki ilerleme var. Anlamasi cok gelisti mesela. Cumleler kuramiyor henuz. "I got it", "This is red-yellow-gween" ve "i love you" disinda. Yalniz "green" yerine "gween" deyisimize dikkatinizi cekeyim. Oyle sirin oluyor ki bunu soylediginde. Kalici oldugunu dusunmedigim icin simdilik endilenmek yerine zevkini cikartiyorum (R) ozurlu olusumuzun. Halasi da soyleyemezmis kucukken. Simdi oldukca duzgun konusuyor. Ingilizce disindaki diger sorunumuz da okula alisma sureciydi. O bolum iyinin de otesinde. Bu sabah okula gitmek icin oyle sabirsizlanmis ki 10 dk mesafedeki okula gitmek icin evden 25 dk erken cikmislar. Babasi okuldan almak icin gittiginde ise "ben okulda kalacagim" diye tutturmus.

Benim mutfakta yeni tarif denemelerim oldu gecen bir kac gun icinde. Bunlardan birisi sufleydi. Maalesef sufle yerine yuvarlak kaplarda pisirilmis browni cikti ortaya. Nerede yanlis yaptim bilmiyorum. Tarifi bir turk web sayfasindan almistim, simdi adini hatirlamiyorum. Bir dahaki sefere amerikan versiyonunu deneyecegim. Olculer daha guvenilir cunku. 1 cup dendiginde o bir cup herkesin evinde ayni. Ama bizim tariflerdeki 1 bardak olcusu oldukca goreceli.
Yaptigim sekiz kap suflenin 5 ini yemeyi basardik, browni niyetine ve uzerine dondurma koyarak. Kalan 3 tanesini de silindir seklinde keserek kaplarin dibine yerlestirdim, uzerine vanilyali puding koydum, en ustune de ahudududen yapilmis meyveli sosu koydum. Cok basit ve lezzetli birsey cikti ortaya.

Bu aksam bir degisiklik yapip ayni anda iki ekmek birden yaptim. Birisi Wheat Germ yani bugday ozu kullanarak yaptigim bugday ekmegi, digeri de Sourdough(eksimayali) ekmegim. Daha once de yapmistim. Sitede resmi var. Bugday ekmegim pisti ama EksiMayali ekmegim ikinci dinlenme asamasinda. Resimlerini en kisa zamanda siteye eklerim.

Uzun zamandir kofte icin basimin etini yiyen Hakus'a surpriz yapip bu aksam hamburger hazirladim. Ekmekleri dahil hersey ev yapimi. Aslinda kofte ve ekmek kismi bana aitti demek daha dogru olur. Cunku susleme isi Hakus'a ait. Icine herturlu garnishi koydu ve tadi superdi. Ev yapimi oldugu icin de gonul rahatligiyla yedik.

Herseyi arka arkaya siraliyorum galiba ama yazinca farkettim ben bugun bir suru sey yapmisim. Hem de cok yogun is tempolu bir gunun ardindan. Kendi kendime "cok marifetliyim" dedim galiba. Aslan burcu iste, arada-sirada boyle boburlenmezsek yasayamayiz biz:)
Ve gunun en onemli olayi, ta daaaaaa.... Sucuk yaptim bugun. Oyle makinayla falan da degil. Huniyle, evet bildigimiz huniyle yaptim dolumunu. Cok ugrastirdi beni. Sonucu ne zaman belli olur bilmiyorum. Buraya yazacagimdan emin olabilirsiniz. En buyuk istegim, eger guzel olursa Ecenaz'in da hoslanmasi. Burada aci olmayan sucuk bulamadigimiz icin henuz tadi nasil birsey bilmiyor yavrum. Bekleyip gorecegiz.

Yeniden Mutfaktayim:)

2007-02-05T23:49:00.000-06:00

Sinus problemleri. Uzun yillar sonra kendisiyle tekrar karsilastik. En son liseydek agir bir antiboyotik tedavisiyle kendisine veda etmistim. Agriyi biraz hafifletmek icin burun tikanikligimi acmaya calisirken yukaridaki resim cikti karsima. Kaynayan suyun buharini vicksli burnuma cekerken, cok etkilendim goruntuden ve paylasmak icin hemen resmini cektim. Kaynama noktasina geldigi anda kabarciklarin tek tek tencere tabanini terkedisini seyretmek pek hosuma gitti.

Mutfagimla baristik. Zaten mecburi bir iliskim vardi kendisiyle, benim heyheyler gidince de yeni seyler denemeye kaldigim yerden devam etmeye basladim. En son denemelerimin resimleri yok maalesef. Sadece bu aksam yaptigim ekmegi resimleyebildim. Firindan az once cikardim ve telin uzerinde sogumaya biraktigim anda da yazmaya basladim, hala citir citir sesler geliyor ekmegimden. Yazim bitince de ev yapimi ve tum cesit ot-zeytinyagi-pul biber karisimi lorumla tadina bakacagim. Agzim sulandi.
Yeni denemelerimin resmi niye yok? Usendim resim cekmeye. Hava da cok guzeldi bugun, yemegi yaptiktan sonra kizimla bisiklet turuna ciktik.
Son marifetim Sipsi Paste. Bir kafkas yemegi. Tarifi okuyunca cok ugrastirici bir yemek oldugunu dusunmustum ama 45 dk da yemeye hazir hale geldi. Tadi: Tavuklari tek basina yemek daha cok hosuma gitti. Ecenaz da benim gibi dusunuyor olmali ki sadece tavuklari yedi. Corba ve paste kismi dusundugum kadar lezzetli degildi. Belki de yoresel bu yemege damak tadim alisik olmadigi icindir. Siz de denemek isterseniz tarif icin tiklayin.
Cumartesi gunu de ilk kez Banana Nut Muffin yaptim. Tatlilari tatli gibi yani cok sekerli seviyorum ben. Muffin yapiminda kullandigim muzlar dusundugumden daha az tatli oldugu icin biraz az sekerli olmustu. Ecenaz tadina bakti sadece ama bir taneyi bitirmedi bile, muzu cok sevmesine ragmen.
Cok emek verdigim ekmeklerim istedigim gibi olmayinca cok uzuluyorum ve bir daha yapmak icimden gelmiyor. Bazen "git bir ekmek makinasi al kendine diyorum" ama isin zevki kacar diye onu da istemiyorum. Hem hamuru yogurmak kol kaslarimi gelistiriyor bir de bilek romatizmalarima iyi geliyor. Ben isin daha kolay bir yolunu buldum ve resimde gordugunuz ekmegi oyle yaptim. Nedir bu kolay yol: Wheat Gluten. Turkce hangi urune denk geliyor ya da Turkiye de var mi bilmiyorum. Ama ekmege hem hacim hem kesinlikle basarisiz olmama sansi veriyor. Iceriginde hicbir kimyasal madde yok. Sonuc super, herkes mutlu, hele ben coook mutluyum. Degisik ekmekleri denemek icin sabirsizlaniyorum.

Bugun Ecenaz'a surpriz yaparak O'nu okuldan almak icin babasina ben de katildim. Hakus okula giderken beni isyerinden aldi, zaten yolunun uzeriydi ben de aylak aylak oturuyordum. Ama cadi hic yuz vermedi. Beni gordugunde yuzunde guller acti ama babasini gorunce kabak cicegi kivamina gelerek uzerine atladi. Bu sabah beni yataktan kaldirmak icin geldiginde yuz vermeyisimin acisini cikartiyor galiba. Buyudukce hatalari affettirmek ya da unutturmak zorlasiyor.

Ecenaz

2007-02-02T00:24:00.000-06:00

Gecen haftaki halimden eser kalmadi iste... Soylemistim ben. Sondu icimdeki kivilcimlar. Ise giderken araba muzik bile acmak gelmiyor icimden. Ruhsuz dolasiyorum evin icinde. Mutfaga mecbur kaldikca giriyorum. Gordugunuz gibi yeni seyler de denemiyorum. Ac kalmayalim yeter. Hakus'un daginikligi yine gozume batmaya basladi. Yok mu bunun ortasi? Ya cok mutlu ya da duygusuz mu olmak zorundayim.

Ama kizimi ihmal etmiyorum. Hamurislerini sevdigini icin dun aksam kiymali kolay borek yaptim, okuldan geldiginde yemesi icin, tadina bile bakmamis. O zaman sebze deneyelim diyerek, bugun zeytinyagli taze fasulye pisirdim. Bayildi. En favori sebzesi.

Buyudugu icin mi yoksa okul mu degistirdi bilinmez ama kizimla daha bi anlasir olduk. Birbirimizin huyuna gidiyoruz. Evde hic ses yukselmiyor. Beraber resim yapiyoruz, hamurlariyla oynuyoruz. O da benim mutfagima bulasmiyor. Bazen bir-iki sey cikarsa da dolaptan, isi bitince yerine koyuyor.
Okula basladigindan beri daha az vakit geciriyoruz. Bir de aksamlari erken yatiyor, ozluyorum. Uyumadan once, kitap okuduktan sonra "biraz yanimda otur, sonra git yat" diyor bana. Kirar miyim kizimi hic, o bir istiyor ben bes veriyorum ve kivriliyorum kucucuk yataginda yanina, kisa bir sureligine de olsa kafasini boynuma gomuyor. Sonra ikimiz de yer darligindan sikayetci oluyoruz ve ben yatagini terkediyorum. Birkac hafta once uyuyakalmisim yaninda, iki gun boynum tutuk dolastim.

Gece iki kere tuvalete kaldiriyorum, kazalara sebebiyet vermemek icin. Eger olursa da "kacirmisim, ben yanlislikla cis yapmisim" diyor eliyle agzini kapatip muzipce gulerek. Oyle guzel sariliyor ki boynuma banyoya giderken, birakmak istemiyorum kucagimdan. Biraksam yurur de yavrum ama uykusu bolunsun istemiyorum. Sicacik yatagindan buz gibi tuvalete oturdugunda bile ses cikmiyor. O cisini yaparken ben de onun mis gibi saclarini kokluyorum. Yatagina geri biraktigimda o koku gitmesin istiyorum kivriliyorum yine yanina. Hic konusmasak da yanina yattigimi gorunce yatakta yer aciyor bana.

Eger birgun bir cocugumuz daha olursa, onu Ecenaz kadar sevebilecegimi dusunmuyorum. Bu kadar emek, enerji, sevgi veremezmisim gibi geliyor. Versem bile Ecenaz'a haksizlik oldugunu dusunurum herhalde.

Asure

2007-01-29T22:08:00.000-06:00

Coook uzun suredir yememistim asure ve hayatimda ilk kez asure yaptim. Kendi zevkime gore hem de. Bol sulu, bol incirli ve bol tarcinli. Sicacikken de yedim. Soguk sevmiyorum asureyi, tadini alamiyorum sogukken. Annecigimin yaptigi asureler ve asure yapilan gunlerde yasanan mutfak telasi ve ev trafigi geldi aklima. Benimki de O'nun yaptiklarina benzedi. Annem de bol sulu yapar, belki boyle sevmemin sebebi annemdir. Mecbur kalmadikca komsularin getirdiklerini yemez, annemin yapmasini beklerdim. Komsulara dagitmadan once sicakken kendi payima duseni hatta fazlasini yer sonra da kapi kapi dolasirdim. Ben buyudukce gorevi yegenlerim aldilar. Annecigim bu sene yapmaz herhalde. Saglik problemleri ile bogusuyor. Ben de burada aklimi yiyorum. "Burnumun diregi sizliyor" diye bir deyim var ya, ben annemi dusundukce sizliyor gercekten burnumun diregi. Ya sonuclar kotu cikarsa diye. Onumuzde hafta hastaneye yatip kanser arastirmalarina baslayacaklar. Nedense insan kotuyu konduramiyor sevdiklerine. Birbucuk senedir gormuyorum annemi, yumusacik yuzunu ve unuttugum kokusunu cok ozledim. Hersey yolunda gidecek, biliyorum. Hicbir seyi yok annemin, yaslilik sadece.

Sevgi

2007-01-27T23:59:00.000-06:00

Birkac kez daha seyrettikten sonra Jerome Murat'in sirrini cozdum ve o videoyu sayfadan kaldirdim. Buyuk yaraticilik. Turk mu degil mi bilmiyorum. Kendisi degilse bile eminim atalarindan birisi Turk'tur. Biz cok yaratici bir milletiz, bazilarimiz iyi biliyor nasil degerlendirecegini, bazilarimiz farkinda bile degiliz.

Ne diye girdim gecenin bu saatinde ben bu sayfaya simdi. Gozlerimi acamiyorum uykusuzluktan, gidip yatsam ne olurdu sanki.
Son gunlerde icim feci sevgi dolu. Dolup tasiyor diyebilirim. Etrafimdaki insanlari daha bir cok seviyorum. Durumdan en karli cikan Hakus sanirim;) Beni kizdiracak seyler yapsa da agzimi acip birseyler soylemek gelmiyor icimden. Ama buradan soyluyorum, haberin olsun uzun surmez bu durum. Yakinda eski cadi halime donerim:)

Gecen gece ne yaptigimi soyleyeyim mi size... Su yukaridaki ruh halimle tamamen celiskili, belki de onun bir sonucu siz karar verin. Burada olursek cenazemizi Turkiye'ye nasil tasiriz, boyle bir kurulus, sirket var mi diye arastirdim. Bir tane varmis. Isim ve telefonlarini gerekli yerlere kaydettim. Hakus'a da gerekirse nerede bulacagini soyledim.
Nereden geldi boyle birsey aklima? Insan birisini cok sevince hep en kotu sekil ve zamanlarda onu kaybedecegi dusuncesine kapiliyor, ya da ben boyleyim. Olayi o boyuttan cikartip gercekten ne olursa ne yapariz boyutuna getirdim ve bu bilginin gerekliligine inandim. Tabii ki dusunulen tek sey cenazenin nasil tasinacagi olmuyor. Bin turlu sey geciyor aklindan. Hele cocuk sahibi olunca durum cok daha vahim. Yasayamayacagina inansan da O'nun icin ayakta kalman gereken hayatinin diger bir parcasi daha var. Ask evliligi olduruyor diye duyuyoruz, okuyoruz bir sekilde beynimize sokuluyor ya, ben katilmiyorum. Sevginin boyutlari degisiyor sadece. Bence belirli yillarda gelisen, degisen, yasandikca, paylasildikca artan ama gosterme sekli degisen cesitli kademeleri var evliligin. Biz simdi hangi kademeyiz bilmiyorum ama halimden cok memnunum. Hakus durumdan sikayetci mi bilmiyorum. Ne oluyor bu kadina, nereden cikti bu sevgi diyor mudur acaba:)
Ben isi ilan-i aska cevirmeden gideyim.

Dokturmusum:)

2007-01-22T22:46:00.000-06:00

Iste haftasonu marifetlerim. Mutfakta denedigim tarifleri resimleyip, duzenlemelerine Ecenaz'in resimlerinden daha fazla vakit ayirinca, O'na ihanet etmis gibi hissediyorum. Haksizlik degil mi? Kizimin 31. ayinda sadece 9 resmi var, bir sene once bu zamanlar gunde 9 resim cekiyorduk. Ileride bize hesap sorar mi acaba?
Ben de rekora giderek bir gunde iki yazi yaziyorum bugun. Ecenaz'in resimlerinden dikkati tariflerime cekmemek icin:)
Neyse gelelim neler yaptigima. Pazar gunu 4:00 de girdigim mutfaktan 10:00 oldugunda hala cikamamistim. Aksam saatlerinde, denemelerimi bir kenara birakip yemek de hazirladim tabii. Sag ust resimdeki etli ve nohutlu pirinc pilavi aksam monumuzden. Cok bilinen bir tarif ve yapimi kolay ama bir web sayfasinda gorunce yapiverdim iste. Aslinda pirinc pilavi yapmamaya calisiyorum, bir arkadasin tavsiyesi ile bulgur ilk tercihimiz oldu ama bu tarif de bulgurla yapilmaz ki. Ve farkettim ki epeydir acem pilavi da yapmamisim. Hazir pirince el atmisken onumuzdeki haftada bir monuye koymali.
Sol ust kosedeki resim Boston Cavdar Ekmegi. Yine goruntu guzel ama tat yoklardan birisi. Ya da ben begenmedim. Hakus tadina bile bakmadi, icinde pekmez oldugunu ogrenince.
Sag alt kosedeki ise zeytinli ekmek. Siyah ve yesil. Bu tarifi bir daha ki sefere sadece beyaz undan ve icine de taze kekik koyarak yapacagim. Bugday, misir ve beyaz un karisimindan cok agir bir ekmek cikiyor, zeytin tadini alamiyorsunuz. Kizartarak yendiginde sabahlari iyi gidiyor cayin yaninda. Ve bir dahaki ekmegimde, hazir maya yerine tamamen kendi imalatim mayami kullanacagim. Hala demlenme asamasinda, bu aksam son beslemesini de verecegim ve yarin kullanima hazir olacak. Insallah tutmustur.
Ve gelelim son resme; Hakus da ben de bayildik buna. Krem Peynirli Kurabiye. Sekilleri biraz bozuk oldu, kimin umurunda. Hakus ilkinin tadina baktiktan sonra "az yapmissin Muge" dedi. Tariften 20 tane cikiyor. Biraz da iyi oluyor cunku kilo almaya basladik. Beyaz unu kesecegim diyorum, olmuyor iste. Bir suru ekmek denedim, o tadi vermiyor. Damak tadimiz beyaza daha alisik galiba. Bir hafta boyunca degisik ekmek denemeyi kesiyorum. Agiz tadiyla ekmek yemeyi ozledim. Hadi bakalim gelsin kilolar:))

Ocupuk

2007-01-22T21:23:00.000-06:00

Evin icinde bile sapka takiyor artik kizim. Dedim ya daha once, evdeki heryere ve herseye ulasiyor artik Ecenaz diye, bu da yazliklarinin icinden cekip cikardigi diger bir parca. Kuculmus kifayetleriyle vedalasamadi O da benim gibi. Onlarin icine girebilmek icin sekiz oluyor yavrum. Ayakkabi numarasi 9 oldu ama 6 numara ayakkabiyi ne yapip ediyor ve ayagina giyiyor. Cok huzunlenmistim kuculen kiyafetlerini kaldirirken, Ecenaz'da artik giyemeyecegini gorunce ayni hisse kapiliyor.
Hastaligi okula gitmesini engellemisti gecen hafta. Uzun bir ara verince, bu sabah biraz sanciliydik. Bir de ben rahatsizlaninca babasi okula goturmek zorunda kaldi. Onlar okula gittiler ben doktora. Okulda sorun cikmamis "Bye bye" deyip "ocupuk"vermis babasina.
Yukaridaki boyama seti de "ben okulda hic aglamadim, akilli durdum" diyebildigi icin:)
Bugunku kelimemiz : Goood Morning Sweety
Isten geldigimde beni boyle karsiladi.
Kendi kendine ingilizce konusuyor evde, banyo yaparken, yemek yerken, resim cizerken, Tv'yle, oyuncaklariyla.... Tabii on kelimenin ucu ingilizce kalan yedisinin hangi dilde oldugunu kimse bilmiyor.

Gecen haftaki soguklarda Ecenaz'i boyle lahana gibi giydirip disari cikarttik. Asagidaki resmin hikayesi komedi. Okuldan geldikten sonra hemen yemegini yiyor, uykusuzluktan gozlerini acamamasina ragmen yatagina gitmeme savasi veriyor ve boyle koltukta siziyor iste. Hergun ayni seyi yaptigi, biz de savasmaktan vazgectigimiz icin inceligini ogrendi artik hemen koltugun bir kosesine kivriliyor. Bizim icin cok yeni bir durum ama. Ecenaz'in hicbir kosulda uykusuzluktan ya da yorgunluktan boyle sizdigini gormedik. Eger uyku ortami hazirlanmazsa huysuzlasir, aglar ama yine de uyumazdi. Yaptigim ucak yolculuklarini hatirlamak bile istemiyorum. Anne veya babasinda omzunda, cocuk arabasinda, mama sandalyesinde, hatta marketlerdeki alisveris arabalarinda uyuyan cocuklari gordukce Hakan da ben de imrenirdik. Ecenaz hala hicbirisini yapmiyor ama evde de olasa sizdigini gormek bize komik geliyor. Ilk gunlerde durumu abartip Hakus'la birbirimize resimli telefon mesajlari bile cekmistik. Bakalim daha neler gorecegiz.

Simitlerim

2007-01-21T01:37:00.000-06:00

Ne guzel gorunuyorlar degil mi? Tadlari icin ayni seyi maalesef soyleyemem. Nerede yanlis yaptim bilmiyorum. Tarifte tek eksik olan malzemem mahlep ti. Onun eksikliginin bu kadar tad kaybi yapacagini sanmiyorum. Hamurda simidimsi bir tat vardi ama hafif acilik da kaliyordu agizda. Kullandigim susam kavrulmustu, firinda tekrar pisince belki de acilik yapti. Emin olmamakla birlikte buldugum tek aciklama bu. Bir daha ki denememde kavrulmamisiyla yapacagim. Sonucu bildiririm. Bu kadar simidi aci diye cope atmadik tabii ki. Kizartip kahvaltilarda afiyetl yedik. Ozelikle kirma yesil zeytinle super oldu. Bu aralar bir yesil zeytin krizim tuttu. Siyahi daha cok severim halbuki ama simdiler yesil de yesil diyorum. Marketlerden birisinde tazesini buldum, keske annem zeytin kurarken sorup ogrenseymisim ya da daha dikkatli izleseymisim. Simdi telefonda tarif vermeyle olmuyor. Yapmayi bilmedigim icin alamadim guzelim zeytinleri. Ama yapilmis olarak aldiklarim da cok guzel. Kirma zeytinin kendine has hafif bir aciligiyla, zeytinyagi ve pul biber birlesince, himmmm nefis oluyor. En kisa zamanda basarili bir simit denemesi yapmam lazim.

Resim cekmek gercekten egitim isteyen bir is. Iyisini cekmek istiyorsan tabii. Yoksa deklansore basmanin neresi zor:)) Su asagidaki resimi cekmek icin en az otuz deneme yaptim. Sonuctan memnun degilim ama iclerinden en iyisi buydu. Bu origamiyi mutlaka gostermeliyim diye inat da edince kotunun iyisini secmek zorunda kaldim. Fotograf makinam yenilerini gordukten sonra pek bir takoz geliyor gozume zaten. Bir de boyle zorluklar cikarinca firlatip atasim geliyor. Ama bilgisayarimin borcunu odemeden bu lukse sahip degilim. Ama kendime soz verdim alti ay sonra gicir gicir, super bir fotograf makinasi alacagim kendime. Aklimda birkac tane var, hem o zamana kadar fiyatlari da duser. Ve mutlaka ekstra zoom aparati alacagim. Egitimini almaya gelince de, cok tembelim ben. Kendim cozmek icin aylarimi veririm ama okula gitmem. Dedim ya daha once sevmiyorum okullari ben.

Ama yaraticilik super degil mi? Uzun uzun inceleyince-ki ben oyle yaptim- guzel dusunulmus detaylar carpiyor goze. Mesela bu $1 lik banknotun uzerindeki resimlerden birisi yaka deseni olarak kullanilmis. Yaka ve kollarin ayni renk olmasi da baska bir incelik. "God We Trust" yazisi da bana eski "QuickSilver" t-shirtlerindeki markalamayi hatirlatti.
Bu basit origamiyi ben biraz abartiyorum belki ama cok hosuma gitti ve paylasmak istedim.

Bu arada gordugunuz gibi fotograf makinami buldum, mikrodalga firinin arkasinda. Once orada olmasi cok anlamsiz geldi, sonra neden oraya koydugumu hatirladim. Sebebin Ecenaz'dan baska birisi olmasi beklenemez. Simitleri yaptigim gun mutfakta makinayi saklamak icin en uygun yer orasi gorundu bana. Ecenaz, kucuk sandalyesi elinde istedigi heryere ulasabiliyor cunku. Neyseki evin altini ustune getirip, ufak capli bir sinir krizinden sonra takoz makinami bulabildim.
Dun aksam "eyvah ekmeksiz kaldik" telasiyla yaptigim tarifim cok kotu oldu, yenemeyecek kadar kotu. Durum acil oldugu icin basit bir hamur yapip ertesi sabaha ekmegi yetistirdim. Ama yarin pazar ve hepimiz evdeyiz, bu da demek oluyor ki yeni seyler deneyebilirim. Resimleri pazartesi paylasirim.

Hastaneye Hosgeldiniz!

2007-01-19T22:32:00.000-06:00

Evet, evimiz hastane gibi. Heryerde ilac siseleri, kirli kagit mendiller, uykusuz gozler...

Hepimiz hastayiz, en cok da Ecenaz. Kizim ilk agir hastaligini yasiyor, hatta hepsini bir arada. Griple basladik once, sonra oksuruge donustu. Yavrum kac gecedir oksurmekten uyuyamiyor. Tabii biz de. Agir bir kulak enfeksiyonu geciriyormus. Bir de solunum yollarinda virus. Zaten Ecenaz'in oksurmesi hastaligina isaret. 15 aylikken Turkiye'ye gittigimizde de ucaktan kaptigi bir virusle yine solunum yollarindan rahatsiz olmustu. O zaman da oksurukle baslamisti. Bu iki olayin disinda hic oksurdugunu duymadim Ecenaz'in. Daha dune kadar tabakla buz yemesine ragmen. Neyseki durumu o zaman ki kadar kotu degil ama.

2 gundur kimin nerede uyudugu belli degil. Hakus'la Ecenaz salonda, ben yatagimda, sonra Hakan salonda ben Ecenaz'la kucucuk yataginda, Hakan Ecenaz'in odasinda yerde ben bizim yatakta Ecenaz'la....Ecenaz hangi sekilde rahatsa orada siziyoruz, oda nemlendiricimiz de bizimle birlikte.

Dun gece sut icmek istedigini soyleyip uyandi, hicbirsey yemedigi icin surekli sut iciyor. Bogazi tahris olmus yavrumun, iki gunde suzuldu. Mutfaga giderken yatakta buyuk bir leke gozume carpti, Ecenaz'in kafasini koydugu yerde. Kana benziyordu ama Ecenaz korkmasin diye isigi acmadim. Onu tuvalete goturdum, banyonun isigini actigimda gordum ki Ecenaz'in butun yuzu kan icinde. Surekli burun akintisi oldugu icin sonunda zorlamaktan damari catlamis sanirim. Biraz korktugum icin salonda yatan Hakus'u uyandirdim, o benden de panik. Hastaneye gidelim mi? diye soruyor.

Bugun aldigi ilaclarin etkisiyle biraz daha iyi, pazartesi gunune kadar okul yok. Tam alisti derken ya tatil giriyor araya ya da boyla hastalik cikiyor. Pazartesi yine bastan baslayacagiz. Zorluk cikartmiyor ama biraktigim zaman yasananlar onu da beni de uzuyor.

Ben de iki gun boynumu ceviremedim. Ecenaz'la iki buklum orada burada yatmaktan boynum tutulmus, uzerine bir de soguk havalar gelince uyguladigimiz butun sicakla tedavi yontemleri cope gitti. Ecenaz'in virusu bulasiciymis ve benim de bogazim yanmaya basladi. Sira bana geliyor galiba.

Fotograf makinemiz kayip. Resimleyecegim ekmeklerim vardi ama hepsini yedik bitti. Icinde yaptigim simitlerin resimleri var, makineyi bulunca hikayelerini yazarim. O zamana kadar resimsiz idare edecegiz.

Bu arada hava tahmincileri dogru cikti. Carsamba gunu uyandigimizda heryerde kar vardi. Cocugu okula giden bir aile olarak yerel kanallari seyretmek uzere hepimiz gectik Tv nin karsisina. Ecenaz'in okulu acik mi? kapali mi? sorusunun cevabini ogrenmek icin. Kapaliymis. Ben de ise gitmek icin hazirlandim, tam arabaya binecegim bir telefon bizim isyeri de kapali. Cok kotu bir durum, telefon 15 dk once calsa hic hazirlanma zahmetine girmeden sicacik evimde oturacagim. Ecenaz "anne 5 dk sonra gider misin" diyerek benim icimi sizlatmayacak. Gunun kalaninda beraberdik ama. Hatta Ecenaz disari cikip kardan adam bile yapti. Boyle haftaici birgun tatil olsa. Pazar'la carsamba yer degistirebilir mesela. Iki gun ustuste tatil yapacagimiza boyle hafta arasi mola vermek daha guzel.

Benim boynum biraz iyiye gitmeye baslamisken, bilgisayari kucagimdan biraksam iyi olacak.